မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ တရားဓမ္မများကို နာကြားနိုင်ကြပါေစ. တရားထူး တရားမြတ်များရနိုင်ပါေစ.ေကြာင်းဆုေတာင်းေပးရင်း အေးချမ်း ပျော်ရွှင်ကြပါစေ။ ကျေးဇူးပြု၍ Like Share follow မျှဝေ ကုသိုလ်ထပ်ဆင့် ပြုပေးနိုင်ပါစေ။
Thursday, August 30, 2012
Tuesday, August 21, 2012
Saturday, August 18, 2012
က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဆိုဒ္တစ္ခုနဲ႕
မိတ္ဆက္ေပးမလို႕ပါ..
software ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဒါင္းေလာခ္ယူလို႕ရအဆင္ေျပတဲ့ဆိ
software ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဒါင္းေလာခ္ယူလို႕ရအဆင္ေျပတဲ့ဆိ
သြာေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္...
http://www.aungkyaw.com/
search/label/Programmers
အဆင္ေျပၾကပါေစဗ်ာ..
Wednesday, August 15, 2012
| PC မွာလဲ Viber သံုးၿပီး ဖုန္းေခၚမယ္ | for everyone |
u

ဒီေကာင္ေလးကေတာ့ Viber for pc software ေလးျဖစ္ပါတယ္--- မိမိတုိ ့၇ဲ ့စက္ကေနျပီးေတာ့ ဖုန္းကုိ ေခာ္ဆို ၇န္ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္----- ဒီေကာင္ေလးကုိ အသံုးျပဳမယ္ဆို္၇င္ အ၇င္ဆံုးသိထား၇မွာ ကေတာ့ မိမိတို ့ဆက္သြယ္ခ်င္တဲ့သူဆီမွာ viber ၇ွိ၇မွာျဖစ္ပါတယ္(နက္ခ်ိတ္ျပီး)။ အ၇င္ဆံုး မိမိတို ့၇ဲ ့ကြန္ပ်ဴတာမွာ ေအာက္က software ေလးကုိ run ရ မွာျဖစ္ပါတယ္--- ကြန္ပ်ဴတာကေန ဖုန္းကိုေခာ္ဆိုနိုင္လို ့ရတဲ့အျပင္ pc to pc လဲ ေခာ္ဆိုလို ့၇ပါတယ္--- က်ြန္ေတာ့္လို ဖုန္းမကိုင္နိဳင္တ့ဲ သူအတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပတယ္ဗ် ---- free call ေခာ္ဆို၇တာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ျပည္တြင္း ေကာ ျပည္ပ ေကာ ပိုက္ပိုက္ ကုန္ေတာ့ ဘူးေပ့ါဗ်ာ---- message ထဲကေနလဲ ပံုေတြပါ ပိုလို ့ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ----အဓိက က နက္ခ်ိတ္ဆက္ ထားဖုိ ့နဲ ့ လိုင္းေလး ေကာင္း၇င္ ကုိ အဆင္ေျပပါတယ္ ခင္ဗ်ာ---
လိုခ်င္တဲ့ သူမ်ား ေအာက္က လင့္ေလးကေန download
ယူလိုက္ပါ--

လုပ္ပံုလုပ္နည္းေလးကို ေအာက္မွာ ပုံေလးေတြနဲ
့ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္-----
အ၇င္ဆံုး software ေလးကို ကလစ္နစ္ခ်က္ေပးျပီး run
လိုက္ပါ--- ေအာက္က ပံုေလးအတိုင္း ေပၚလာပါလိမ့္မယ္--- (continue) ကုိ
ကလစ္ေပးလုိက္ပါ--
ျပီး၇င္ Install ကို ကလစ္ေပးပါ----
ေအာက္က ပံုေလး
အတုိင္းinstall လုပ္ပါလိမ့္မယ္-----
Install လုပ္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေအာက္က ပံုေလး
ေပၚလာမွာျဖစ္ပါတယ္---- (app search) ကို
ကလစ္ေပးလုိက္ပါ------
search box ေလးထဲမွာ viber လို
့၇ို္က္ထည့္ပါ---ျပီး၇င္ enter ေခါက္လိုက္ပါ---
ေအာက္က လုိမ်ိဳး viber free
call ေလးကို ကလစ္ေပးလုိက္ပါ---
ျပီး၇င္ေတာ့ ေအာက္က ပံုေလး အတုိင္းသူဘာသာ install လုပ္ပါတယ္----
ျပီးတဲ့ အခါ back arrow key ပံုေလးကို နွိပ္လိုက္ပါ-----
ေအာက္က လိုမ်ိဳး home မွာ
viber ေလး ေပၚလာမွာျဖစ္ပါတယ္--- ျပီး၇င္ေတာ့
အဲေကာင္ေလးကို ဖြင့္လုိက္ပါ-----
ကြန္ျပဴတာသံုးေနသူေတြေဆာင္ထားသင့္ပါတယ္.... ကၽြန္ေတာ္ http://soepae.blogspot.com/ မွ ျပန္လည္မွ်ေဝတာပါ။ တကယ္လဲ အသံုးဝင္တာေၾကာင့္ မာတီက ညီအကို၊ေမာင္၊ႏွမမ်ားလဲ အသုံးျပဳႏိုင္ေစရန္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္...
Tuesday, August 14, 2012
ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ား: ဒကာႀကီး ေနာက္ဘဝ ဒကာမႀကီးနဲ႔ ဆံုခ်င္ေသးလား...
ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ား: ဒကာႀကီး ေနာက္ဘဝ ဒကာမႀကီးနဲ႔ ဆံုခ်င္ေသးလား...: မနက္က ဆြမ္းလာကပ္ရင္းနဲ႔ ေျပာျဖစ္ၾကတာေလးပါ... ယူတုန္းကေတာ့ ႀကိဳက္လို႔ယူၾက အေတြးအေခၚမတူေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲၾကနဲ႔... ေတာ္ၾကားေပါင္းမယ္ ေတာ္ၾက...
Sunday, August 5, 2012
ဗုဒၵ၀င္ အက်ဥ္းေလးပါ..
ဗုဒၵ၀င္ အက်ဥ္းေလးပါ.
* Posted by eithazinaung on ဧၿပီ 20, 2010 at 1:59am
* သတင္းပုိ႔မယ္ View eithazinaung's blog
ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာအက်ဥ္းေလးပါ။ သိလုိသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ
ေရးသား ပူေဇာ္လုိက္ပါသည္။
ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ -၆၂၄-ဘီစီတြင္ (ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊
ၾကာသာပေတးေန႔တြင္) မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းၾကာ တုိက္တြင္ သေႏၶယူပါသည္။
ဘုရားေလာင္းသည္ -၆၂၃-ဘီစီ၊ (ျမန္မာလလုိ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔)တြင္
နီေပါႏုိင္ငံ၊ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၌ မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ၊
ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးတုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ႔ပါသည္။ ဘုရားေလာင္း နာမည္မွာ
သိဒၶတၳျဖစ္ပါသည္။
(၁၆-ႏွစ္မွ ၂၉)ႏွစ္အထိ နန္းစည္းစိမ္းကုိ ခံစားပါသည္။)
ဘီစီ-၅၉၄-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔)တြင္ အိမ္ရာတည္ေထာင္
လူ႔ေဘာင္ခြါကာ ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္ အရြယ္ ျဖစ္ပါသည္။)
၂၉-ႏွစ္မွ ၃၅-ႏွစ္အထိ ဒုကၠရစရိယာ-ပင္ပန္းေသာအက်င္႔ က်င္႔ခဲ႔ရပါသည္။)
ဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ
ရရွိေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္ အရြယ္ျဖစ္ပါသည္။)
၄င္းဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္ စေနေန႔)တြင္ ပထမဆုံးေသာ
ဓမၼစၾကာသုတ္ေတာ္ကုိ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အနီး မိဂဒါ၀ုန္ ေတာမွာ ေဟာေတာ္မူပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶဂယာႏွင္႔ မိဂဒါ၀ုန္ေတာသည္ -၁၈-ယူဇနာ/ မုိင္အားျဖင္႔
-၁၄၄-မုိင္ ေ၀းပါသည္။
ဓမၼစၾကာတရားပြဲမွာ လူသားအေနနဲ႔ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးသာ ပါ၀င္ပါသည္။
၄င္းတရားပြဲမွာ အရွင္ေကာ႑ညသည္ အ႐ုဏ္မတတ္မီ ေသာတာပန္တည္ပါသည္။
ေနာက္ဆက္လက္ၿပီး ဘုရားရွင္က-အနတၱလကၡဏသုတ္ကုိ ေဟာေသာအခါ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတာ္
ငါးဦးစလုံး ရဟႏၱာ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။
ဘီစီ-၅၈၈-တြင္ ဘုရားရွင္သည္ ပထမဆုံးသာသနာျပဳခရီးစဥ္ကုိ စတင္ လုပ္ခဲ႔ပါသည္။
ဘီစီ-၅၄၃-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔)တြင္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၈၀)၊
၀ါေတာ္ (၄၅)တြင္ ကုသိနာ႐ုံ၊ အင္ၾကင္းေတာ၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူပါသည္။
ကဆုန္လဆုပ္(၅)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ကုိ မီးပူေဇာ္ပါသည္။
ပထမသဂၤါယနာ-
ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၃၅-မွ-၈၀)အတြင္း၊ ၀ါေတာ္အေနအားျဖင္႔(၄၅)၀ါအတြင္း
ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း စီးစဥ္ဖုိ႔ရန္
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး တစ္လအၾကာ--
ဘီစီ-၅၄၃-မွာ ပထမဆုံး သဂၤါယနာကုိ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕၊ သတၱပဏၰိလႈိဏ္ဂူ၌
ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ၾကပါသည္။
ပထမသဂၤါယတင္ပြဲမွာ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္မဟာကႆပျဖစ္၍ အရွင္ဥပါလိမေထရ္က
၀ိနည္းအရာတာ၀န္ယူ၍၊ အရွင္အာနႏၵာက သုတၱန္အရာတာ၀န္ယူပါသည္၊
အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ၀ါေခါင္လဆုပ္ (၅)က စတင္က်င္းပကာ
(၇)လၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာေတာ္သည္ အဇာတသတ္မင္း ျဖစ္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ပထမသဂၤါယနာတင္ခ်ိန္က စတင္၍
(အဂၤလိပ္လုိ-B.E) သုန္းကာ ဗုဒၶသာသနာႏွစ္ကုိ စတင္ေရတြက္ပါသည္။
“သဂၤါယနာ”ဟူသည္ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္တုိ႔ကုိ အရွင္မဟာကႆပစေသာ
မေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ ဆက္ကာဆက္ကာ ေဆာင္ယူထိန္းသိမ္းခဲ႔တဲ႔ အစဥ္အလာကုိ
အစြဲျပဳ၍ “ေထရိက”၊ ေနာက္ မေထရ္အစဥ္အဆက္တုိ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ႔ေသာ
ဗုဒၶအယူ၀ါဒအေနအားျဖင္႔ “ေထရ၀ါဒသာသနာ”အျဖစ္ အမည္တြင္ခဲ႔ပါသည္။
ဒုတိယသဂၤါယနာ-
(BC -443/B.E-100) သာသႏွစ္ (၁၀၀)အေရာက္မွာ ေ၀သာလီၿမိဳ႕၊
၀ါဠဳကာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္
အရွင္ယသျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သဗၺမိမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ေရ၀တမေထရ္တုိ႔က
အဓိကတာ၀န္ယူကာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဆုိၾကပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္ သံဃာေတာ္
(၇၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ (၈)လ ၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ေပးေသာဒကာသည္
ကာလာေသာကမင္းျဖစ္ပါသည္။
တတိယသဂၤါယနာ-
(BC-249/B.E-300) သာသနာႏွစ္ (၃၀၀)အေရာက္မွာ ပါဋလိပုတ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊
အေသာကာ႐ုံေက်ာင္း၌ တတိယသဂၤါယနာ တင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ျဖစ္၍ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႏွင္႔ ကာက႑၏သားျဖစ္ေသာ
အရွင္ယသမေထရ္တုိ႔က အဓိက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ပါသည္။
အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္အေရအတြက္မွာ (၁၀၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ဤသံဂၤါယနာတင္ပြဲ၌
၀ိနည္းေရးရာမ်ားကုိ အဓိကထားကာ ေဆြးေႏြးျခင္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။
အေထာက္အပံ႔မင္းမွာ အေသာကမင္းႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ဤတတိယသဂၤါယနာသည္ (၉)လ
ၾကာပါသည္။
တတိယသဂၤါယနာတင္ၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး (၉)တုိင္း (၉)ဌာနတုိ႔သုိ႔
အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ႏွင္႔ အေသာကမင္းႀကီးတုိ႔ တာ၀န္ယူကာ သာသနာျပဳ
ေစလႊတ္ေတာ္မူပါသည္။
(၉)တုိင္း (၉)ဌာနႏွင္႔ သာသနာျပဳမေထရ္မ်ား-
၁။ ကသၼီရႏွင္႔ဂႏၶာရအရပ္=အရွင္မဇၥ်ႏၱိကမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၂။ မဟႎသကအရပ္=အရွင္မဟာေဒ၀မေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၃။ ၀န၀ါသိအရပ္= အရွင္ရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၄။ အပရႏၱအရပ္=အရွင္ေယာနကဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၅။ မဟာရ႒အရပ္= အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၆။ ေယာနကအရပ္=အရွင္မဟာရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၇။ ဟိမ၀ႏၱာအရပ္= အရွင္မဇၥ်ိမမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၈။ သု၀ဏၰဘူမိအရပ္= အရွင္ေသာဏမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ဥတၱရမေထရ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၉။ တမၺပဏၰိ (သီဟုိဠ္)အရပ္=အရွင္မဟိႏၵမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
စတုတၳသဂၤါယနာ-
(B.C 94/ B.E 450) သာသနာေတာ္သကၠရဇ္ (၄၅၀)-အေရာက္တြင္ သီဟုိဠ္၊ မလယဇနပုဒ္၊
အာေလာကလႈိဏ္တြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ျဖစ္၍ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္သည္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။
-၁-ႏွစ္အခ်ိန္ယူကာ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ့ေပးေသာဒကာသည္
၀ဋၬဂါမဏိမင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤစတုတၳသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေပရြက္တြင္
အကၡရာေရးျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။
ႏုိင္ငံမ်ားႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပုံ-
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ျမန္မာႏုိင္ငံ-
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ 3rd Century A.D-တြင္ ဗုဒၶသာသနာ စတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ-
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံမွာ 1st Century A.D-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ-
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံမွာ A.D 189-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။ တ႐ုတ္မွ
တဆင္႔ေရာက္ရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ-
ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာ A.D 372-ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုုဒၶဘာသာႏွင္႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ-
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D ၅၅၂၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၀၉၅-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကေမၻာဒီယားႏုိင္ငံ-
ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၅-ရာစုတြင္႔ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ-
ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစု၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၃၀၀-တြင္
ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ-
အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ တိဗက္ႏုိင္ငံ-
တိဗက္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ႐ုရွားႏုိင္ငံ-
႐ုရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၁၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ-
အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ A.D -၆-ရာစုေလာက္ကစၿပီး ဗုဒၶသာသနာ တေျဖးေျဖး
ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ပါသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံဗုဒၶသာသနာ-
ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံသုိ႔ A.D -၁၁-ရာစုေလာက္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။
အရွင္အရဟံႏွင္႔ အေနာရထာမင္းႀကီးတုိ႔ ဦးစီးကာ ျမန္မာျပည္ဗုဒၶသာသနာ
ပုိမုိစည္ပင္ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ၾကပါသည္။
ပဥၥမသဂၤါယနာ-
A.D -၁၈၇၁/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၄၁၅-ခု/ ျမန္မာသကၠရစ္ -၁၂၃၂-ခုႏွစ္၊
တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏၱေလးေတာင္ေျခတြင္
ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မႏၱေလး၊
ဒကၡိဏာရာမေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသမေထရ္ျဖစ္၍၊
အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ၂၄၀၀-ျဖစ္ပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ
မင္းတုန္းမင္းႀကီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤ ပဥၥမသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ျခင္းျဖင္႔
သဂၤါယနာ တင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ-၇၂၉-ခ်ပ္ရွိပါသည္။
ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ရာ၌ ၾကာခ်ိန္မွာ (၇)ႏွစ္၊ (၆)လႏွင္႔ (၁၄) ရက္ၾကာပါသည္။
ဗုဒၶသာသနာေတာ္အလံႏွင္႔ သမုိင္း-
A.D -၁၈၈၀-ခုႏွစ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ႔အလံကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား စစ္ဗုိလ္ႀကီး
-Henry Steel Olcott-က စတင္ တီထြင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶသာသနာ႔အဖြဲ႔အစည္း-
A.D -၁၈၈၁-ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္-ပါဠိက်မ္းစာအဖြဲ႔အစည္း-ဆုိၿပီး
ပထမဆုံးေသာ ပိဋကတ္အဖြဲ႔အစည္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ႔ပါသည္။
တည္ေထာင္သူမွာ -T.W. Rhys Davids- ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ မူရင္း
ခရစ္စ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္း-
A.D -၁၈၉၁-ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ
အနာဂါရိကဓမၼပါလသူေတာင္စင္ႀကီးဦးေဆာင္ကာ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၊ ဗုဒၶဂယာမွာ
မဟာေဗာဓိအဖြဲ႔အစည္းဆုိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္တည္ေထာင္ပါသည္။
A.D -၁၉၅၆-ခုတြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား Dr. B.R Ambedkar-ဦးေဆာင္ၿပီး
အိႏိၵယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶသာသနာပုိမုိ ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါသည္။
၁၉၅၆-ခု၊ ေအာက္တုိဘာ -၁၄-ရက္တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား (၁)သန္းခန္႔
ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းၾကပါသည္။
ဆ႒သဂၤါယနာ-
A.D ၁၉၅၄-၅၆/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၄၉၈-ခု၊ ျမန္မာသကၠရဇ္ ၁၃၁၆-ခု၊
ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအး၊
မဟာပါသာဏလႈိဏ္ဂူ၌ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ အရွင္ေရ၀တမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဓိကတာ၀န္ယူ
ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေသာမေထရ္မ်ားမွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႏွင္႔ မင္းကြန္းဆရာေတာ္တုိ႔
ျဖစ္ပါသည္။
အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ (သီရိလကၤလာ၊ ျမန္မာ၊
ထုိင္း၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီယား)တုိ႔မွ (၂၅၀၀)ေသာ မေထရ္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ
ႏုိင္ငံ (၂၄)ႏုိင္ငံတုိ႔မွလည္း အကူအညီမ်ား ေပးၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုႏွင္႔ ျမန္မာျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဤဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲမွာ ပါဠိေတာ္တင္မက အ႒ကထာ၊ ဋီကာမ်ားကုိပါ
ျပန္လည္ စစ္ေဆးဆုံးျဖတ္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ၀ိပႆနာ-
A.D -၁၉၆၅၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၅၁၂-ခုႏွစ္တြင္
ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာဦးေဆာင္ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ၀ိပႆနာတရား
ျပန္လည္ အျမစ္တြယ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါသည္။
ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္-
A.D -၁၉၉၈-ေမလတြင္ Nibbana.com-ဟူေသာ ပထမဆုံးဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုိ
အဂၤလန္ႏုိင္ကေန ဖန္တီးႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။
အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ (Bamiyan)ဗမီယန္ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္-
A.D-၂၀၀၁၊ မတ္လတြင္ အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ ကမၻာ႔အံဖြယ္ရပ္ေတာ္မူ
ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကုိ တာလီဘမ္တုိ႔၏ ဖ်က္ဆီးျခင္းကုိ ခံခဲ႔ရပါသည္။
မွာပါရေစ။ ။အထက္ပါဗုဒၶ၀င္(သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာအက်ဥ္းသည္
ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး စုစည္းထားေသာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ
တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာ မူကြဲ စသည္အားျဖင္႔
ကြဲလြဲေနျခင္း ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ အခုေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး
တင္ျပတဲ႔မူသည္ ေထရ၀ါဒမေထရ္မ်ား လက္ခံထားေသာ ဘီစီ၊ ေအဒီႏွစ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။
* Posted by eithazinaung on ဧၿပီ 20, 2010 at 1:59am
* သတင္းပုိ႔မယ္ View eithazinaung's blog
ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာအက်ဥ္းေလးပါ။ သိလုိသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ
ေရးသား ပူေဇာ္လုိက္ပါသည္။
ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ -၆၂၄-ဘီစီတြင္ (ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊
ၾကာသာပေတးေန႔တြင္) မယ္ေတာ္မာယာ၀မ္းၾကာ တုိက္တြင္ သေႏၶယူပါသည္။
ဘုရားေလာင္းသည္ -၆၂၃-ဘီစီ၊ (ျမန္မာလလုိ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔)တြင္
နီေပါႏုိင္ငံ၊ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၌ မယ္ေတာ္မာယာေဒ၀ီ၊
ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးတုိ႔မွ ေမြးဖြားခဲ႔ပါသည္။ ဘုရားေလာင္း နာမည္မွာ
သိဒၶတၳျဖစ္ပါသည္။
(၁၆-ႏွစ္မွ ၂၉)ႏွစ္အထိ နန္းစည္းစိမ္းကုိ ခံစားပါသည္။)
ဘီစီ-၅၉၄-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလၤာေန႔)တြင္ အိမ္ရာတည္ေထာင္
လူ႔ေဘာင္ခြါကာ ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္ အရြယ္ ျဖစ္ပါသည္။)
၂၉-ႏွစ္မွ ၃၅-ႏွစ္အထိ ဒုကၠရစရိယာ-ပင္ပန္းေသာအက်င္႔ က်င္႔ခဲ႔ရပါသည္။)
ဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ
ရရွိေတာ္မူပါသည္။ (သက္ေတာ္ ၃၅-ႏွစ္ အရြယ္ျဖစ္ပါသည္။)
၄င္းဘီစီ-၅၈၈-(ျမန္မာလလုိ-၀ါဆုိလျပည့္ စေနေန႔)တြင္ ပထမဆုံးေသာ
ဓမၼစၾကာသုတ္ေတာ္ကုိ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕အနီး မိဂဒါ၀ုန္ ေတာမွာ ေဟာေတာ္မူပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶဂယာႏွင္႔ မိဂဒါ၀ုန္ေတာသည္ -၁၈-ယူဇနာ/ မုိင္အားျဖင္႔
-၁၄၄-မုိင္ ေ၀းပါသည္။
ဓမၼစၾကာတရားပြဲမွာ လူသားအေနနဲ႔ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးသာ ပါ၀င္ပါသည္။
၄င္းတရားပြဲမွာ အရွင္ေကာ႑ညသည္ အ႐ုဏ္မတတ္မီ ေသာတာပန္တည္ပါသည္။
ေနာက္ဆက္လက္ၿပီး ဘုရားရွင္က-အနတၱလကၡဏသုတ္ကုိ ေဟာေသာအခါ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတာ္
ငါးဦးစလုံး ရဟႏၱာ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။
ဘီစီ-၅၈၈-တြင္ ဘုရားရွင္သည္ ပထမဆုံးသာသနာျပဳခရီးစဥ္ကုိ စတင္ လုပ္ခဲ႔ပါသည္။
ဘီစီ-၅၄၃-(ျမန္မာလလုိ-ကဆုန္လျပည့္၊ အဂၤါေန႔)တြင္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၈၀)၊
၀ါေတာ္ (၄၅)တြင္ ကုသိနာ႐ုံ၊ အင္ၾကင္းေတာ၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူပါသည္။
ကဆုန္လဆုပ္(၅)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ကုိ မီးပူေဇာ္ပါသည္။
ပထမသဂၤါယနာ-
ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္(၃၅-မွ-၈၀)အတြင္း၊ ၀ါေတာ္အေနအားျဖင္႔(၄၅)၀ါအတြင္း
ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း စီးစဥ္ဖုိ႔ရန္
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး တစ္လအၾကာ--
ဘီစီ-၅၄၃-မွာ ပထမဆုံး သဂၤါယနာကုိ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕၊ သတၱပဏၰိလႈိဏ္ဂူ၌
ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ၾကပါသည္။
ပထမသဂၤါယတင္ပြဲမွာ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္ အရွင္မဟာကႆပျဖစ္၍ အရွင္ဥပါလိမေထရ္က
၀ိနည္းအရာတာ၀န္ယူ၍၊ အရွင္အာနႏၵာက သုတၱန္အရာတာ၀န္ယူပါသည္၊
အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ၀ါေခါင္လဆုပ္ (၅)က စတင္က်င္းပကာ
(၇)လၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာေတာ္သည္ အဇာတသတ္မင္း ျဖစ္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ပထမသဂၤါယနာတင္ခ်ိန္က စတင္၍
(အဂၤလိပ္လုိ-B.E) သုန္းကာ ဗုဒၶသာသနာႏွစ္ကုိ စတင္ေရတြက္ပါသည္။
“သဂၤါယနာ”ဟူသည္ စုေပါင္းရြတ္ဆုိျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔ေသာ ပိဋကတ္ေတာ္တုိ႔ကုိ အရွင္မဟာကႆပစေသာ
မေထရ္အဆက္ဆက္တုိ႔ ဆက္ကာဆက္ကာ ေဆာင္ယူထိန္းသိမ္းခဲ႔တဲ႔ အစဥ္အလာကုိ
အစြဲျပဳ၍ “ေထရိက”၊ ေနာက္ မေထရ္အစဥ္အဆက္တုိ႔ ထိန္းသိမ္းခဲ႔ေသာ
ဗုဒၶအယူ၀ါဒအေနအားျဖင္႔ “ေထရ၀ါဒသာသနာ”အျဖစ္ အမည္တြင္ခဲ႔ပါသည္။
ဒုတိယသဂၤါယနာ-
(BC -443/B.E-100) သာသႏွစ္ (၁၀၀)အေရာက္မွာ ေ၀သာလီၿမိဳ႕၊
၀ါဠဳကာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္သည္
အရွင္ယသျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သဗၺမိမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ေရ၀တမေထရ္တုိ႔က
အဓိကတာ၀န္ယူကာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ရြတ္ဆုိၾကပါသည္။ အဖြဲ႔၀င္ သံဃာေတာ္
(၇၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ (၈)လ ၾကာပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ေပးေသာဒကာသည္
ကာလာေသာကမင္းျဖစ္ပါသည္။
တတိယသဂၤါယနာ-
(BC-249/B.E-300) သာသနာႏွစ္ (၃၀၀)အေရာက္မွာ ပါဋလိပုတ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊
အေသာကာ႐ုံေက်ာင္း၌ တတိယသဂၤါယနာ တင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ျဖစ္၍ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႏွင္႔ ကာက႑၏သားျဖစ္ေသာ
အရွင္ယသမေထရ္တုိ႔က အဓိက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ပါသည္။
အဖြဲ႔၀င္သံဃာေတာ္အေရအတြက္မွာ (၁၀၀၀) ျဖစ္ပါသည္။ ဤသံဂၤါယနာတင္ပြဲ၌
၀ိနည္းေရးရာမ်ားကုိ အဓိကထားကာ ေဆြးေႏြးျခင္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။
အေထာက္အပံ႔မင္းမွာ အေသာကမင္းႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ဤတတိယသဂၤါယနာသည္ (၉)လ
ၾကာပါသည္။
တတိယသဂၤါယနာတင္ၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး (၉)တုိင္း (၉)ဌာနတုိ႔သုိ႔
အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ႏွင္႔ အေသာကမင္းႀကီးတုိ႔ တာ၀န္ယူကာ သာသနာျပဳ
ေစလႊတ္ေတာ္မူပါသည္။
(၉)တုိင္း (၉)ဌာနႏွင္႔ သာသနာျပဳမေထရ္မ်ား-
၁။ ကသၼီရႏွင္႔ဂႏၶာရအရပ္=အရွင္မဇၥ်ႏၱိကမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၂။ မဟႎသကအရပ္=အရွင္မဟာေဒ၀မေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၃။ ၀န၀ါသိအရပ္= အရွင္ရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၄။ အပရႏၱအရပ္=အရွင္ေယာနကဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၅။ မဟာရ႒အရပ္= အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၆။ ေယာနကအရပ္=အရွင္မဟာရကၡိတမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၇။ ဟိမ၀ႏၱာအရပ္= အရွင္မဇၥ်ိမမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၈။ သု၀ဏၰဘူမိအရပ္= အရွင္ေသာဏမေထရ္ႏွင္႔ အရွင္ဥတၱရမေထရ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
၉။ တမၺပဏၰိ (သီဟုိဠ္)အရပ္=အရွင္မဟိႏၵမေထရ္ ဦးေဆာင္ကာႂကြ။
စတုတၳသဂၤါယနာ-
(B.C 94/ B.E 450) သာသနာေတာ္သကၠရဇ္ (၄၅၀)-အေရာက္တြင္ သီဟုိဠ္၊ မလယဇနပုဒ္၊
အာေလာကလႈိဏ္တြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ျဖစ္၍ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္သည္ (၅၀၀) ျဖစ္ပါသည္။
-၁-ႏွစ္အခ်ိန္ယူကာ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ့ေပးေသာဒကာသည္
၀ဋၬဂါမဏိမင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤစတုတၳသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေပရြက္တြင္
အကၡရာေရးျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ခဲ႔ၾကပါသည္။
ႏုိင္ငံမ်ားႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပုံ-
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ျမန္မာႏုိင္ငံ-
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ 3rd Century A.D-တြင္ ဗုဒၶသာသနာ စတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ-
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံမွာ 1st Century A.D-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ-
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံမွာ A.D 189-တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။ တ႐ုတ္မွ
တဆင္႔ေရာက္ရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ-
ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာ A.D 372-ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုုဒၶဘာသာႏွင္႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ-
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D ၅၅၂၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၀၉၅-တြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ကေမၻာဒီယားႏုိင္ငံ-
ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၅-ရာစုတြင္႔ ဗုဒၶဘာသာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ထုိင္းႏုိင္ငံ-
ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစု၊ သာသနာေတာ္ႏွစ္ -၁၃၀၀-တြင္
ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံ-
အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၆-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ တိဗက္ႏုိင္ငံ-
တိဗက္ႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင္႔ ႐ုရွားႏုိင္ငံ-
႐ုရွားႏုိင္ငံသုိ႔ A.D -၁၇-ရာစုတြင္ ဗုဒၶသာသနာစတင္ေရာက္ရွိပါသည္။
အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ-
အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ A.D -၆-ရာစုေလာက္ကစၿပီး ဗုဒၶသာသနာ တေျဖးေျဖး
ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ပါသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံဗုဒၶသာသနာ-
ျမန္မာႏုိင္ငံ ပုဂံသုိ႔ A.D -၁၁-ရာစုေလာက္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေရာက္ရွိပါသည္။
အရွင္အရဟံႏွင္႔ အေနာရထာမင္းႀကီးတုိ႔ ဦးစီးကာ ျမန္မာျပည္ဗုဒၶသာသနာ
ပုိမုိစည္ပင္ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ၾကပါသည္။
ပဥၥမသဂၤါယနာ-
A.D -၁၈၇၁/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၄၁၅-ခု/ ျမန္မာသကၠရစ္ -၁၂၃၂-ခုႏွစ္၊
တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ မႏၱေလးေတာင္ေျခတြင္
ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ မႏၱေလး၊
ဒကၡိဏာရာမေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇာဂရာဘိ၀ံသမေထရ္ျဖစ္၍၊
အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ၂၄၀၀-ျဖစ္ပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ
မင္းတုန္းမင္းႀကီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤ ပဥၥမသဂၤါယနာတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ျခင္းျဖင္႔
သဂၤါယနာ တင္ခဲ႔ၾကပါသည္။ ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ-၇၂၉-ခ်ပ္ရွိပါသည္။
ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ရာ၌ ၾကာခ်ိန္မွာ (၇)ႏွစ္၊ (၆)လႏွင္႔ (၁၄) ရက္ၾကာပါသည္။
ဗုဒၶသာသနာေတာ္အလံႏွင္႔ သမုိင္း-
A.D -၁၈၈၀-ခုႏွစ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ႔အလံကုိ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား စစ္ဗုိလ္ႀကီး
-Henry Steel Olcott-က စတင္ တီထြင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶသာသနာ႔အဖြဲ႔အစည္း-
A.D -၁၈၈၁-ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္-ပါဠိက်မ္းစာအဖြဲ႔အစည္း-ဆုိၿပီး
ပထမဆုံးေသာ ပိဋကတ္အဖြဲ႔အစည္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ႔ပါသည္။
တည္ေထာင္သူမွာ -T.W. Rhys Davids- ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ မူရင္း
ခရစ္စ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္း-
A.D -၁၈၉၁-ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ
အနာဂါရိကဓမၼပါလသူေတာင္စင္ႀကီးဦးေဆာင္ကာ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၊ ဗုဒၶဂယာမွာ
မဟာေဗာဓိအဖြဲ႔အစည္းဆုိၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္တည္ေထာင္ပါသည္။
A.D -၁၉၅၆-ခုတြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား Dr. B.R Ambedkar-ဦးေဆာင္ၿပီး
အိႏိၵယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶသာသနာပုိမုိ ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါသည္။
၁၉၅၆-ခု၊ ေအာက္တုိဘာ -၁၄-ရက္တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံသား (၁)သန္းခန္႔
ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းၾကပါသည္။
ဆ႒သဂၤါယနာ-
A.D ၁၉၅၄-၅၆/ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၄၉၈-ခု၊ ျမန္မာသကၠရဇ္ ၁၃၁၆-ခု၊
ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအး၊
မဟာပါသာဏလႈိဏ္ဂူ၌ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပါသည္။ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မွာ
ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ အရွင္ေရ၀တမေထရ္ျဖစ္၍၊ အဓိကတာ၀န္ယူ
ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေသာမေထရ္မ်ားမွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႏွင္႔ မင္းကြန္းဆရာေတာ္တုိ႔
ျဖစ္ပါသည္။
အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္အေရအတြက္မွာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ (သီရိလကၤလာ၊ ျမန္မာ၊
ထုိင္း၊ ေလာ၊ ကေမၻာဒီယား)တုိ႔မွ (၂၅၀၀)ေသာ မေထရ္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အျခားေသာ
ႏုိင္ငံ (၂၄)ႏုိင္ငံတုိ႔မွလည္း အကူအညီမ်ား ေပးၾကပါသည္။ အေထာက္အပံ႔ဒကာမွာ
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုႏွင္႔ ျမန္မာျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဤဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲမွာ ပါဠိေတာ္တင္မက အ႒ကထာ၊ ဋီကာမ်ားကုိပါ
ျပန္လည္ စစ္ေဆးဆုံးျဖတ္ျခင္းျဖင္႔ သဂၤါယနာတင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင္႔ ၀ိပႆနာ-
A.D -၁၉၆၅၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွစ္ -၂၅၁၂-ခုႏွစ္တြင္
ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာဦးေဆာင္ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ ၀ိပႆနာတရား
ျပန္လည္ အျမစ္တြယ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါသည္။
ပထမဆုံးေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္-
A.D -၁၉၉၈-ေမလတြင္ Nibbana.com-ဟူေသာ ပထမဆုံးဗုဒၶဘာသာ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုိ
အဂၤလန္ႏုိင္ကေန ဖန္တီးႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။
အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ (Bamiyan)ဗမီယန္ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္-
A.D-၂၀၀၁၊ မတ္လတြင္ အာဖစ္ဂန္နစ္တန္မွ ကမၻာ႔အံဖြယ္ရပ္ေတာ္မူ
ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကုိ တာလီဘမ္တုိ႔၏ ဖ်က္ဆီးျခင္းကုိ ခံခဲ႔ရပါသည္။
မွာပါရေစ။ ။အထက္ပါဗုဒၶ၀င္(သုိ႔) ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာအက်ဥ္းသည္
ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး စုစည္းထားေသာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ
တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာ မူကြဲ စသည္အားျဖင္႔
ကြဲလြဲေနျခင္း ရွိေကာင္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ အခုေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလး
တင္ျပတဲ႔မူသည္ ေထရ၀ါဒမေထရ္မ်ား လက္ခံထားေသာ ဘီစီ၊ ေအဒီႏွစ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။
Monday, July 30, 2012
ဆလံု လူမ်ိဳးအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ –
ဆလံု လူမ်ိဳးသည္ ၿမိတ္ကြၽန္းစု၏ အဖိုး မျဖတ္ႏိုင္ေသာ ျပယုဒ္ တစ္ခုျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ ဓေလ့စရိုက္၊ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္မွဳကို တုႏွိဳင္းရန္အရာ မရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ၎လူမ်ိဳးတို႔မွာ လူသိမ်ား ထင္ရွားေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဆလံုလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေနရာ အတိအက် မရွိ၊ ပင္လယ္ျပင္တစ္ခြင္ ၀မ္းစာအတြက္ လွည့္လည္ က်က္စားၾကသည္။ ေရကူး၊ ေရငုပ္ရာတြင္ ကြၽမ္းက်င္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ Sea Gypsy or Men of the Sea အျဖစ္ အမည္တြင္ျခင္းျဖစ္သည္။ သမိုင္းေၾကာင္းအရ ေရွးယခင္က မေလးကြၽန္းဆြယ္တြင္ ေနထိုင္ၾကျပီး စီးႏွင္း တိုက္ခိုက္ လုယက္ မွဳမ်ားေၾကာင့္ ၿမိတ္ကြၽန္းစု ဘက္သို႔ ေ႔ရႊေျပာင္း လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔အခါ ဆလံုလူမ်ိဳးမ်ားကို ေကာ့ေသာင္း ၿမိဳ႕အနီး ကြၽန္းမ်ားတြင္ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္သည္။
ဆလံု လူမ်ိဳးမ်ားသည္ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး တို႔ျဖင့္ အသက္မေမြး ေရလုပ္ငန္း၊ ပုလဲငုပ္ျခင္း လုပ္ငန္းတို႔ျဖင့္ အသက္ေမြးၾကသည္။ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္ ေလွေလွာ္ ခတ္ရင္း တစ္ကြၽန္းမွ တစ္ကြၽန္း ကူးကာ ေနထိုင္ေလ့ရွိသည္။ ေလွေလးမ်ားကို ေပါ့ပါးေသာ သစ္လံုးမ်ားျဖင့္ ထြင္းယူၾကသည္။ ၎ေလွမ်ားမွာ ပင္လယ္ ခရီးအတြက္ အဆင္ေျပ အသံုး၀င္လွသည္။ အသံုးအေဆာင္မ်ား၊ အစာေရစာမ်ား၊ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ၾကက္မ်ားကိုလည္း တစ္ပါးတည္း ေလွႏွင့္အတူ တင္ယူ လာေလ့ရွိၾကသည္။ ေဆာင္း၊ေႏြရာသီမ်ားတြင္ ငါးဖမ္းျခင္း၊ ေရထြက္ပစၥည္း ေရာင္း၀ယ္ျခင္းတို႔ျဖင့္ အသက္ေမြးၾကျပီး မိုးရာသီ ရာသီဥတု ဆိုး၀ါးသည့္အခါ နီးစပ္ရာ ကြၽန္းေပၚတြင္ ၀ါးေျခ တိုင္ရွည္တဲမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း ၊ ဂူမ်ားရွာ၍ လည္းေကာင္း ေနထိုင္ေလ့ ရွိသည္။ Sea Gypsy ဟူေသာအမည္ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြစြာပင္ သဘာ၀ ပင္လယ္ေဘးအႏ ၱရာယ္ကိုလည္း ေရွာင္တိမ္း တတ္ၾကသည္။
ရာသီဥတု ဆိုး၀ါး စဥ္ေတာင္မွ မိမိေနထိုင္ရာ ကြၽန္းဆီ အျမန္ဆံုးျပန္ေရာက္ေအာင္ သြားႏုိင္ၾကသည္။ ဆလံုလူမ်ိဳးတို႔၏ ေရငုပ္ပညာကြၽမ္းက်င္မွဳမွာ အံ့မခန္းျဖစ္သည္။ ပင္လယ္ ၾကမ္းျပင္အထိ ေရငုပ္ႏိုင္ၿပီး ေရေအာက္တြင္ ေအာက္ဆီဂ်င္ အကူအညီ မပါပဲ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အနည္းဆံုး တစ္နာရီခန္႔ ေနႏိုင္သည္။
(ပင္လယ္ၾကမ္းျပင္ ၁၆ လံ ထက္ ပိုၿပီး မည္သည့္ ေရငုတ္သမား မွ မငုတ္ႏိုင္ၾကပါ ေရဖိအား ဒါဏ္ကို မခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေရအရမ္းနက္လွ်င္ ႏွာေခါင္း၊ နား၊ မ်က္စိ စသည့္ေနရာမ်ားမွ ေသြးမ်ား ယိုထြက္လာသည္ကို မည္သူမွ်မခံႏိုင္ပါ။ တစ္နာရီၾကာေအာင္ ေရငုတ္ေသာ စလံုလူမ်ဳိးလည္ မရွိပါ အလြန္႕အလြန္ မိနစ္ (၂ဝ) မွ်သာ ေအာက္စီဂ်င္ မပါဘဲ ငုတ္ႏိုင္ၾကသည္။)
တစ္ရက္တည္း ထိုကဲ့သို႔ ေရငုပ္ျခင္းမ်ိဳး အႀကိမ္ အေရအတြက္ မ်ားမ်ားလုပ္ႏိုင္သည္။ ပင္လယ္ခရု၊ ကမာ (မုတ္) ေကာင္မ်ား၊ ငါးႀကီး အံဖတ္၊ ပင္လယ္ေရေမွာ္ပင္၊ ပုလဲ၊ ငွက္သိုက္၊ ပ်ားရည္၊ ပရေဆးပင္မ်ားကို ရွာေဖြစုေဆာင္းၿပီး ေရာင္းခ်ေလ့ရွိသည္။ ဆလံု လူမ်ိဳးမ်ားသည္ အျခား လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေရာေရာေႏွာေႏွာ ေနထိုင္ေလ့မရွိေခ်။ ၎တုိ႔၏ လူေနထိုင္မွဳ စနစ္မွာ ၿမိဳ႕ျပေနထိုင္မွဳ စနစ္ႏွင့္ ကြာျခား လြန္းလွသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔၏ လူေနမွဳစနစ္ကို ယံုၾကည္စြာ တန္ဖိုးထား ထိန္းသိမ္းၾကသည္။ ဘာသာတရားႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ၎တို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ ယံုၾကည္မွဳကို လက္ကိုင္ထားၾကသည္။ နတ္ေကာင္းႏွင့္ နတ္ဆိုးဟူ၍ နတ္ဘုရား ကိုးကြယ္မွဳ ႏွစ္ခုရွိသည္။ နတ္ဆရာသည္ ၎တို႔၏ အခရာျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားကို သာမက ဖ်ားနာသည့္အခါ၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသည့္ အခါတြင္ နတ္ဆရာ၏ ေျပာဆိုမွဳအတိုင္း စပါး၊ ေျပာင္း၊ အရက္၊ ပ်ားရည္၊ ကြမ္း၊ ဘဲေသြးစိမ္း၊ ၾကက္၊ လင္းပိုင္၊ ပင္လယ္လိပ္တို႔ကို ယဇ္ပူေဇာ္ေလ့ရွိသည္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားတြင္ ေတးသီခ်င္းမ်ား သီဆိုတီးမွဳတ္ျပီး မီးပံုဖိုကာ ၀ိုင္းဖြဲ႔ ကခုန္ၾကသည္။ သူတို႔၏ ဗံုတစ္မ်ိဳးမွာ ပုတ္သင္ညိဳ သားေရျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည္။ ဆလံုလူမ်ိဳးတို႔၏ ဂီတပင္ ကိုယ္စြမ္းရည္မွာ ထက္ျမက္ ဆန္းၾကယ္လွသည္။ [1]
“ပ်ဴ၊ မြန္၊ ျမန္မာ၊ သက္”ဟူေသာ ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားအစ လူမ်ိဳးႀကီး (၄) စုမွာ ဆလံု တိုင္းရင္းတို႕မွာ “သက္”လူမ်ိဳးတို႔မွ တစ္ဆင့္ ဆင္းသက္ လာခဲ့သည္ဟု မွတ္သားခဲ့ဖူး ပါသည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕ကို “ေမာ္ကင္း”ဟုလည္း ေခၚၾကပါသည္။ ပင္လယ္ထဲမွာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး သစ္၊ ၀ါး၊ ရင္ကမ္းသားတို႕ႏွင့္ ဖြဲ႕စည္း တည္ေဆာက္ ထားသည့္ ႐ိုးရာေလွကို အိမ္လိုသေဘာထားၿပီး မိသားစုႀကီး တစ္ခုလံုး ေနၾက၊ ထိုင္ၾက၊ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ၾက႐ံု သာမက သူတို႕ဘ၀၏ အေဖာ္မြန္ဟု ေခၚေသာ ေခြးမ်ားကိုလည္း တစ္ပါတည္း သယ္ေဆာင္သြားၾကပါသည္။ ဟိန္းဇဲ၊ ဘုတ္ကၽြန္း၊ ေမာင္းမကန္၊ ႐ွင္မြန္၊ မလိ၊ ျပင္ႀကီး၊ မီးစိမ္း၊ ကတန္၊ ဒံုးကၽြန္း၊ ၀ါးကၽြန္း၊ ပင္လယ္ေအာ္၊ လန္ပိတစ္၀ိုက္ မွာလည္း ပင္လယ္ထဲ ရာသီဥတု ဆိုးခ်ိန္မွာ ယာယီ ေျခတံ႐ွည္ တဲအိမ္ေလးမ်ား တည္ေဆာက္ၿပီး ေနထိုင္ၾကပါသည္။
ေရမွာ ကၽြမ္းက်င္သျဖင့္ ပုလဲ၊ ေမွ်ာ့(ပင္မယ္ေမွ်ာ့)၊ ေရခူ၊ ငါး၊ ပုဇြန္ ၊ ကမာေတြငုပ္ၿပီး ကင္းမြန္၊ ႐ွပ္၊ ငါးႀကီး အန္ဖတ္ေတြကို ႐ွာေဖြရင္းႏွင့္လည္း အသက္ေမြးတတ္ၾက ပါသည္။ သူတို႕ ႐ိုးရာဓေလ့မ်ား ထဲတြင္ ဗံုတီးျခင္း၊ ဘင္(ဘင္ခရာ)တီးျခင္း။ သူတို႕ဘာသာ စကားႏွင့္ သီခ်င္းဆိုၿပီး ကခုန္ျခင္း၊ ႐ိုးရာနတ္ ကိုးကြယ္ျခင္း တို႕လည္း ပါ၀င္ပါသည္။ ဆလံု႐ိုးရာ ပြဲေတာ္ကို ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ စူငယ္ ဘာလိုင္း ေက်း႐ြာအုပ္စု၊ လန္ပိကၽြန္း၏ တစ္ဖက္ကမ္း “မႀကံဳဂလက္”ေက်း႐ြာတြင္ (၂၀၀၄)ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ အတြင္းက စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ့ပါသည္။
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕၏ ေမြးဖြားျခင္းအစ
(၁၉၆၄)ခုႏွစ္က မွတ္သား ေတြ႕႐ိွခ်က္မ်ားအရ ဆလံုတိုင္းရင္းသား တို႕သည္ စတင္ေမြးဖြားသည့္ ကေလးငယ္မ်ားကို ခ်က္ႀကိဳး ျဖတ္ၿပီး သည္ႏွင့္ ေရထဲသို႕ ႏွစ္စကၠန္႕ခန္႕ ေရထဲျမဳပ္လိုက္၊ ႏွစ္လိုက္။ ေပၚလိုက္ သံုးႀကိမ္ခန္႕ ျပဳလုပ္ပါသည္။ သူတို႕ အယူအဆမွာ ေမြးစကေလးငယ္ ေရကိုု ကၽြမ္းက်င္ေစရန္၊ မေၾကာက္ေစရန္ ျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။ ထိုသို႕ လြဲမွားေသာ အယူအဆေၾကာင့္ တစ္ခ်ို႕ ကေလးငယ္မ်ားမွာ ေမြးစကပင္ ေသဆံုးသြားၾကပါသည္။ ဤကား ယခင္ကအျဖစ္အပ်က္။ ယခုအခ်ိန္တြင္မူ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕ ေခတ္မီလာသည္ဟု ဆိုရပါမည္။ ေမြးစကေလးငယ္ကို ေရထဲတြင္ မႏွစ္ၾကေတာ့။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ကို ေမြးဖြားေပးသည့္ လက္သည္မွာ သူတို႕ဆလံုအမ်ိးသမီး အခ်င္းခ်င္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ယခုအခါ ခက္ခဲသည့္ ေမြးဖြားမႈမ်ားကို သူနာျပဳဆရာမႏွင့္ ေမြးေလ့ ေမြးထ ႐ိွလာၾကပါၿပီ။
ဆလံုတို႕၏ က်န္းမာေရး
ဆလံု တိုင္းရင္သားတို႕သည္ အစစ အရာရာတြင္ နတ္ဆရာကိုသာ အားကိုးၾကသည္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလွ်င္ သူတို႕၏ အယူအဆမွာ နတ္ဖမ္းစားသည္ဟု အမ်ားအားျဖင့္ ယူဆၾကသည္။ နတ္ဆရာႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ပူေဇာ္ပသ၊ ကိုးကြယ္တင္ေျမႇာက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေလ ့႐ိွၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္ခါတြင္ အခ်ိဳ႕ တိုင္းရင္းသားဆလံုတို႕မွာ ေခတ္မီလာသည္ဟု ဆိုရပါမည္။ ေနထိုင္မေကာင္း ျဖစ္ေသာ သူမ်ားကို ဆရာ၀န္ႏွင့္ ေဆးခန္းသို႕ ျပသ ကုသလာၾကပါသည္။ တစ္ဖက္ကလည္း သူတို႕ အစြဲျဖစ္ေနသည့္ နတ္ဆရာႏွင့္ ပူေဇာ္ပသျခင္း ကိုလည္း လုပ္ၿမဲလုပ္ၾက ပါသည္။ ဆလံုအမ်ားစုတြင္ ျဖစ္ပြားတတ္သည့္ ေရာဂါမွာ ငွက္ဖ်ား စြဲျခင္းႏွင့္ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
၀တ္စားဆင္ယင္ျခင္း
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ ေမြးကင္းစ ကေလးအ႐ြယ္မွ ငါးႏွစ္ ေျခာက္ႏွစ္အ႐ြယ္အထိ ယခင္က အ၀တ္အစား ၀တ္ေလ့၀တ္ထ မ႐ိွေသာ္လည္း ယခုအခါ အ၀တ္အစား ဆင္ယင္လာၾက ပါသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ သူတို႕ ဓေလ့အရ အေပၚပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္း လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ၀တ္ဆင္သည္ ဆိုေသာ္လည္း ၊ အခ်ိဳ႕မွာ အိမ္ေထာင္က်သည္ႏွင့္ အေပၚပုိင္း ဗလာက်င္း ေနတတ္ၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္မူ အိုမင္းေသာ အဘြားအ႐ြယ္မ်ားမွ လြဲ၍ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုမွာ အေပၚပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္း လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ၀တ္ဆင္လာၾက ေပၿပီ။ ဆလံုအမ်ိဳးသားတို႕မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ယခင္ကေအာက္ပိုင္းတြင္ လံုခ်ည္(သို႕မဟုတ္) ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္ေနၿပီး အေပၚပိုင္းဗလာက်င္း ေနတတ္သည့္ သဘာ၀႐ိွပါသည္။ သူတို႕ဓေလ့အရ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုလည္း ဖ်ားနာျခင္း မ႐ိွၾကပါ။ ခံႏိုင္ရည္႐ိွေသာ လူမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ယခုအခါ သူတို႕လည္း အေပၚပိုင္း အကၤ်ီမ်ား၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀တ္ဆင္လာၾကေပၿပီ။ ဆလံုတိုင္းရင္းသားတို႕သည္ ပင္လယ္ႏွင့္ အနီးအနားတြင္ ေန၍လားမသိ၊ သူတို႕၏ အသားအေရာင္မွာ ညိဳေရာင္သန္းပါသည္။ ယခုအခါ ဆလံုတိုင္းရင္းသားတို႕မွာ ေခတ္မီလာသည့္ အေလ်ာက္ ယိုးဒယားႏိုင္ငံမွေရာက္လာေသာ အ၀တ္အစား၊ ပါတိတ္။ တီ႐ွပ္တို႕ျဖင့္ သစ္သစ္လြင္လြင္ ေတာက္ေတာက္ ပပျဖစ္လာေလၿပီ။ ယခင္က ျဖစ္သလိုေနခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ သားသားနားနား ၀တ္ဆင္လာၾကေပၿပီ။
အစားအေသာက္
ဆလံုတို႕သည္ ပင္လယ္ထဲတြင္ အတည္တက် မေနဘဲ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာသို႕ သြားလာ လုပ္ကိုင္ ေနထိုင္ၾကသည့္ အေလ်ာက္ ပင္လယ္ေပ်ာ္မ်ား ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ သူတို႕ စားေသာက္ၾကသည္မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပင္လယ္အစားအစာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ပင္လယ္ကၽြန္းစု၊ ေက်ာက္ေဆာင္ မ်ားတြင္ တြယ္ကပ္လ်က္ ႐ိွေသာ ဂံုး(ခ႐ုတစ္မ်ိဳး အထဲတြင္ ႐ိွသည္)ဟု ေခၚသည့္ တငို ကိုခြာ၍ အထဲမွ ခ႐ုသဖြယ္ အရာကို ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ၾက ပါသည္။ ပင္လယ္ ေက်ာက္ေဆာင္ ဂူထဲတြင္႐ိွေသာ လင္းႏို႕၊ လင္းဆြဲမ်ားကို တုတ္႐ွည္ျဖင့္ ႐ိုက္ခ်ကာ ခုတ္ထစ္ ျဖတ္ေတာက္ ၍လည္း ခ်က္ျပဳတ္ သံုးေဆာင္ၾက ပါသည္။ သူတို႕သည္ စားသံုးဆီသံုးစြဲမႈ နည္းသူမ်ားျဖစ္သည့္ အေလွ်ာက္ တစ္လလံုးတြင္ မိသားစု(၆) ေယာက္အတြက္ ဆီ(၂၀) က်ပ္သားခန္႕သာ ကုန္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဆလံုအမ်ားစုတြင္ ေသြးတိုးေရာဂါ မ႐ိွၾကပါ။ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ ပ်ားအံုဖြတ္ရာ တြင္လည္း အလြန္ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ သစ္ပင္ အျမင့္ေပၚတြင္ စြဲကပ္ေနေသာ ပ်ားအံုကို အုန္းလက္ မီးတုတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ခ်ကာ ပ်ားအံုမွ ပ်ားရည္ကို ခံယူၾကပါသည္။ ပ်ားသလက္ႏွင့္ ပ်ားေပါက္စတို႕ကိုလည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ စားသံုးၾက ပါသည္။ ဆလံုတို႕၏ သဘာ၀မွာ စားေသာက္ရာတြင္လည္း သူတို႕ ႐ိုးရာေလွေပၚတြင္ မိသားစု အားလံုး သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႐ႊင္႐ႊင္ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ၾက ပါသည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕ စားသံုးသည့္ အ႐ြက္မ်ား ျဖစ္ေသာ ဆလံုမုန္လာ၊ ဆလံုမုန္ညင္း၊ ဆလံုကန္စြန္းတို႕မွာ အ႐ြက္အသားထူသည္မွ လြဲ၍ ေျမျပန္႕က မုန္လာ ၊ မုန္ညင္း၊ ကန္စြန္းတို႕ႏွင့္ အေတာ္ ဆင္တူပါသည္။ ထိုအ႐ြက္တို႕မွာလည္း ဆလံုေဒသ ေတာေတာင္ထဲတြင္ အေလ့က် ေပါက္ေနၾကျခင္းပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးသည့္ ဆလံုကြမ္း( ကြမ္းယာ အတြက္ လိုအပ္ေသာ ကြမ္း) မွာလည္း အ႐ြက္အသား ပိုထူကာ အေလ့က် ေပါက္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆလံုတစ္ခ်ိဳ႕လည္း ကြမ္းစား တတ္ၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးပါသည္။
အလုပ္အကိုင္
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရာတြင္ အားလံုးစုေပါင္း ၀ိုင္း၀န္း၍ လုပ္ေဆာင္ေလ့ ႐ိွၾကသည္။ ေတာထဲတြင္႐ိွေသာ သစ္ပင္ႀကီးမ်ားကို သူတို႕၏ စုေပါင္းစြမ္းအားျဖင့္ ခုတ္လွဲပါသည္။ ေလွထြင္း ပါသည္။ ထိုႀကီးမားေသာ သစ္ထြင္းေလွကို ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီသို႕ သယ္ေဆာင္ ထုတ္ယူသည္မွာလည္း အလြန္စနစ္က်ကာ အားက်ဖြယ္ရာ ေကာင္းပါသည္။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ ေနရာမ်ားတြင္ ေပါက္ေရာက္ေလ့႐ိွေသာ ရင္ကမ္းပင္မွ ရင္ကမ္း အလက္မ်ားကို တစ္စုႏွင့္တစ္စု စီစီညီညီ ထပ္ကာ ျပဳလုပ္ထားေသာ ရင္ကမ္းေလွမွာ အလြန္ပင္လက္ရာေျမာက္လွပါသည္။ ထိုရင္ ကမ္းေလွတြင္ သံခ်က္ဆို၍ တစ္ခ်က္မွ်မပါ၊ ႀကိမ္ျဖင့္သာ ရစ္ပတ္ျခင္း ၊ ကြပ္ျခင္း ျပဳလုပ္ထားသည္မွာ ခ္ိုင္ခန္႕လွပါသည္။ စိစပ္လွပါသည္။ ေရတစ္စက္မွ် ေလွ၀န္းထဲသို႕ မ၀င္ပါ။ သူတို႕၏ ကၽြမ္းက်င္မႈေၾကာင့္ လိႈင္းေလလာလည္း ေၾကာက္လန္႕မႈ မ႐ိွၾကပါ။ သို႕ေသာ္လည္း လိႈင္းေလမ်ား အလြန္ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခတ္ လာေသာအခါ သူတို႕သည္ ကမ္းေျခမ်ား၊ ေလကြယ္ရာကၽြန္းစုမ်ားတြင္ စုေပါင္း၍ ေနထိုင္ေလ့႐ိွၾက ပါသည္။
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕၏ အလုပ္အကိုင္ကို ေဖာ္ျပရလွ်င္ ငါးဖမ္းျခင္း၊ ပုလဲငုပ္ျခင္း၊ ပင္လယ္ေမွ်ာ့ ငုပ္ျခင္း၊ ကႏုကမာ၊ ငွက္သိုက္ ႐ွာေဖြျခင္း၊ ပ်ားဖြတ္ျခင္း၊ ႐ွာျခင္း၊ ေရႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ လုပ္ငန္း အ၀၀ကို ကၽြမ္းက်င္စြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာက္ႀကိဳ ေက်ာက္ၾကားထဲသို႕ ႏွစ္ခြစူး၊ မွိန္းတံ႐ွည္ႏွင့္ ငါးထိုးေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူး ပါသည္။ ယခုအခါ ေခတ္မီလာေသာ ဆလံုတို႕မွာ ေရငုပ္မ်က္မွန္ အေကာင္းစားႏွင့္ ေအာက္စီဂ်င္ အသက္႐ွဴဘူးတို႕ျဖင့္ ေရငုပ္ကာ ပုလဲ႐ွာေနၾကၿပီ၊ ပင္လယ္ေမွ်ာ့ ႐ွာေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ခဲ့ေသာ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕မွာ ေယာက္်ားေလးေရာ၊ မိန္းကေလးပါ အသက္(၁၀) ႏွစ္ခန္႕တြင္ ေရႏွင့္ ပါတ္သက္၍ အစစ အရာရာ အလြန္ကၽြမ္းက်င္ေနၾကေလၿပီ။ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိေ႐ွ႕တြင္ပင္ (၁၀)ႏွစ္သားခန္႕ ႐ိွေသာ ဆလံု ေယာက္်ားေလးမွာ ခက္ရင္း စူးခြ မွိန္းတံ႐ွည္ကုိ ကိုင္ေဆာင္လ်က္ (၁၅)ေပခန္႕ နက္ေသာ ပင္လယ္ေရထဲသို႕ ေလွေပၚမွ ပလံုကနဲ ခံုဆင္း လိုက္သည္မွာ (၁၀) မိနစ္ခန္႕ပင္ မၾကာလိုက္ပါ။ သူျပန္တက္လာေသာ အခါ လက္ထဲတြင္ (၂)ေပခန္႕႐ိွေသာ ငါးမန္းျဖဴတစ္ေကာင္ ပါလာသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မွာ လြန္စြာပင္ အံ့ၾသသြားပါသည္။ မနက္ပုိင္းကလည္း ထိုနည္းတူစြာ ငါးလိပ္ေက်ာက္ (လိပ္ပံုသ႑န္ငါးျပားႀကီး) တစ္ေကာင္းကို ရခဲ့ေၾကာင္း၊ ထိုသူငယ္က လက္ဟန္ေျခဟန္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပပါ ေသးသည္။ ဆလံုတို႕သည္ လူႀကီး လူငယ္မေ႐ြး အအားမေနဘဲ အၿမဲတေစ အလုပ္လုပ္ေနေသာ လူမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္မႈကို ျမတ္ႏိုုးကာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု အလုပ္ လုပ္ေနေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ားပင္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူတို႕သည္ လက္ထဲတြင္ ခက္ရင္း စူးခြ မွိန္းတံ႐ွည္ကို ကိုင္ေဆာင္ကာ ကမ္းေျခ၊ ေက်ာက္ေဆာင္၊ ေက်ာက္ႀကိဳ ေက်ာက္ၾကားေအာက္႐ိွ ငါးမ်ိဳးစံုတို႕ကို ထိူးယူ ဖမ္းဆီးၾက ပါသည္။ ဟိုိုစဥ္က ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕ ငါးဖမ္းသည္ ဆိုသည္မွာ ငါးဖမ္း ပိုက္မ်ားျဖင့္ ဖမ္းေလ့ ဖမ္းထ နည္းပါး ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ယခုအခါတြင္မူ ငါးဖမ္းပိုက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အေတာ္မ်ားမ်ား ဖမ္းဆီးလာၾက ပါသည္။ သူတို႕ဘ၀မွာ ယခင္က ဖမ္းယူရ႐ိွ ငါးမ်ားႏွင့္ ေရငုပ္၍ ရ႐ိွေသာ ပုလဲ၊ ပင္လယ္ေမွ်ာ့ တို႕ကို ေရာင္းခ်ရာတြင္ ေစ်းႏွိမ္ျခင္း ခံရေသာ္လည္း ယခုအခါ ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေစ်းမွန္၊ အေလးမွန္ ရ႐ိွခဲ့ပါၿပီ။ ဖဲ႐ိုက္ကာ ကက္ဆက္နားေထာင္ ေနၾကေသာ ဆလံုမ်ား၊ ေ႐ႊဆြဲႀကိဳး တ၀င္း၀င္းႏွင့္ ဆလံုမ်ား၊ ျခင္းလံုးခတ္ကာ အပန္းေျဖ ေနၾကေသာ ဆလံု ကေလးငယ္မ်ား၊ ဘာပဲေျပာေျပာ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕ လူေနမႈဘ၀ တိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာခဲ့သည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ထိမ္းျမားလက္ထပ္ျခင္း
ဆလံု တိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ကေလး မီးဖြားလွ်င္ ေမြးဖြားလာလွ်င္ ေမြးဖြားစကေလး အတြက္ နတ္ဆရာႏွင့္ နတ္ကိုးကြယ္ ၾကသည္။ ေသဆံုးသြား လွ်င္လည္း ေသဆံုးသူ ေကာင္းရာ မြန္ရာ ေရာက္ေအာင္ နတ္ဆရာႏွင့္ ပူေဇာ္ပသေလ့ ႐ိွသည္။ ထိုနည္းတူစြာ သတိုးသားႏွင့္ သတိုးသမီး ထိမ္းျမား လက္ထပ္ပြဲတြင္လည္း နတ္ဆရာႏွင့္ ႐ိုးရာနတ္ကို ပူေဇာ္ပသမႈ ျပဳမွသာလွ်င္ လင္မယား အရာေျမာက္ သည္ဟု ဆလံုတို႕က ယူဆပါသည္။ ဆလံုတိုင္းရင္းသား တို႕သည္ ငယ္႐ြယ္စဥ္ကပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳသူမ်ား ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ အသက္(၁၇)၊ (၁၈)ႏွစ္ခန္႕တြင္ အိမ္ေထာင္ျပဳေလ့ ႐ိွပါသည္။ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္သည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကို သေဘာက် ႏွစ္သက္ေသာအခါ အမ်ိဳးသမီး မိဘမ်ားထံသြား၍ ေတာင္းရမ္းရပါသည္။ ထိုသို႕ ေတာင္းရမ္းစဥ္ အမ်ိဳးသားႏွင့္အတူ မိဘ(၂)ပါး ပါရသည္။ ဆလံုတို႕၏ အႀကီးအကဲ ပါရသည္။ အမ်ိဳးသမီးဘက္က လက္ခံေသာအခါ မဂၤလာပြဲရက္ကို ေန႕သတ္မွတ္၍ နတ္ဆရာႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ စားေသာက္ ဖြယ္ရာမ်ားကို စီမံျပင္ဆင္ၾက ပါသည္။
သူတို႕၏ အစား အေသာက္မ်ားကား အထူးအဆန္းမဟုတ္ပါ။ ငါးကင္မ်ား၊ ဆီနည္းနည္းျဖင့္ ေၾကာ္ထားေသာ လင္းႏို႕ေၾကာ္၊ လင္းဆြဲေၾကာ္၊ အူ အသည္းမ်ား ထုတ္ထားေသာ ၾကက္ေကာင္လံုးျပဳတ္၊ ၾကက္ေကာင္လံုးကင္၊ တစ္ခါတစ္ရံရတတ္ေသာ သင္းေခြခ်ပ္ေၾကာ္၊ ေမ်ာက္သားေၾကာ္ႏွင့္ ပ်ားရည္၊ အရက္တို႕ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေမ်ာက္ေခ်းခါးကိုလည္း ဆလံုတို႕ စားေလ့ စားထ ႐ိွပါသည္။ မဂၤလာ အခမ္းအနား က်င္းပသည့္ ေန႕ရက္တြင္ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ေနၾကသည့္ ဆလံုတို႕မွာ မည္သည့္ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ အလုပ္ကိုမွ် မလုပ္ဘဲ မဂၤလာပြဲအတြက္သာ အားလံုး ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ျပဳတ္ၾက ပါသည္။ နံနက္(၉)နာရီခန္႕တြင္ ဆလံုနတ္ဆရာ ေရာက္လာ ပါသည္။ သူ႕လက္ထဲတြင္ ပေလြကဲ့သို႕ေသာ တူရိယာေလးတစ္ခု ပါလာပါသည္။ ဆလံုမဂၤလာပြဲကို မ်ားေသာ အားျဖင့္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ သဲေသာင္ျပင္တြင္ က်င္းပေလ့ ႐ိွပါသည္။ ဆလံု နတ္ဆရာတစ္ေယာက္ မဂၤလာပြဲသို႕ ေရာက္႐ိွလာခ်ိန္တြင္ နတ္ပူေဇာ္ပြဲအတြက္ အစားအေသာက္မ်ား ျပင္ဆင္ၿပီး အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ နတ္ဆရာသည္ ေ႐ွးဦးစြာ သူတို႕၏ ဆလံု႐ိုးရာနတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ ေခါင္းေပၚေျမႇာက္ကာ အေပၚေအာက္ လႈပ္႐ွားလ်က္ ပေလြမႈတ္ကာ ပင့္ဖိတ္ပါသည္။ ၿပီးေနာက္ လက္ထပ္မည့္ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး လက္ေလးဖက္ကို ပူးယွက္ေစကာ သူတို႕ လက္ေပၚသို႕ နတ္ဆရာ၏ လက္၀ါးႏွစ္ဖက္ကို အုပ္မိုးလိုက္ ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ သူတို႕ ႐ိုးရာျဖင့္ ဤမဂၤလာ ေမာင္မယ္ကို ရာသက္ပန္ ေစာင့္ေ႐ွာက္ေစလိုေၾကာင္း သူတို႕၏ က်န္းမာေရးအတြက္ သူတို႕ အလုပ္အကိုင္ အတြက္ အကူအညီမ်ား ေပးေစလိုေၾကာင္း တိုင္တည္ေျပာဆို ပါသည္။ သတိုးသားႏွင့္ သတိုးသမီးကိုလည္း ရာသက္ပန္႐ိုးရာ ႐ိုးေျမက် ေပါင္းေဖၚမည့္အေၾကာင္း ႐ိုးရာနတ္ထံ လက္ေလးဖက ္ေျမႇာက္ကာ တုိင္တည္ေစ ပါသည္။
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ တစ္လင္တစ္မယား စနစ္ကိုသာ က်င့္သံုးေသာသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႕ ေလာကတြင္ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈကို လံုး၀လက္မခံေခ်။ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္သူမ်ားကို သူတို႕အစုအေ၀းမွ ရာသက္ပန္ႏွင္ထုတ္ကာ သူတို႕ႏွင့္ လံုး၀ အဆက္အသြယ္ မလုပ္ေတာ့ပါ။ သူတို႕သည္ အစုအေ၀းႏွင့္ ေနတတ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ထိုကဲ့သို႕ အျပစ္ဒဏ္မ်ိဳးကို အလြန္ပင္ ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက ပါသည္။ သူတို႕သည္ အိမ္ေထာင္က်ေသာ အခါ သူတို႕အတြက္ (မဂၤလာေမာင္မယ္အတြက္) ႐ိုးရာေလွတစ္စီး၊ ငါးဖမ္းပုိက္တစ္စံုႏွင့္ ငါးဖမ္းကိရိယာအခ်ိဳ႕ကို လက္ဖြဲ႕ လိုက္ပါသည္။ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္ ဒိုးတူေပါင္ဖက္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ၾကေတာ့ဟု ဆိုလိုသည့္ သေဘာပင္။ သို႕ေသာ္ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္မွာ အေ၀းသုိ႕သြားစရာမလို၊ သည္အစုအေ၀းမွာပင္ ေနထိုင္ေစပါသည္။
ဆလံု႐ိုးရာ နတ္ပြဲမ်ားတြင္ နတ္ဆရာသည္ နတ္ကုိတိုင္တည္ ပူေဇာ္ၿပီးေနာက္ နတ္ပူးလာၿပီး နတ္၀င္ လာသည္ဟု ဆိုကာ တုန္တက္လာပါသည္။ ၿပီးေနာက္ အရက္ေသာက္ပါသည္။ ငါးကင္၊ ၾကက္ေကာင္လံုးကင္၊ အစားအေသာက္မ်ား စားပါသည္။ ၿပီးေနာက္ နတ္ဆရာ တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖင့္ ကပါသည္။ ပရိသတ္ကလည္း လိုက္ကပါသည္။ နတ္ဆရာ နတ္၀င္သည္မွာ နာရီ၀က္ခန္႕သာ ၾကာပါသည္။ နတ္ဆရာထံမွ နတ္ထြက္သြားေသာအခါ တုန္တုန္ယင္ယင္ အမူအရာမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြား ပါသည္။ ဆလံုတို႕၏ မဂၤလာပြဲ ကပြဲကား တစ္နာရီၤခန္႕ ၾကာျမင့္ပါသည္။
တေစၦႀကီးပြဲ
တေစၦႀကီးပြဲ ဆိုသည္မွာ အျခားမဟုတ္ပါ။ ေသဆံုးသူမ်ားကို ေကၽြးေမြးသည့္ပြဲပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕၏ အယူအဆမွာ ေသဆံုးသြားသူတို႕သည္ ေကာင္းရာ မြန္ရာေရာက္သူူ ႐ိွသကဲ့သို႕ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ တေစၦ၊ သရဲျဖစ္ေနသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ထိုတေစၦ၊ သရဲမ်ား၊ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ ျဖစ္ေနသည္ကို မလိုလားသျဖင့္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ သူတို႕႐ိွရာ သခၤ်ိဳင္းသို႕သြား၍ သူတို႕ကိုပင့္ဖိတ္ကာ ေကၽြးေမြးျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဆလံုတို႕သည္ ေသဆံုးသူမ်ားကို ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းတြင္ ျမႇပ္ႏွံ သၿဂၤိဳဟ္ေလ့ ႐ိွပါသည္။ ထိုသခၤ်ိဳင္းတြင္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ( ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီလ ) က်င္းပေသာ တေစၦပြဲႀကီးတြင္ ထံုးစံအတိုင္း မပါမျဖစ္သည္မွာ ႐ိုးရာ နတ္ဆရာႏွင့္ နတ္ပြဲပင္ျဖစ္ပါသည္။ နတ္ဆရာက ႐ိုးရာနတ္ကို ပင့္ဖိတ္ၿပီးလွ်င္ အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ ပူေဇာ္ပသေလသည္။ ေသဆံုးသူမ်ား ကိုလည္း ပင့္ဖိတ္ ေကၽြးေမြးေလသည္။ ၿပီးေနာက္ နတ္ဆရာက တုန္တုန္ ယင္ယင္ႏွင့္ ေကြးေနေအာင္ ကပါေတာ့သည္။ ပရိသတ္မ်ား ကလည္း ဗံုတီးၿပီး ကၾကပါသည္။ သူတို႕အကမွာ အာဖရိက လူ႐ိုင္းအကမ်ားႏွင့္ အေတာ္ပင္ ဆင္တူပါသည္။ အရက္ေသာက္ထားၿပီး ေသြးၾကြ ေနတာလည္း ပါပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္း ကမ္းေျခ၊ ပင္လယ္ေသာင္စပ္မွပင္ ကေနၾကသူ အမ်ားသား။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစ ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕၏ ဤဓေလ့မွာလည္း ခ်စ္စရာပင္ မဟုတ္ပါေလာ။
ဆလံု႐ိုးရာေလွကို လြန္းတင္ျခင္း
ဆလံု တိုင္းရင္းသားတို႕သည္ သူတို႕၏ သစ္ထြင္းေလွႏွင့္ စက္တပ္ေလွမ်ားကို တစ္ႏွစ္တစ္ခါ မွန္မွန္ လြန္းတင္ေလ့ ႐ိွပါသည္။ ပင္လယ္သဲေသာင္ျပင္၀ယ္ လြန္းတင္ရန္ျပင္ဆင္ထားသည့္ ႐ိုးရာေလွမွ ေပါက္ၿပဲေနသည္ ့ေနရာမ်ားကို မီးတုတ္ျဖင့္ ႐ိႈ႕လိုက္ေသာအခါ မေကာင္းသည့္ ပုန္းညက္မ်ား ကြာက်လာ ပါသည္။ မီးတုတ္မွာ အုန္းလက္ျဖင့္ မီး႐ိႈ႕ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေပါက္ၿပဲ ယိုစိမ့္က်ေနသည့္ ပုန္းညက္ အေဟာင္း ေနရာတြင္ ပုန္းညက္အသစ္ျဖင့္ ဖာေထးပါသည္။ သူတို႕သည္ ေလွကို လြန္းတင္ရာတြင္ စုေပါင္း လုပ္ေဆာင္ၾကသျဖင့္ မည္မွ်ပင္ ႀကီးသည့္ေလွ ျဖစ္ေစကာမူ အမ်ားဆံုး လုပ္ရပါလွ်င္ ငါးရက္ခန္႕သာ ၾကာျမင့္ပါသည္။ ရင္ကမ္းေလွကို လြန္းတင္ရာတြင္ အျခားေလွႏွင့္စာလွ်င္ သက္သာပါသည္။ လိုအပ္ေသာ ေနရတြင္ ပုန္းညက္အသစ္ျဖင့္ ဖာေထးျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေတြ႕ ေ႐ႊေအာင္ပြဲ
ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳခဲ့ရသည့္ ဆလံုတို႕၏ ေ႐ႊ႐ွာေဖြျခင္းၿပီးဆံုးျခင္း ေအာင္ပြဲ အေတြ႕အႀကံဳေလးကို ေျပာျပခ်င္ ပါေသးသည္။ ေနရာကား ေ႐ႊကၽြန္းေလး သဲေသာင္ျပင္၊ သဲေသာင္ကုန္း ကမူေနရာတြင္ ဆလံု နတ္ကြန္းတစ္ခု နတ္ကြန္းအထဲတြင္ ထမင္းေၾကာ္၊ ငါးေၾကာ္၊ ၾကက္ကင္၊ အရက္မ်ား။ နတ္ကြန္းနံေလးတြင္ ေရာင္စံုျခယ္သထားေသာ သစ္သားျပားမ်ား (အက်ယ္တစ္ေပ၊ အ႐ွည္ေျခာက္ေပ၊ ထု ႏွစ္လက္မခန္႕) စိုက္ထူ ထားသည္။ ေျမႀကီးထဲတြင္ တစ္ေပခန္႕သာတူးထည့္ထားျခင္းျဖစ္ သည္။
“ဒံု…ဒံု…ဒံုတလံုတုန္…ဒံု…..ဒံု ”
“ဒံု…….တလံုတုန္……ဒံု…..ေဟး…….ေ ဟး……..ေဟး ” ဆလံုတို႕၏ ေအာင္ပြဲ၊ ဆလံုတို႕ ေ႐ႊ႐ွာသည္မွာ တစ္လျပည့္ခဲ့ၿပီ။ သူတို႕ ေ႐ႊ႐ွာသည္မွာလည္း ႐ိုး႐ိုးေလးပင္။ ေပါက္တူး၊ ေပါက္ျပားတို႕ျဖင့္ အက်ယ္ ၃ေပ၊ အနက္ ၄ေပခန္႕ က်င္းမ်ားတူးကာ၊ အခ်ိဳ႕ကလည္း အက်ယ္ ၄ေပ၊ အနက္ ၅ေပခန္႕ က်င္းမ်ားတူးၾကသည္။ က်င္းထဲမွရေသာ ေျမစာမ်ားကို “ယင္း”ဟုေခၚေသာ သစ္သားဒယ္မ်ားထဲသို႕ ထည့္၊ ေရထည့္ၿပီးေနာက္ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ “ယင္း”ကို ဆန္ေကာ၀ိုင္း လွည့္လည္ျခင္းပင္။ ထိုသို႕ လွည့္ရာတြင္ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ လွည့္ရပါသည္။ ေရကို မၾကာခဏ ထည့္ေပး ရပါသည္။
ေဟာ.. အခု ဆလံုတို႕၏ ေ႐ႊေအာင္ပြဲလာၿပီ။ ဆလံုေခါင္းေဆာင္ ဦးဘထြန္း၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဆလံုတို႕ တစ္လတိတိေ႐ႊ႐ွာေပးခဲ့ၿပီ။ သူတို႕႐ွာသည့္ေ႐ႊကို သက္ဆိုင္ရာက ညေန(၅)နာရီဆိုလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ေငြအျပည့္ ေခ်၍ ေပါက္ေစ်းအတိုင္းယူသည္။ မည္သို႕ဆိုေစ ဆလံုတို႕ တာ၀န္ေက်ပါသည္။ သူတို႕ ေအာင္ပြဲတစ္ခု ရခဲ့ၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။ ထို႕ေၾကာင့္ ေအာင္ပြဲကို ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ က်င္းပေနသည္။ ေအာင္ပြဲႏွင့္အတူ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးတြင္ ဗံုသံ ၊ ဘင္သံ၊ ဗံုတစ္လံုးႏွင့္ ဘင္တစ္ခု ( ဘင္ခရာ အဖြဲ႕တြင္ သံုးသည့္ဘင္) မ်ားက မိုးဟိန္းသလို ဟိန္းထြက္ေနသည္။ ဆလံုအမ်ိဳးသားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးတို႕ စည္းခ်က္ညီညီ ေျခလက္အေ႐ႊ႕အေျပာင္း အခ်ိဳးတို႕ျဖင့္ ကခုန္ေနၾကသည္။ ပါစပ္မွလည္း ေဟး…..ေဟး……ဟု အားမာန္ပါပါ ေအာ္ဟစ္ေနၾကသည္ ။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလွသည္။ ဦးဘထြန္းႏွင့္ နတ္ဆရာတို႕ ထမင္း၊ ဟင္း၊ ငါးကင္၊ ၾကက္ေၾကာ္၊ အရက္တို႕ျဖင့္ သူတို႕ ႐ိုးရာနတ္ကို ပသပူေဇာ္ေနၾကသည္။ သူတို႕ေ႐ွ႕တြင္ နတ္ကြန္း၊ သဲကုန္းျမင့္ေပၚက နတ္ကြန္း၊ သူတို႕ ပူေဇာ္ပသပံုမွာ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ကားထား၍ ေခါင္းေပၚ ေျမႇာက္လိုက္၊ နည္းနည္း ေအာက္ခ်လို္က္ လုပ္ျခင္းပင္၊ ပါးစပ္မွလည္း ဆလံုလို တတြတ္တြတ္ျဖင့္ ေရ႐ြတ္ျမည္တမ္း ဆုေတာင္း ေနၾကသည္။ ေ႐ႊ႐ွာသည့္ သူတို႕ေအာင္ပဲြေပးေသာ ႐ိုးရာနတ္အား ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း နတ္ဆရာက ထပ္တလဲလဲ ေျပာေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ေအာင္ပြဲ….၊ မဟာေအာင္ပြဲ၊ ေအာင္ပြဲသံက မိုးယံသို႕ ေအာင္ျမင္စြာ ထိုးတက္ သြားေလၿပီ။ ဆလံု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးတို႕၏ အခ်က္က်က် ကႀကိဳး၊ ကကြက္ႏွင့္ ဗံုသံ၊ ဘင္သံမ်ား… စည္ညံလို႕… ..ေပ်ာ္စရာ…ေပ်ာ္စရာ .. ေပ်ာ္စရာအတိ… .ေပ်ာ္စရာအျပည့္…..။........ အြန္လိုင္း ( မွတ္စုစာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
Wednesday, May 16, 2012
ပြင့္လင္းျမင္သာေသာအခြန္စနစ္(2012)
ြအေနနဲ႔ မတန္တဆ အခြန္ထမ္းရမွာ စိုးရိမ္ေတာ႔ အမွန္အတိုင္း မေဖာ္ျပခဲ႔ၾကပါဘူး..
နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ဖံုးကြယ္ လိမ္ညာခဲ႔ၾကၿပီး အခြန္ သက္သာေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ႔ၾကပါတယ္..
အခြန္ေပးေဆာင္တဲ႔ အခါမွာလည္းေမွာင္ခိုနည္းကို သံုးခဲ႔ၾကရပါတယ္..
မွန္မွန္ကန္ကန္ အခြန္ေပးေဆာင္ခ်င္ေပမယ္႔ ယခင္ အခြန္ဥပေဒက အမွန္အတိုင္း
ရင္မဆိုင္ရဲေလာက္ေအာင္ ၿခိမ္းေျခာက္ဟန္႔တားသလို ျဖစ္ေနခဲ႔တာ မလို႔ပါ ...
ဒါေပမယ္႔ ..အခု... ဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီတဲ႔ ပြင့္လင္းျမင္သာလာမယ္႔ အခြန္စနစ္....
၀မ္းေျမာက္စြာ ႀကိဳဆိုပါတယ္ဗ်ာ.....
2012 ခုႏွစ္ ဧၿပီလ(၁)ရက္ေန႔ မွာ စတင္မယ္႔ ... 2012-2013 ဘ႑ာေရးႏွစ္ ...
ပြင့္လင္းျမင္သာေသာ အခြန္စနစ္ကို နိဒါန္းပ်ဳိးလိုက္သည့္ႏွစ္ဟုပင္ ဆိုလိုက္ခ်င္ပါေတာ႔သည္.........
အခြန္ႏႈန္းထားမ်ား..
၀င္ေငြအေပၚစည္းၾကပ္သည့္ တိုက္ရိုက္အခြန္ အမ်ဳိးအစားျဖစ္ေသာ ၀င္ေငြခြန္ႏႈန္းထားမ်ား ေျပာင္းလဲသြားသည္။
2006-2007 တြင္ စီပြားေရးလုပ္ငန္း၀င္ေငြအေပၚ (၁)က်ပ္ မွ (၅)ေထာင္ အထိ 5% ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္ထပ္၀င္ေငြ
က်ပ္(၁)ေသာင္းတုိးျမင့္လာတိုင္း အခြန္ႏႈန္း အဆင့္ဆင့္ ျမင့္တက္သြားရာ ၀င္ေငြ(၄)ေသာင္း မွ (၁၀)သိန္းထိ 25% ၊
သိန္း (၂၀)အထိ 35% ႏွင့္ သိန္း(၂၀)အထက္ဆိုလွ်င္ အျမင့္ဆံုး အခြန္းႏႈန္း 40% သတ္မွတ္ခဲ႔သည္။
ယခုေျပာင္းလဲလိုက္ေသာ အခြန္စနစ္တြင္...
၀င္ေငြ(၁)က်ပ္ မွ (၅)သိန္းထိ 1% ၊ ေနာက္ထပ္၀င္ေငြ (၅)သိန္းတိုးျမင့္လာတိုင္း 1% စီသာထပ္မံတိုးျမင့္ သြား၍
သိန္း(၄၀)ထက္ေက်ာ္ၿပီး သိန္း(၆၀)အထိ 7% သာစည္းၾကပ္မည္ျဖစ္သည္။ သိန္း(၆၀)ထက္ေက်ာ္ ၿပီး ေနာက္ထပ္
၀င္ေငြ သိန္း(၂၀)၊ ထိုမွတဆင့္ သိန္း(၅၀)ထပ္တိုးလာတိုင္း 2%စီသာ တိုးျမင့္မည္ျဖစ္ရာ ၀င္ေငြသိန္း(၁၅၀)ေက်ာ္ မွ
သိန္း(၂၀၀)အထိ 15% ႏွင့္ ၀င္ေငြ သိန္း(၂၀၀)အထက္ကို အျမင့္ဆံုးအခြန္ႏႈန္း 20% သာ စည္းၾကပ္မည္ျဖစ္သည္။
ယခင္အျမင့္ဆံုး၀င္ေငြ သိန္း(၂၀) တြင္ 40% မွ ယခု အျမင့္ဆံုး၀င္ေငြ သိန္း(၂၀၀) မွ 20%သာစည္းၾကပ္ မည္ျဖစ္သည္။
၀င္ေငြအလႊာမ်ား...
ေနာက္ထပ္သိသာေသာ ေျပာင္းလဲမႈမွာ ၀င္ေငြအလႊာသတ္မွတ္ထားပံုျဖစ္သည္။ ယခင္က ၀င္ေငြ တစ္လႊာ ႏွင့္
တစ္လႊာၾကား ကြာဟခ်က္မွာ (၅)ေထာင္၊ (၁)ေသာင္း၊(၂)ေသာင္း အသီးသီး ရိွခဲ႔ၿပီး အမ်ားဆံုးကြာဟခ်က္မွာ
က်ပ္(၂)သိန္းအထိသာ ရိွခဲ႔သည္။ ၀င္ေငြလႊာ ကြာဟခ်က္ နည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ ၀င္ေငြ အနည္းငယ္တိုးျမင့္လိုက္ရံုျဖင့္
စည္းၾကပ္ရမည့္ အခြန္ႏႈန္းအဆင့္ ခုန္တက္သြားသည့္သေဘာေဆာင္ သည္။
ယခု ၀င္ေငြလႊာ အသစ္ သတ္မွတ္ပံုမွာ ၀င္ေငြ တစ္လႊာ ႏွင့္ တစ္လႊာၾကား ကြာဟခ်က္ ပမာဏမွာ က်ပ္(၅)သိန္း၊
(၁၀)သိန္း၊ သိန္း(၂၀) မွ သိန္း(၅၀) အထိရိွသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခြန္ႏႈန္း ခုန္တက္သြားေစရန္ အေၾကာင္း မရိွႏိုင္ေတာ႔ပါ။
သက္သာခြင့္မ်ား..
ပထမဦးစြာ ၀င္ေငြ၏ အဓိပၸါယ္ကို သိထားသင့္ပါသည္။ ၀င္ေငြဆိုသည္ လုပ္ငန္းမွ ရရိွသည့္ ရေငြမ်ားထဲမွ ထိုသို႔
ရရိွလာေစရန္ က်ခံသံုးစြဲခဲ႔ရသည့္ ကုန္က်စရိတ္မ်ား ကို ႏႈတ္ပယ္ၿပီးေနာက္ က်န္ရိွေနေသးေသာေငြကို ၀င္ေငြဟု
ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။
လခစားတစ္ဦး ၏ ၀င္ေငြသည္ ဘ႑ာေရးႏွစ္ တစ္ႏွစ္တာအတြင္း ထိုသူရရိွသည့္ လစာေငြအျပင္ လစာကဲ႔သို႔
အက်ဳိးခံစားခြင့္ ရရိွမႈမ်ား(အခမဲ႔ ေနအိမ္စသည္) ျဖစ္သည္။
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး၏ ၀င္ေငြသည္ ဘ႑ာေရးႏွစ္ တစ္ႏွစ္အတြင္း ရေငြမ်ားထဲမွ ထိုသို႔ရရိွရန္ က်ခံ
သံုးစြဲခဲ႔ရသည့္(ကုန္၀ယ္ေငြ၊ ကုန္၀ယ္စရိတ္၊ ျပန္လည္ေရာင္းခ်စရိတ္ စသည့္) ကုန္က်စရိတ္မ်ားကို ႏုတ္ပါယ္ ၿပီး
ေနာက္ က်န္ေငြျဖစ္သည္။ မိသားစု ေနထိုင္စားေသာက္စရိတ္မ်ားကိုေတာ႔ ၀င္ေငြရရိွရန္ ကုန္က်သည့္စရိတ္ အျဖစ္
မသတ္မွတ္ႏိုင္သျဖင့္ အခြန္စည္းၾကပ္ရမည့္ ၀င္ေငြထဲမွ ႏုတ္ပယ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။
ထို႔သို႔ ႏုတ္ပယ္ခြင့္ မျပဳေသာ္လည္း သက္သာခြင့္မ်ားေပးထားသည္။ ၀င္ေငြ ၏ ငါးပံုတစ္ပံုကို အေျခခံ ခြင့္ျပဳေငြ
အျဖစ္ က်ပ္သိန္း(၁၀၀)အထိ (ယခင္က(၁)ေသာင္း(၂)ေထာင္ ) ခြင့္ျပဳသည္။
အိမ္ေထာင္ဖက္တစ္ဦးတည္းအတြက္ က်ပ္(၃)သိန္း (ယခင္က (၅)ေထာင္)
သားသမီးတစ္ဦးလွ်င္ က်ပ္(၂)သိန္းႏႈန္း (ယခင္က (၂)ေထာင္) တို႔ကို စည္းၾကပ္ရမည့္ ၀င္ေငြထဲမွ ႏုတ္ဖယ္၍
အခြန္ မက်သင့္ရန္ သက္သာခြင့္ျပဳထားသည္။
ပြင့္လင္းမွန္ကန္..
မမွန္ မကန္ စည္းၾကပ္ခံရသည္ဟု ယူဆလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ အခြန္စည္းၾကပ္သူထံမွ အခြန္းစည္းၾကပ္မိန္႔ မိတၱဴကို
တရား၀င္ ေတာင္းယူ စစ္ေဆးၾကည့္ႏိုင္သည္။ လြဲမွား စည္းၾကပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရလွ်င္ အယူခံ၀င္ေရာက္ျခင္း ျဖင့္
မိမိ၏ မေက်နပ္မႈကို တင္ျပ ေျဖရွင္းခြင့္ရိွသည္။
အခြန္စည္းၾကပ္ရန္ တာ၀န္ရိွသည့္ ၀န္ထမ္းမ်ားကလည္း ပြင့္လင္းျမင္သာေသာ အခြန္စနစ္ျဖစ္ေျမာက္လာေစရန္
ယခင္က ရိွခဲ႔ဘူးေသာ ခ်ဳိ႔ယြင္း အားနည္းခ်က္မ်ားကို ကင္းစင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းရပါလိမ္႔႔မည္။
အခြန္၀န္ထမ္းမ်ားအေနျဖင့္ အခြန္စည္းၾကပ္မႈမ်ားကို မွန္ကန္ မွ်တေအာင္ေဆာင္ရြက္ၾကရန္သာ မဟုတ္...
ထိုသို႔ မွန္ကန္ မွ်တစြာစည္းၾကပ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွား ျမင္သာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္လည္း တာ၀န္ရိွပါသည္။
ပြင့္လင္းျမင္သာ၍ အက်င့္ပ်က္မႈမ်ားကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဖယ္ရွားၾကျခင္းျဖင့္
ခိုင္ခံ႔ေသာ ဘ႑ာေရးစနစ္တစ္ရပ္ ထူေထာင္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္ေတာ႔သည္........။
ေလးစားစြာျဖင့္..
ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေပးၾကပါ...
"ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္" နဲ႔ "ေလးစားလိုက္နာ" ...
အနက္ အဓိပၸါယ္ ကြားျခားတယ္ဆိုတာကိုလည္း အားလံုးအသိ .....
ဒီေနရာ မွာ NLD အေနနဲ႔ "ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္" ဆိုတဲ႔ စကားရပ္အစား ....
"ေလးစားလိုက္နာ"ဆိုတဲ႔ စကားရပ္ နဲ႔ ေျပာင္းလဲေပးပါလို႔ ဆိုေရး/ ဆိုခြင့္... ရိွ / မရိွ ....
ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ စာမ်က္ႏွာေတြကို ျပန္လွန္ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ႔ ...
ေကာ္မရွင္ ဥပေဒမွာလည္း စကတည္းကိုက ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္ လို႔ ဆိုထားၿပီးသားပါ ..
ဒါေပမယ္႔ .. ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုတဲ႔ အခါမွာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ
NLD ပါ၀င္သင့္တယ္.. NLD ကလည္း ပါ၀င္ပါ႔မယ္ .. ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီအခ်က္ကို ျပဳျပင္ေပးပါ လို႔ အဆိုျပဳခဲ႔တဲ႔
အတြက္ မွတ္မွတ္ရရ ၂၀၁၁ -ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာ(၄)ရက္ေန႔ထုတ္ ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာမွာ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က
ျပင္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုတာ ဖတ္လိုက္ရေတာ႔ ...၀မ္းေျမာက္မိတာ အမွန္ပါ ...
တကယ္တန္းေျပာရရင္ NLD ဟာ " ေလးစားလိုက္နာပါမည္" ဆိုတဲ႔ စကားရပ္ နဲ႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ
၀င္ေရာက္ခဲ႔တာပါ ... အခု လႊတ္ေတာ္ကို ၀င္မယ္ဆိုျပန္ေတာ႔ .. ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၂၅ ကို ရည္ညြန္း
ထားတဲ႔ ဇယား(၄)မွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ကတိသစၥာျပဳခ်က္ (သို႔) က်န္းသစၥာက်ိန္ဆိုခ်က္ေနရာမွာက
ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ျဖစ္ေနျပန္ေရာ ... အဲဒီမွာ အခက္အခဲ..အဖုအထစ္ေလး ျဖစ္ေနတာပါ....
ဒီေနရာမွာ ...
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ စကားရပ္ကို ေျပာင္းလဲရမွာျဖစ္လို႔ ေကာ္မရွင္ကလည္း သူတို႔လုပ္လို႔မရဘူး ဆိုေနျပန္သလို
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ စကားရပ္ျဖစ္ေနလို႔ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵသေဘာထားနဲ႔လည္း ေျပာင္းလို႔ မရႏိုင္ဘူး
လို႔ ဆိုေနၾကျပန္တယ္...
သို႔ဆိုလွ်င္... ဘာဆက္လုပ္ၾကမည္နည္း...
ဒီအတိုင္းပဲ ထားမလား..စာအုပ္ႀကီးအတိုင္း သြားမလား...
ဒီအတိုင္းပဲထားၿပီး ... စာအုပ္ႀကီးအတိုင္းသြားခဲ႔လ်င္ ..ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ စိုးထိတ္မိပါသည္..စိုးရိမ္မိပါသည္...
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမာက္ခံထားရေသာ ကိုယ္စားလွယ္သည္(၁၅)ရက္ဆက္တိုက္ လႊတ္ေတာ္
တက္ဖို႔ ပ်က္ယြင္းလ်င္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ မွ ပါယ္ဖ်က္ျပစ္လို႔ ရႏိုင္တာ မလို႔ပါ....
မျဖစ္သင့္တာေတြ..မျဖစ္ရေလေအာင္.. ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေပးၾကပါလားဗ်ာ...
နည္းလမ္းေတြ ရိွေနတာမလို႔ ေျပလည္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္ၾကေတာ႔ဘူးလားဗ်ာ....
ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူ.. ဘယ္သူကို မွ အျပစ္တင္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး...
သို႔ဆိုလွ်င္ ယခုျဖစ္ေပၚေနေသာ အခက္အခဲ အဖုအထစ္ကို ေျဖရွင္ႏိုင္မည့္ နည္းလမ္း မရိွေတာ႔ဘူလား ဟု
လက္ရိွ ရိွေနသည့္ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာပင္ စဥ္းစားမိသည္..။
တဖက္က ဆိုသလို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲက စကားရပ္ ျဖစ္ေနတာမလို႔ ဆိုခဲ႔လွ်င္ ယင္းဖြဲ႔စည္းပံု အရပင္ ယခု
တက္ေရာက္ေနေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ႕ 20% အတည္ျပဳေပးလွ်င္ NLD ၏ အဆို စကားရပ္ကို
တရား၀င္ ေျပာင္းလဲေပးလို႔ ရႏိုင္ေပသည္.... တစ္ခုေတာ႔ ရိွေပသည္...
လႊတ္ေတာ္တြင္ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ားဆံုး တည္ရိွေနေသာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္ဖို႔ လိုပါသည္...
လက္ရိွလႊတ္ေတာ္တြင္ တက္ေရာက္ေနၾကေသာ ဒီမိုကေရစီလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ႏွင့္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး
ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္ ဟု အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္မိပါသည္....
ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ ျပည္သူမ်ား၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ခံရႏိုင္ေသာ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္
လက္၀ယ္ရာက္ရိွေနသည္ဟုပင္ ဆိုလိုက္ခ်င္ပါသည္...
လႊတ္ေတာ္အတြင္းရိွ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ားအေနျဖင့္ NLD ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ အလို႔ငွါ ....
" ေလးစားလိုက္နာပါမည္" ဆိုေသာ စကားရပ္ ႏွင့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ NLD ၀င္ေရာက္ခဲ႔သလို
လႊတ္ေတာ္အတြင္းသို႔ " ေလးစားလိုက္နာပါမည္" ဆိုေသာ စကားရပ္ႏွင့္ပင္ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္
လုပ္ေဆာင္ေပးေစလိုပါသည္။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္သာ ႏိုင္ငံအက်ဳိးကို ျဖစ္ထြန္းေစမည္ျဖစ္သည္ ။
သမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္ရင္ ၉၀ -ေရြးေကာက္ပြဲကာလတုန္းက... .... ...... .သ႑န္တူ ..... ျဖစ္ခဲ႔တာမလို႔ ........
ေပါင္းေလာင္းဓါတ္အားေပးစက္ရံုႀကီးကို ဂ်ပန္အင္ဂ်င္နီယာေတြ လုပ္ရင္းကိုင္ရင္း အိမ္ျပန္ကုန္လို႔ တရုတ္ႀကီးနဲ႔
ခရီးဆက္ခဲ႔ရသည္ .. ေလာပိတ ဓါတ္အားေပးရံုကို ျပန္လည္မြန္းမံမႈ လုပ္ေပးေနၾကတဲ႔ ဂ်ပန္အင္ဂ်င္နီယာေတြလည္း
အိမ္ျပန္ကုန္ၾကေလသည္... အျခား အေၾကာင္းအခ်င္းရာ အေျမာက္ အမ်ားရိွေနပါေသးသည္...
ေနာက္ဆံုး နိဂံုးအဆံုးသတ္လိုက္ေတာ႔ ..
တိုင္းျပည္ ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ နဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀ေတြ အရံွဳးကိုသာ ရင္၀ယ္ပိုက္ခဲ႔ရေလေတာ႔သည္..
တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေတြ အားလံုး ဆံုးရံွဳး နစ္နာခဲ႔ရသည္...
ယခုဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားေၾကာင့္ သိသာ
ျမင္သာေသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ လမ္းစမ်ားကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါၿပီ... ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ ႏိုင္ငံတကာက အကူအညီေတြကလည္း
တာဆူေနၾကပါၿပီ.. ဘြဲ႔ရ လူငယ္ေတြအတြက္ လည္း အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လို႔ ရေနေပၿပီ...
ၿမိဳ႕ျပစနစ္ေတြ တည္ေဆာက္ဖို႔ .. စက္ရံု အလုပ္ရံု နည္းပညာေတြ တိုးတက္ဖို႔ .. ေငြေၾကးစနစ္ေတြ ခိုင္မာဖို႔ ..
လမ္းစေတြလည္း အမ်ားအျပား ျမင္ေတြ႔ေနရၿပီျဖစ္သည္...
ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းေၾကာင့္ သိသာ ျမင္သာေသာ ေအာင္ျမင္မႈ သာဓက ရလာဒ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ႔သည္..
အကယ္၍မ်ား....
ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရိွခဲ႔ေတာ႔ဘူး ဆိုခဲ႔လွ်င္... ဒံုရင္း ..ဒံုရင္း ..ျပန္ျဖစ္မွာ စိုးရိမ္မိပါသည္...
ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ႏွင့္ ျပည္သူ လူထု ..အနာဂတ္လူငယ္တို႔၏ လုပ္အားရင္းျမစ္...
အရံွဳးကိုသာ ရင္၀ယ္ပိုက္ရန္ ရိွေတာ႔သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ...
NLD အေနျဖင့္ " ေလးစားလိုက္နာပါမည္" ဆိုေသာ စကားရပ္ ႏွင့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ ၀င္ေရာက္ခဲ႔သလို
လႊတ္ေတာ္အတြင္းသို႔ " ေလးစားလိုက္နာပါမည္" ဆိုေသာ စကားရပ္ ျဖစ္မွသာ ၀င္ေရာက္မည္လား..
(သို႔တည္းမဟုတ္....)
လက္ရိွ လမ္းေၾကာင္းအရ .. လႊတ္ေတာ္တြင္ရိွေနၾကေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကလည္း NLD ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္
လိုပါသည္ဟု ဆိုၿပီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ႕ 20% ျဖင့္ NLD ၏ အဆို စကားရပ္ကို အတည္ျပဳေပး၍
လႊတ္ေတာ္သို႔ လက္တြဲ ေခၚေဆာင္ၾကမည္လား ....
( လက္ရိွအေနအထားအရ NLD အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္သို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ႔ပါကလည္း တက္ေရာက္ခြင့္ရသည့္သူမ်ားျဖင့္
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအား ႀကီးမားသည့္ အေျပာင္းအလဲ ျပဳျပင္ရန္ မစြမ္းသာေသးပါလွ်က္ ...
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ မွ ေျဖေလ်ာ႔၍ NLD ႏွင့္ လက္တြဲရန္ လိုက္ေလ်ာမႈ မျပဳႏိုင္ၾကေတာ႔ဘူးလား....)
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ...
ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေသာ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ အတြက္....
ျပည္သ႔ူမ်က္ႏွာကိုသာ ၾကည့္ေပးၾကပါ ....ဟု ..ဆႏၵျပဳရင္း ....
ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္သာ ႏိုင္ငံအက်ဳိးကို ျဖစ္ထြန္းေစမည္ ျဖစ္သည္ .....
ေလးစားစြာျဖင့္ .....
Subscribe to:
Posts (Atom)