Thursday, August 22, 2013
Thursday, July 25, 2013
"အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္ေသာ္
"အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္ေသာ္.."
သာဝတၳိနိဒါန္း။ ထိုအခါ မာဃနတ္သားသည္ ညဥ့္ဦးယံကုန္ၿပီးေသာ (သန္းေခါင္ယံ) အခ်ိန္၌ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အဆင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ ေဇတဝန္တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ႐ိုေသစြာ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဂါထာတို႔ျဖင့္ ေလွ်ာက္၏-
အသွ်င္ေဂါတမ အဘယ္အရာကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ သနည္း၊ အဘယ္အရာကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရပါသနည္း၊ အဘယ္ မည္ေသာ တစ္ခုေသာ တရားအား ျဖတ္ေတာက္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ပါသနည္း။
..............................
- "သိၾကားမင္း အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏။
- အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရ။
- အဆိပ္လွ်င္ အရင္းအျမစ္ ရွိေသာ၊ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္းလွ်င္ အဖ်ားရွိေသာ အမ်က္ေဒါသအား ျဖတ္ေတာက္ျခင္းကို အရိယာတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။
- ထိုအမ်က္ေဒါသကိုပင္လွ်င္ ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရ" ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
[သံယုတၱနိကာယ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္၊ ေဒဝပုတၱသံယုတ္၊ မာဃသုတ္]
သာဝတၳိနိဒါန္း။ ထိုအခါ မာဃနတ္သားသည္ ညဥ့္ဦးယံကုန္ၿပီးေသာ (သန္းေခါင္ယံ) အခ်ိန္၌ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အဆင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ ေဇတဝန္တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ႐ိုေသစြာ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဂါထာတို႔ျဖင့္ ေလွ်ာက္၏-
အသွ်င္ေဂါတမ အဘယ္အရာကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါ သနည္း၊ အဘယ္အရာကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရပါသနည္း၊ အဘယ္ မည္ေသာ တစ္ခုေသာ တရားအား ျဖတ္ေတာက္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ပါသနည္း။
..............................
- "သိၾကားမင္း အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏။
- အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရ။
- အဆိပ္လွ်င္ အရင္းအျမစ္ ရွိေသာ၊ ခ်ဳိၿမိန္ျခင္းလွ်င္ အဖ်ားရွိေသာ အမ်က္ေဒါသအား ျဖတ္ေတာက္ျခင္းကို အရိယာတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏။
- ထိုအမ်က္ေဒါသကိုပင္လွ်င္ ျဖတ္ေတာက္သည္ ရွိေသာ္ မစိုးရိမ္ရ" ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
[သံယုတၱနိကာယ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္၊ ေဒဝပုတၱသံယုတ္၊ မာဃသုတ္]
"အာဠဝကဘီလူး၏ အေမးမ်ားႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏အေျဖမ်ား"
"အာဠဝကဘီလူး၏ အေမးမ်ားႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏အေျဖမ်ား"
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အာဠဝီျပည္ အာဠဝကဘီလူး၏ ဗိမာန္၌ ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ အာဠဝကဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထြက္ေတာ္မူ၏။
''ရဟန္း ဝင္ေလာ့''ဟု ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝင္ေတာ္မူ၏၊ ဤနည္းအတိုင္း သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ေလာ့ ဝင္ေလာ့''ဟု အာဠဝကဘီလူးက ဆို၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ခ်ည္ ဝင္ခ်ည္'' ျပဳေတာ္မူ၏၊
ေလးႀကိမ္ေျမာက္ကား အာဠဝက ဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ငါသည္ မထြက္ ေတာ့အ့ံ၊ သင့္အား ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိအံ့၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥကိုသာ ျပဳေလာ့''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏၊
ရဟန္း သင့္အား ျပႆနာကို ေမးအံ့၊ ငါ့အား အကယ္၍ မေျဖႏိုင္ခဲ့အံ့၊ သင္၏ စိတ္ကိုေသာ္လည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစအံ့၊ သင္၏ ႏွလံုးကိုေသာ္လည္း ခြဲအံ့၊ ေျခတို႔၌ ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ေသာ္လည္း ပစ္လိုက္အံ့ဟု (ဆို၏)။
''ဘီလူး နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြေသာ နတ္ေလာကႏွင့္ သမဏ ျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြေသာ လူ႕ေလာက၌ ငါဘုရား၏ စိတ္ကိုမူလည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစႏိုင္ေသာ ႏွလံုးကိုမူလည္း ခြဲေစႏိုင္ေသာ ေျခတို႔၌မူလည္း ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ပစ္ႏိုင္ေသာ သူကို စင္စစ္ ငါ မျမင္၊ ဘီလူး သို႔ေသာ္လည္း သင္ အကယ္၍ အလိုရွိသည္ ျဖစ္အံ့၊ ေမးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
................................................................
''ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ အဘယ္တရားသည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္သနည္း၊ အရသာတို႔တြင္ အဘယ္အရသာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာျဖစ္ သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရား တည္း။
- ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ (ဆယ္ပါးေသာ ကုသိုလ္ကမၼပထ) တရား သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။
- အရသာတို႔တြင္ (နိဗၺာန္ဟူေသာ) ပရမတၳ သစၥာႏွင့္ ဝစီသစၥာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာတည္း။
- ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
....................................................................
''အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္ မည္ေသာ တရားျဖင့္ ကာမဂုဏ္ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ စင္ၾကယ္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ကို ကူးေျမာက္၏၊
- မေမ့ မေလ်ာ့မႈ 'အပၸမာဒ'တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္၏၊
- အားထုတ္မႈ 'ဝီရိယ'ျဖင့္ ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္၏၊
- ပညာျဖင့္ စင္ၾကယ္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
.....................................................................
''အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ပညာကို ရသနည္း၊ အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရသနည္း၊ အဘယ္တရားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္သနည္း၊ အဘယ္ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရသနည္း၊ အဘယ္သူသည္ ဤေလာကမွ တမလြန္ ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရသနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး မေမ့ေလ်ာ့ေသာ ပညာရွိေသာ သူသည္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔၏ တရားကို ယံုၾကည္စြာ နာသည္ျဖစ္၍ ပညာကို ရ၏၊
- သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အမႈကို ျပဳေလ့ရွိေသာ (ဝီရိယဟူေသာ) ဝန္ရွိေသာ ထႂကြလုံ႔လ ရွိေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရ၏၊
- မွန္ေသာ စကားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ ေပးကမ္းေသာ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရ၏၊
ဤဆိုလတၱံ႕ေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဤေလာကမွ တမလြန္ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားရွိေသာ အိမ္ေထာင္မႈကို ရွာမွီးေလ့ရွိေသာ အၾကင္သူအား မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ'၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ'၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ဤ တရားေလးပါးတို႔သည္ အကယ္၍ ရွိကုန္အံ့၊ ထိုသူသည္ စင္စစ္ တမလြန္ဘဝသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ဘီလူး ဤေလာက၌ မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ' ထက္လည္းေကာင္း၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ' ထက္လည္းေကာင္း၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ'ထက္လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'ထက္လည္းေကာင္း လြန္ကဲေသာတရားသည္ အကယ္၍ ရွိသည္ ျဖစ္အံ့။ ငါ တိုက္တြန္း၏၊ အျခားေသာ မ်ားစြာေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးေလဦးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
.......................................................................
''ျမတ္စြာဘုရား တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းတရားကို အကြၽႏု္ပ္သည္ ယေန႔ သိရပါ၏၊ ယခုအခါ၌ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ သမဏ ျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးရပါေတာ့အံ့နည္း။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္၏အက်ဳိးငွါသာ အာဠဝီၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ သီတင္းသံုးရန္ ႂကြလာေတာ္မူေပစြတကား၊ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္၌ ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴသည္ ႀကီးေသာ အက်ဳိး ရွိ၏၊ (ထိုအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို) ယေန႔ အကြၽႏု္ပ္ သိရပါ၏။
ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္၏ ေကာင္းေသာ တရား၏ အျဖစ္ကို (ခ်ီးမြမ္းလ်က္လည္းေကာင္း) တစ္ရြာမွ တစ္ရြာ တစ္ျပည္မွ တစ္ျပည္သို႔ လွည့္လည္ပါအံ့''ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
[သံယုတၱနိကာယ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ ယကၡသံယုတ္၊ အာဠဝကသုတ္]
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အာဠဝီျပည္ အာဠဝကဘီလူး၏ ဗိမာန္၌ ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ အာဠဝကဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထြက္ေတာ္မူ၏။
''ရဟန္း ဝင္ေလာ့''ဟု ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝင္ေတာ္မူ၏၊ ဤနည္းအတိုင္း သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ေလာ့ ဝင္ေလာ့''ဟု အာဠဝကဘီလူးက ဆို၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ခ်ည္ ဝင္ခ်ည္'' ျပဳေတာ္မူ၏၊
ေလးႀကိမ္ေျမာက္ကား အာဠဝက ဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ငါသည္ မထြက္ ေတာ့အ့ံ၊ သင့္အား ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိအံ့၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥကိုသာ ျပဳေလာ့''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏၊
ရဟန္း သင့္အား ျပႆနာကို ေမးအံ့၊ ငါ့အား အကယ္၍ မေျဖႏိုင္ခဲ့အံ့၊ သင္၏ စိတ္ကိုေသာ္လည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစအံ့၊ သင္၏ ႏွလံုးကိုေသာ္လည္း ခြဲအံ့၊ ေျခတို႔၌ ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ေသာ္လည္း ပစ္လိုက္အံ့ဟု (ဆို၏)။
''ဘီလူး နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြေသာ နတ္ေလာကႏွင့္ သမဏ ျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြေသာ လူ႕ေလာက၌ ငါဘုရား၏ စိတ္ကိုမူလည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစႏိုင္ေသာ ႏွလံုးကိုမူလည္း ခြဲေစႏိုင္ေသာ ေျခတို႔၌မူလည္း ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ပစ္ႏိုင္ေသာ သူကို စင္စစ္ ငါ မျမင္၊ ဘီလူး သို႔ေသာ္လည္း သင္ အကယ္၍ အလိုရွိသည္ ျဖစ္အံ့၊ ေမးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
................................................................
''ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ အဘယ္တရားသည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္သနည္း၊ အရသာတို႔တြင္ အဘယ္အရသာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာျဖစ္ သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရား တည္း။
- ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ (ဆယ္ပါးေသာ ကုသိုလ္ကမၼပထ) တရား သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။
- အရသာတို႔တြင္ (နိဗၺာန္ဟူေသာ) ပရမတၳ သစၥာႏွင့္ ဝစီသစၥာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာတည္း။
- ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
....................................................................
''အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္ မည္ေသာ တရားျဖင့္ ကာမဂုဏ္ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ စင္ၾကယ္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ကို ကူးေျမာက္၏၊
- မေမ့ မေလ်ာ့မႈ 'အပၸမာဒ'တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္၏၊
- အားထုတ္မႈ 'ဝီရိယ'ျဖင့္ ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္၏၊
- ပညာျဖင့္ စင္ၾကယ္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
.....................................................................
''အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ပညာကို ရသနည္း၊ အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရသနည္း၊ အဘယ္တရားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္သနည္း၊ အဘယ္ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရသနည္း၊ အဘယ္သူသည္ ဤေလာကမွ တမလြန္ ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရသနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး မေမ့ေလ်ာ့ေသာ ပညာရွိေသာ သူသည္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔၏ တရားကို ယံုၾကည္စြာ နာသည္ျဖစ္၍ ပညာကို ရ၏၊
- သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အမႈကို ျပဳေလ့ရွိေသာ (ဝီရိယဟူေသာ) ဝန္ရွိေသာ ထႂကြလုံ႔လ ရွိေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရ၏၊
- မွန္ေသာ စကားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ ေပးကမ္းေသာ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရ၏၊
ဤဆိုလတၱံ႕ေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဤေလာကမွ တမလြန္ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားရွိေသာ အိမ္ေထာင္မႈကို ရွာမွီးေလ့ရွိေသာ အၾကင္သူအား မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ'၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ'၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ဤ တရားေလးပါးတို႔သည္ အကယ္၍ ရွိကုန္အံ့၊ ထိုသူသည္ စင္စစ္ တမလြန္ဘဝသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ဘီလူး ဤေလာက၌ မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ' ထက္လည္းေကာင္း၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ' ထက္လည္းေကာင္း၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ'ထက္လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'ထက္လည္းေကာင္း လြန္ကဲေသာတရားသည္ အကယ္၍ ရွိသည္ ျဖစ္အံ့။ ငါ တိုက္တြန္း၏၊ အျခားေသာ မ်ားစြာေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးေလဦးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
.......................................................................
''ျမတ္စြာဘုရား တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းတရားကို အကြၽႏု္ပ္သည္ ယေန႔ သိရပါ၏၊ ယခုအခါ၌ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ သမဏ ျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးရပါေတာ့အံ့နည္း။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္၏အက်ဳိးငွါသာ အာဠဝီၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ သီတင္းသံုးရန္ ႂကြလာေတာ္မူေပစြတကား၊ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္၌ ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴသည္ ႀကီးေသာ အက်ဳိး ရွိ၏၊ (ထိုအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို) ယေန႔ အကြၽႏု္ပ္ သိရပါ၏။
ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္၏ ေကာင္းေသာ တရား၏ အျဖစ္ကို (ခ်ီးမြမ္းလ်က္လည္းေကာင္း) တစ္ရြာမွ တစ္ရြာ တစ္ျပည္မွ တစ္ျပည္သို႔ လွည့္လည္ပါအံ့''ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
[သံယုတၱနိကာယ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ ယကၡသံယုတ္၊ အာဠဝကသုတ္]
![Photo: "အာဠဝကဘီလူး၏ အေမးမ်ားႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏အေျဖမ်ား"
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အာဠဝီျပည္ အာဠဝကဘီလူး၏ ဗိမာန္၌ ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ အာဠဝကဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထြက္ေတာ္မူ၏။
''ရဟန္း ဝင္ေလာ့''ဟု ဆို၏၊ ''ဘီလူး ေကာင္းၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝင္ေတာ္မူ၏၊ ဤနည္းအတိုင္း သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ေလာ့ ဝင္ေလာ့''ဟု အာဠဝကဘီလူးက ဆို၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ''ထြက္ခ်ည္ ဝင္ခ်ည္'' ျပဳေတာ္မူ၏၊
ေလးႀကိမ္ေျမာက္ကား အာဠဝက ဘီလူးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ရဟန္း ထြက္ေလာ့''ဟု ဤစကားကို ဆို၏၊ ''ဘီလူး ငါသည္ မထြက္ ေတာ့အ့ံ၊ သင့္အား ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိအံ့၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥကိုသာ ျပဳေလာ့''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏၊
ရဟန္း သင့္အား ျပႆနာကို ေမးအံ့၊ ငါ့အား အကယ္၍ မေျဖႏိုင္ခဲ့အံ့၊ သင္၏ စိတ္ကိုေသာ္လည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစအံ့၊ သင္၏ ႏွလံုးကိုေသာ္လည္း ခြဲအံ့၊ ေျခတို႔၌ ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ေသာ္လည္း ပစ္လိုက္အံ့ဟု (ဆို၏)။
''ဘီလူး နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြေသာ နတ္ေလာကႏွင့္ သမဏ ျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြေသာ လူ႕ေလာက၌ ငါဘုရား၏ စိတ္ကိုမူလည္း ပ်ံ႕လြင့္ေစႏိုင္ေသာ ႏွလံုးကိုမူလည္း ခြဲေစႏိုင္ေသာ ေျခတို႔၌မူလည္း ကိုင္၍ ဂဂၤါျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ပစ္ႏိုင္ေသာ သူကို စင္စစ္ ငါ မျမင္၊ ဘီလူး သို႔ေသာ္လည္း သင္ အကယ္၍ အလိုရွိသည္ ျဖစ္အံ့၊ ေမးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
................................................................
''ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ အဘယ္တရားသည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္သနည္း၊ အရသာတို႔တြင္ အဘယ္အရသာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာျဖစ္ သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ဤေလာက၌ ေယာက်္ား၏ ျမတ္ေသာဥစၥာကား ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရား တည္း။
- ေကာင္းစြာ ေလ့က်က္အပ္ေသာ (ဆယ္ပါးေသာ ကုသိုလ္ကမၼပထ) တရား သည္ ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္တတ္၏။
- အရသာတို႔တြင္ (နိဗၺာန္ဟူေသာ) ပရမတၳ သစၥာႏွင့္ ဝစီသစၥာသည္ စင္စစ္ အေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အရသာတည္း။
- ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးျခင္းကို ျမတ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္းဟူ၍ ဆိုကုန္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
....................................................................
''အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္ မည္ေသာ တရားျဖင့္ ကာမဂုဏ္ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္သနည္း၊ အဘယ္မည္ေသာ တရားျဖင့္ စင္ၾကယ္သနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားျဖင့္ သံသရာအလ်ဥ္ကို ကူးေျမာက္၏၊
- မေမ့ မေလ်ာ့မႈ 'အပၸမာဒ'တရားျဖင့္ သံသရာသမုဒၵရာကို ကူးေျမာက္၏၊
- အားထုတ္မႈ 'ဝီရိယ'ျဖင့္ ဆင္းရဲကို လြန္ေျမာက္၏၊
- ပညာျဖင့္ စင္ၾကယ္၏''ဟု (ေျဖေတာ္မူ၏)။
.....................................................................
''အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ပညာကို ရသနည္း၊ အဘယ္သို႔ေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရသနည္း၊ အဘယ္တရားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္သနည္း၊ အဘယ္ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရသနည္း၊ အဘယ္သူသည္ ဤေလာကမွ တမလြန္ ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရသနည္း''ဟု (ေမး၏)။
- ''ဘီလူး မေမ့ေလ်ာ့ေသာ ပညာရွိေသာ သူသည္ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔၏ တရားကို ယံုၾကည္စြာ နာသည္ျဖစ္၍ ပညာကို ရ၏၊
- သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အမႈကို ျပဳေလ့ရွိေသာ (ဝီရိယဟူေသာ) ဝန္ရွိေသာ ထႂကြလုံ႔လ ရွိေသာ သူသည္ ဥစၥာကို ရ၏၊
- မွန္ေသာ စကားျဖင့္ ေက်ာ္ေစာျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ ေပးကမ္းေသာ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရ၏၊
ဤဆိုလတၱံ႕ေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဤေလာကမွ တမလြန္ေလာကသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ'တရားရွိေသာ အိမ္ေထာင္မႈကို ရွာမွီးေလ့ရွိေသာ အၾကင္သူအား မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ'၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ'၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ဤ တရားေလးပါးတို႔သည္ အကယ္၍ ရွိကုန္အံ့၊ ထိုသူသည္ စင္စစ္ တမလြန္ဘဝသို႔ ေရာက္၍ မစိုးရိမ္ရ။
- ဘီလူး ဤေလာက၌ မွန္ကန္မႈ 'သစၥာ' ထက္လည္းေကာင္း၊ ပညာရေၾကာင္း 'ဒမၼ' ထက္လည္းေကာင္း၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ'ထက္လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္မႈ 'ဓိတိ'ထက္လည္းေကာင္း လြန္ကဲေသာတရားသည္ အကယ္၍ ရွိသည္ ျဖစ္အံ့။ ငါ တိုက္တြန္း၏၊ အျခားေသာ မ်ားစြာေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးေလဦးေလာ့''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
.......................................................................
''ျမတ္စြာဘုရား တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းတရားကို အကြၽႏု္ပ္သည္ ယေန႔ သိရပါ၏၊ ယခုအခါ၌ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ သမဏ ျဗာဟၼဏတို႔ကို ေမးရပါေတာ့အံ့နည္း။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္၏အက်ဳိးငွါသာ အာဠဝီၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ သီတင္းသံုးရန္ ႂကြလာေတာ္မူေပစြတကား၊ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္၌ ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴသည္ ႀကီးေသာ အက်ဳိး ရွိ၏၊ (ထိုအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို) ယေန႔ အကြၽႏု္ပ္ သိရပါ၏။
ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္၏ ေကာင္းေသာ တရား၏ အျဖစ္ကို (ခ်ီးမြမ္းလ်က္လည္းေကာင္း) တစ္ရြာမွ တစ္ရြာ တစ္ျပည္မွ တစ္ျပည္သို႔ လွည့္လည္ပါအံ့''ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
[သံယုတၱနိကာယ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ ယကၡသံယုတ္၊ အာဠဝကသုတ္]](https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/p480x480/945920_196634410496347_1265218149_n.jpg)
"ဆင္းရဲကို မိမိကိုယ္တိုင္ျပဳသေလာ၊ သူတပါးျပဳသေလာ၊ အေၾကာင္းမဲ့ျဖစ္သေလာ"
"ဆင္းရဲကို မိမိကိုယ္တိုင္ျပဳသေလာ၊ သူတပါးျပဳသေလာ၊ အေၾကာင္းမဲ့ျဖစ္သေလာ"
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကို အစာေကြၽး၍ ေမြးရာျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ယူၿပီးလွ်င္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူ၏။
အေစလကႆပသည္ ႂကြလာေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အေဝးမွ ျမင္ေလလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆိုၿပီးဆံုး ေစၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ''အသွ်င္ ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အေမးကို ေျဖၾကားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါမူ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမအား တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမးလိုပါကုန္၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ကႆပ ေမးခ်ိန္ မဟုတ္ေသး၊ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အေမးကို ေျဖ ၾကားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါမူ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမအား တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမး လိုပါကုန္၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ကႆပ ေမးခ်ိန္ မဟုတ္ေသး၊ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း အေစလကႆပသည္။ပ။ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမကို မ်ားစြာ မေမးလိုပါကုန္''ဟု ေလွ်ာက္၏၊ ကႆပ ေမးလိုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမးေလာ့ဟု ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။
...................................................................
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္ပါသေလာ၊
+ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆို လင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္ပါသ ေလာ၊ +''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္လည္း ျပဳအပ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ပါသေလာဟု ေမးေလွ်ာက္ျပန္၏။
+''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲသည္ ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္သည္လည္း မဟုတ္၊ သူတစ္ပါး ျပဳအပ္သည္လည္း မဟုတ္၊ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္ပါသေလာ။ + ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲသည္ မရွိပါသ ေလာ။
+ ကႆပ ဆင္းရဲ မရွိသည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ဆင္းရဲ ရွိသည္သာတည္း။
- သို႔ျဖစ္လွ်င္ အသွ်င္ ေဂါတမသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္ပါသေလာ။
+ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္သည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို သိ၏၊ ဆင္းရဲကို ျမင္၏။
.......................................................................
''အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္လည္း့ျပဳအပ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲသည္ ကိုယ္တိုင္လည္း ျပဳအပ္သည္ မဟုတ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ သည္ မဟုတ္၊ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲဟူသည္ မရွိပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဆင္းရဲ သည္ မရွိသည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ဆင္းရဲသည္ ရွိသည္သာတည္း''ဟု ဆိုဘိ၏၊ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ''အသွ်င္ ေဂါတမသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္သည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို သိ၏၊ ဆင္းရဲကို ျမင္၏''ဟု ဆိုဘိ၏။
.......................................................................
အသွ်င္ ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲကို ေျပာၾကားေတာ္မူပါေလာ့၊ အသွ်င္ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါေလာ့ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
+ ကႆပ ''ထိုသူသည္ ျပဳ၏၊ ထိုသူသည္ ခံစား၏''ဟူ၍ အစကပင္ ရွိခဲ့ေသာ္ ''ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္၏''ဟူ၍ ဆိုေသာ သူသည္ သႆတအယူသို႔ ေရာက္၏။
+ ''ကႆပ သူတစ္ပါး ျပဳ၏၊ သူတစ္ပါး ခံစား၏''ဟု အစကပင္ ရွိခဲ့ေသာ္ ေဝဒနာ ႏွိပ္စက္စဥ္ ''ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္၏''ဟူ၍ ဆိုေသာ သူသည္ ဥေစၧဒဒိ႒ိသို႔ ေရာက္၏။
+ ကႆပ ထိုႏွစ္ပါးေသာ အစြန္းတို႔ကို မကပ္ေရာက္မူ၍ အလယ္ အလတ္အားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာေတာ္မူ၏၊
မသိမႈ 'အဝိဇၨာ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ'တို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ျဖစ္ရ၏၊ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္ ျဖစ္ရ၏၊ နာမ္႐ုပ္ အေၾကာင္းခံ ေၾကာင့္ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ျဖစ္ရ၏၊ အာယတနေျခာက္ပါး အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ျဖစ္ရ၏၊ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ျဖစ္ရ၏၊
ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' အ ေၾကာင္းခံေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ျဖစ္ရ၏၊ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ျဖစ္ရ၏၊ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ဘဝ ျဖစ္ရ၏၊ ဘဝအေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ျဖစ္ရ၏၊
ဇာတိ အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ အိုမႈ 'ဇရာ'၊ ေသမႈ 'မရဏ'၊ စိုးရိမ္မႈ 'ေသာက'၊ ငိုေႂကြးမႈ 'ပရိေဒဝ'၊ ဆင္းရဲမႈ 'ဒုကၡ'၊ ႏွလံုးမသာမႈ 'ေဒါမနႆ'၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းမႈ 'ဥပါယာသ'တို႔ ျဖစ္ၾကရ ကုန္၏။ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ ထိုဆင္းရဲအစု ျဖစ္ပြား၏။
မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'၏သာလွ်င္ (အရဟတၱမဂ္ျဖင့္) အႂကြင္းမဲ့ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ခ်ဳပ္ရ၏၊ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္ ခ်ဳပ္ရ၏၊ နာမ္႐ုပ္ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ခ်ဳပ္ရ၏၊ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ခ်ဳပ္ရ၏၊
ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပင္း စြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ဘဝ ခ်ဳပ္ရ၏၊ ဘဝ ခ်ဳပ္ျခင္း ေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ဇာတိ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ အိုမႈ 'ဇရာ'၊ ေသမႈ 'မရဏ'၊ စိုးရိမ္မႈ 'ေသာက'၊ ငိုေႂကြးမႈ 'ပရိေဒဝ'၊ ဆင္းရဲမႈ 'ဒုကၡ'၊ ႏွလံုးမသာမႈ 'ေဒါမနႆ'၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းမႈ 'ဥပါယာသ'တို႔ သည္ ခ်ဳပ္ၾကရကုန္၏၊ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲအစု ခ်ဳပ္၏။
....................................................................
ဤသို႔ ေဟာေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏ -
''အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိစြတကား၊ အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိစြတကား၊ အသွ်င္ဘုရား ေမွာက္၍ ထားေသာဝတၳဳကို လွန္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း။ပ။ 'မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကကုန္လတၱံ႕'ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ ကို ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ဤအတူသာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ တရားေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သံဃာေတာ္ကိုလည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံေတာ္၌ ရွင္အျဖစ္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရလို ပါ၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။
...................................................................
''ကႆပ သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူကို ယူဖူးသူသည္ ဤဓမၼဝိနယ (သာသနာေတာ္) ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုမူ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုမူ ေလးလတို႔ပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးရ၏၊ ေလးလလြန္ေသာအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ ရွင္ျပဳေပးၾကကုန္၏၊ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပးၾကကုန္၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဤအရာ၌ ငါဘုရားသည္ ပုဂၢိဳလ္၏ ထူးျခားသည္၏ အျဖစ္ကို သိေတာ္မူ၏''ဟု (မိန္႔ ေတာ္မူ၏)။
''အသွ်င္ဘုရား သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူကို ယူဖူးသူသည္ ဤဓမၼဝိနယ (သာသနာေတာ္) ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုမူ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုမူ ေလးလပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးရမည္၊ ေလးလလြန္ေသာအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ အကယ္၍ ရွင္ျပဳေပးၾကကုန္မူ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပး ၾကကုန္မူ အကြၽႏု္ပ္သည္ ေလးႏွစ္တို႔ပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးပါမည္၊ ေလးႏွစ္လြန္ၿပီးေသာအခါ ရဟန္းတို႔ သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ ရွင္ျပဳေပးေတာ္မူၾကပါကုန္၊ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပးေတာ္မူၾက ပါကုန္''ဟု ေလွ်ာက္၏။
အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံေတာ္၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရေလ၏၊ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရေလ၏၊ ပၪၥင္းျဖစ္၍ မၾကာေသးေသာ အသွ်င္ကႆပသည္ တစ္ေယာက္တည္း ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္လ်က္ မေမ့မေလ်ာ့ ျပင္းစြာ အားထုတ္သည္ ျဖစ္၍ နိဗၺာန္သို႔ ေစလႊတ္ထားေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ေနသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာသာလွ်င္ အိမ္ရာေထာင္ေသာ လူ႕ေဘာင္မွ အိမ္ရာမေထာင္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္ၾက ေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားမ်ား လိုလားအပ္ေသာ အတုမရွိေသာ အက်င့္ျမတ္၏ အဆံုးျဖစ္ေသာ အရဟတၱ ဖိုလ္ကို မၾကာမီ ယခုဘဝ၌ပင္ ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေနရ၏၊ ''ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ကုန္ၿပီ၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ (ဤမဂ္) ကိစၥအလို႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ကိစၥ မရွိေတာ့ၿပီ''ဟု သိ၏၊ အသွ်င္ကႆပသည္ ရဟႏၲာတို႔တြင္ တစ္ပါးအပါအဝင္ ျဖစ္၏။
{သံယုတၱနိကာယ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ နိဒါနသံယုတ္ ၊ အာဟာရဝဂ္၊ အေစလကႆပသုတ္}
* အေစလကႆပ = • ကိုယ္တုံးလုံးေနေလ့ရွိေသာ-တိတၳိ-တကၠတြန္း-ကႆပ
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကို အစာေကြၽး၍ ေမြးရာျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ယူၿပီးလွ်င္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူ၏။
အေစလကႆပသည္ ႂကြလာေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အေဝးမွ ျမင္ေလလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆိုၿပီးဆံုး ေစၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ''အသွ်င္ ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အေမးကို ေျဖၾကားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါမူ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမအား တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမးလိုပါကုန္၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ကႆပ ေမးခ်ိန္ မဟုတ္ေသး၊ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အေမးကို ေျဖ ၾကားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါမူ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမအား တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမး လိုပါကုန္၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ကႆပ ေမးခ်ိန္ မဟုတ္ေသး၊ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း အေစလကႆပသည္။ပ။ ရြာတြင္းသို႔ ဝင္ဆဲ ျဖစ္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမကို မ်ားစြာ မေမးလိုပါကုန္''ဟု ေလွ်ာက္၏၊ ကႆပ ေမးလိုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမးေလာ့ဟု ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။
...................................................................
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္ပါသေလာ၊
+ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆို လင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္ပါသ ေလာ၊ +''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္လည္း ျပဳအပ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ပါသေလာဟု ေမးေလွ်ာက္ျပန္၏။
+''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲသည္ ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္သည္လည္း မဟုတ္၊ သူတစ္ပါး ျပဳအပ္သည္လည္း မဟုတ္၊ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္ပါသေလာ။ + ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
- အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲသည္ မရွိပါသ ေလာ။
+ ကႆပ ဆင္းရဲ မရွိသည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ဆင္းရဲ ရွိသည္သာတည္း။
- သို႔ျဖစ္လွ်င္ အသွ်င္ ေဂါတမသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္ပါသေလာ။
+ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္သည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို သိ၏၊ ဆင္းရဲကို ျမင္၏။
.......................................................................
''အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔ပါနည္း၊ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္လည္း့ျပဳအပ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲသည္ ကိုယ္တိုင္လည္း ျပဳအပ္သည္ မဟုတ္၊ သူတစ္ပါးလည္း ျပဳအပ္ သည္ မဟုတ္၊ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဤသို႔ မဆိုလင့္''ဟု ဆိုဘိ၏၊ ''အသွ်င္ေဂါတမ ဆင္းရဲဟူသည္ မရွိပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ဆင္းရဲ သည္ မရွိသည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ဆင္းရဲသည္ ရွိသည္သာတည္း''ဟု ဆိုဘိ၏၊ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ''အသွ်င္ ေဂါတမသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္ပါသေလာ''ဟု ဤသို႔ ေမးသည္ရွိေသာ္ ''ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို မသိ မျမင္သည္ မဟုတ္၊ ကႆပ ငါသည္ ဆင္းရဲကို သိ၏၊ ဆင္းရဲကို ျမင္၏''ဟု ဆိုဘိ၏။
.......................................................................
အသွ်င္ ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲကို ေျပာၾကားေတာ္မူပါေလာ့၊ အသွ်င္ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါေလာ့ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
+ ကႆပ ''ထိုသူသည္ ျပဳ၏၊ ထိုသူသည္ ခံစား၏''ဟူ၍ အစကပင္ ရွိခဲ့ေသာ္ ''ဆင္းရဲကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳအပ္၏''ဟူ၍ ဆိုေသာ သူသည္ သႆတအယူသို႔ ေရာက္၏။
+ ''ကႆပ သူတစ္ပါး ျပဳ၏၊ သူတစ္ပါး ခံစား၏''ဟု အစကပင္ ရွိခဲ့ေသာ္ ေဝဒနာ ႏွိပ္စက္စဥ္ ''ဆင္းရဲကို သူတစ္ပါး ျပဳအပ္၏''ဟူ၍ ဆိုေသာ သူသည္ ဥေစၧဒဒိ႒ိသို႔ ေရာက္၏။
+ ကႆပ ထိုႏွစ္ပါးေသာ အစြန္းတို႔ကို မကပ္ေရာက္မူ၍ အလယ္ အလတ္အားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာေတာ္မူ၏၊
မသိမႈ 'အဝိဇၨာ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ'တို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ျဖစ္ရ၏၊ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္ ျဖစ္ရ၏၊ နာမ္႐ုပ္ အေၾကာင္းခံ ေၾကာင့္ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ျဖစ္ရ၏၊ အာယတနေျခာက္ပါး အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ျဖစ္ရ၏၊ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ျဖစ္ရ၏၊
ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' အ ေၾကာင္းခံေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ျဖစ္ရ၏၊ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ျဖစ္ရ၏၊ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ဘဝ ျဖစ္ရ၏၊ ဘဝအေၾကာင္းခံေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ျဖစ္ရ၏၊
ဇာတိ အေၾကာင္းခံေၾကာင့္ အိုမႈ 'ဇရာ'၊ ေသမႈ 'မရဏ'၊ စိုးရိမ္မႈ 'ေသာက'၊ ငိုေႂကြးမႈ 'ပရိေဒဝ'၊ ဆင္းရဲမႈ 'ဒုကၡ'၊ ႏွလံုးမသာမႈ 'ေဒါမနႆ'၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းမႈ 'ဥပါယာသ'တို႔ ျဖစ္ၾကရ ကုန္၏။ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ ထိုဆင္းရဲအစု ျဖစ္ပြား၏။
မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'၏သာလွ်င္ (အရဟတၱမဂ္ျဖင့္) အႂကြင္းမဲ့ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ျပဳစီရင္မႈ 'သခၤါရ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ခ်ဳပ္ရ၏၊ သိမႈ 'ဝိညာဏ္' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ နာမ္႐ုပ္ ခ်ဳပ္ရ၏၊ နာမ္႐ုပ္ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ခ်ဳပ္ရ၏၊ တည္ရာ 'အာယတန'ေျခာက္ပါး ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ေတြ႕ထိမႈ 'ဖႆ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ခ်ဳပ္ရ၏၊
ခံစားမႈ 'ေဝဒနာ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျပင္း စြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ျပင္းစြာ စဲြလမ္းမႈ 'ဥပါဒါန္' ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ဘဝ ခ်ဳပ္ရ၏၊ ဘဝ ခ်ဳပ္ျခင္း ေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ခ်ဳပ္ရ၏၊ ဇာတိ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ အိုမႈ 'ဇရာ'၊ ေသမႈ 'မရဏ'၊ စိုးရိမ္မႈ 'ေသာက'၊ ငိုေႂကြးမႈ 'ပရိေဒဝ'၊ ဆင္းရဲမႈ 'ဒုကၡ'၊ ႏွလံုးမသာမႈ 'ေဒါမနႆ'၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းမႈ 'ဥပါယာသ'တို႔ သည္ ခ်ဳပ္ၾကရကုန္၏၊ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲအစု ခ်ဳပ္၏။
....................................................................
ဤသို႔ ေဟာေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏ -
''အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိစြတကား၊ အသွ်င္ဘုရား (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိစြတကား၊ အသွ်င္ဘုရား ေမွာက္၍ ထားေသာဝတၳဳကို လွန္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း။ပ။ 'မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကကုန္လတၱံ႕'ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ ကို ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ဤအတူသာလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထိုအကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ တရားေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သံဃာေတာ္ကိုလည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံေတာ္၌ ရွင္အျဖစ္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရလို ပါ၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။
...................................................................
''ကႆပ သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူကို ယူဖူးသူသည္ ဤဓမၼဝိနယ (သာသနာေတာ္) ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုမူ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုမူ ေလးလတို႔ပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးရ၏၊ ေလးလလြန္ေသာအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ ရွင္ျပဳေပးၾကကုန္၏၊ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပးၾကကုန္၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဤအရာ၌ ငါဘုရားသည္ ပုဂၢိဳလ္၏ ထူးျခားသည္၏ အျဖစ္ကို သိေတာ္မူ၏''ဟု (မိန္႔ ေတာ္မူ၏)။
''အသွ်င္ဘုရား သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူကို ယူဖူးသူသည္ ဤဓမၼဝိနယ (သာသနာေတာ္) ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုမူ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုမူ ေလးလပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးရမည္၊ ေလးလလြန္ေသာအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ အကယ္၍ ရွင္ျပဳေပးၾကကုန္မူ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပး ၾကကုန္မူ အကြၽႏု္ပ္သည္ ေလးႏွစ္တို႔ပတ္လံုး အစမ္းက်င့္သံုးပါမည္၊ ေလးႏွစ္လြန္ၿပီးေသာအခါ ရဟန္းတို႔ သည္ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိၾကလွ်င္ ရွင္ျပဳေပးေတာ္မူၾကပါကုန္၊ ရဟန္းျဖစ္ရန္ ပၪၥင္းျပဳေပးေတာ္မူၾက ပါကုန္''ဟု ေလွ်ာက္၏။
အေစလကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံေတာ္၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရေလ၏၊ ပၪၥင္းအျဖစ္ကို ရေလ၏၊ ပၪၥင္းျဖစ္၍ မၾကာေသးေသာ အသွ်င္ကႆပသည္ တစ္ေယာက္တည္း ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္လ်က္ မေမ့မေလ်ာ့ ျပင္းစြာ အားထုတ္သည္ ျဖစ္၍ နိဗၺာန္သို႔ ေစလႊတ္ထားေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ေနသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာသာလွ်င္ အိမ္ရာေထာင္ေသာ လူ႕ေဘာင္မွ အိမ္ရာမေထာင္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္ၾက ေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားမ်ား လိုလားအပ္ေသာ အတုမရွိေသာ အက်င့္ျမတ္၏ အဆံုးျဖစ္ေသာ အရဟတၱ ဖိုလ္ကို မၾကာမီ ယခုဘဝ၌ပင္ ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေနရ၏၊ ''ပဋိသေႏၶေနမႈ 'ဇာတိ' ကုန္ၿပီ၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ (ဤမဂ္) ကိစၥအလို႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ကိစၥ မရွိေတာ့ၿပီ''ဟု သိ၏၊ အသွ်င္ကႆပသည္ ရဟႏၲာတို႔တြင္ တစ္ပါးအပါအဝင္ ျဖစ္၏။
{သံယုတၱနိကာယ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္၊ နိဒါနသံယုတ္ ၊ အာဟာရဝဂ္၊ အေစလကႆပသုတ္}
* အေစလကႆပ = • ကိုယ္တုံးလုံးေနေလ့ရွိေသာ-တိတၳိ-တကၠတြန္း-ကႆပ
"ဣေျႏၵငါးပါး စင္ၾကယ္ေၾကာင္း အျခင္းအရာ တစ္ဆယ့္ငါးပါး"
"ဣေျႏၵငါးပါး စင္ၾကယ္ေၾကာင္း အျခင္းအရာ တစ္ဆယ့္ငါးပါး"
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရာမ္ျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔''ဟုေခၚေတာ္မူ၏။ ''အသွ်င္ဘုရား''ဟု ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထားကုန္၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ရဟန္းတို႔ ဣေႁႏၵတို႔သည္ ဤငါးပါးတို႔တည္း။ အဘယ္ငါးပါးတို႔နည္းဟူမူ-
(၁) သဒၶိေႁႏၵ၊
(၂) ဝီရိယိေႁႏၵ၊
(၃) သတိေႁႏၵ၊
(၄) သမာဓိေႁႏၵ၊
(၅) ပညိေႁႏၵတို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ ဣေႁႏၵတို႔သည္ ဤငါးပါးတို႔တည္း။
၁၈၅။ ဤဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ အဘယ္မွ်ေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ စင္ၾကယ္ကုန္သနည္း။ ဤ ဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ တစ္ဆယ့္ငါးပါးေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ စင္ၾကယ္ကုန္၏။
..................................................................
- မယံုၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ယံုၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔,ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီး အရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ၾကည္ညဳိဖြယ္ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ အားလည္းေကာင္း ဤ အျခင္းအရာ သံုးပါးတို႔ျဖင့္ သိဒၶိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
..................................................................
- ပ်င္းရိကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- အားထုတ္အပ္သည့္ ဝီရိယရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ဝီရိယႏွင့္စပ္ေသာ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာ သံုးပါးတို႔ျဖင့္ ဝီရိယိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
................................................................
- သတိလြတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ထင္ေသာသတိရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- သတိပ႒ာန္ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ သတိေႁႏၵသည့္စင္ၾကယ္၏။
................................................................
- မတည္ၾကည္ကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- တည္ၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- စ်ာန္ဝိေမာကၡတို႔ ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ သမာဓိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
...............................................................
- ပညာနည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ပညာရွိပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- နက္နဲေသာဉာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ တရားကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ ပညိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
..................................................................
ဤသို႔ ဤငါးပါးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊ ငါးပါးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို စိတ္ျဖင့္ မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊ ငါးပါး ေသာ သုတၱန္အစုတို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤတစ္ဆယ့္ငါးပါးေသာ အျခင္းအရာ တို႔ျဖင့္ ဤဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ စင္ၾကယ္ကုန္၏။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္၊ မဟာဝဂ္၊ ဣႁႏိၵယကထာ၊ ပဌမသုတၱန္ အက်ယ္ျပျခင္း}
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရာမ္ျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔''ဟုေခၚေတာ္မူ၏။ ''အသွ်င္ဘုရား''ဟု ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထားကုန္၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ရဟန္းတို႔ ဣေႁႏၵတို႔သည္ ဤငါးပါးတို႔တည္း။ အဘယ္ငါးပါးတို႔နည္းဟူမူ-
(၁) သဒၶိေႁႏၵ၊
(၂) ဝီရိယိေႁႏၵ၊
(၃) သတိေႁႏၵ၊
(၄) သမာဓိေႁႏၵ၊
(၅) ပညိေႁႏၵတို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ ဣေႁႏၵတို႔သည္ ဤငါးပါးတို႔တည္း။
၁၈၅။ ဤဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ အဘယ္မွ်ေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ စင္ၾကယ္ကုန္သနည္း။ ဤ ဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ တစ္ဆယ့္ငါးပါးေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ စင္ၾကယ္ကုန္၏။
..................................................................
- မယံုၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ယံုၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔,ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီး အရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ၾကည္ညဳိဖြယ္ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ အားလည္းေကာင္း ဤ အျခင္းအရာ သံုးပါးတို႔ျဖင့္ သိဒၶိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
..................................................................
- ပ်င္းရိကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- အားထုတ္အပ္သည့္ ဝီရိယရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ဝီရိယႏွင့္စပ္ေသာ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာ သံုးပါးတို႔ျဖင့္ ဝီရိယိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
................................................................
- သတိလြတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ထင္ေသာသတိရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- သတိပ႒ာန္ သုတၱန္တို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ သတိေႁႏၵသည့္စင္ၾကယ္၏။
................................................................
- မတည္ၾကည္ကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- တည္ၾကည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- စ်ာန္ဝိေမာကၡတို႔ ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ သမာဓိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
...............................................................
- ပညာနည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- ပညာရွိပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊
- နက္နဲေသာဉာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ တရားကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤအျခင္းအရာသံုးပါးတို႔ျဖင့္ ပညိေႁႏၵသည္ စင္ၾကယ္၏။
..................................................................
ဤသို႔ ဤငါးပါးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊ ငါးပါးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို စိတ္ျဖင့္ မွီဝဲဆည္းကပ္ အနီးအရပ္၌ ႐ိုေသစြာေနေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း၊ ငါးပါး ေသာ သုတၱန္အစုတို႔ကို ဆင္ျခင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အားလည္းေကာင္း ဤတစ္ဆယ့္ငါးပါးေသာ အျခင္းအရာ တို႔ျဖင့္ ဤဣေႁႏၵငါးပါးတို႔သည္ စင္ၾကယ္ကုန္၏။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ပဋိသမၻိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္၊ မဟာဝဂ္၊ ဣႁႏိၵယကထာ၊ ပဌမသုတၱန္ အက်ယ္ျပျခင္း}
"ခ်မ္းသာသုခ၊ တန္ခိုးဘုန္းေမာ္ အာႏုေဘာ္တို႔ ႀကီးလိုေသာ္"
"ခ်မ္းသာသုခ၊ တန္ခိုးဘုန္းေမာ္ အာႏုေဘာ္တို႔ ႀကီးလိုေသာ္"
ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
- ရဟန္းတို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေၾကာက္ၾကကုန္လင့္။
- ရဟန္းတို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ထိုအလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ခ်မ္းသာသုခ၏အမည္ေပတည္း။
- ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး မိမိျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္တို႔၏ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ အက်ဳိးကို ခံစားဖူးသည္ကို မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ သိျမင္ေတာ္မူ၏။
- ခုနစ္ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး ေမတၱာစိတ္ကို ပြါး၍ ခုနစ္ကမၻာတို႔ပတ္လံုး ဤကာမဘံုသို႔ မလာေရာက္ရေတာ့ေပ။ ရဟန္းတို႔ ကမၻာပ်က္ေသာအခါ၌ အာဘႆရဘံုသို႔ ေရာက္ေနရ၏။ ကမၻာတည္မိေသာအခါ၌ သတၱဝါကင္းေသာ ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္လာ၏။
- ရဟန္းတို႔ ထိုျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဗဟၼာ ျဖစ္၏။ မဟာျဗဟၼာ ျဖစ္၏။ လႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။ မည္သူကမွ်မလႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။ စင္စစ္ (အလံုးစံုကို) ျမင္သူ ျဖစ္၏။ အလိုအတိုင္း ျဖစ္ေစႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
- အႀကိမ္ရာေပါင္း မ်ားစြာ သမုဒၵရာေလးစင္း အပိုင္းအျခား ရွိသည့္ ေလးကြၽန္းလံုးကို အစိုးရေသာ ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေအာင္ေသာ တိုင္းႏိုင္ငံ တည္ၿငိမ္ေစေသာ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားေစာင့္ေသာတရားႏွင့္ အညီ မင္းျပဳေသာ စၾကဝေတးမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
- ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္မွာကား အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိရာအံ့နည္း။
..............................................................
ရဟန္းတို႔
- ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္းဟူေသာ ဤအက်ဳိး့တရားသည္ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးနည္း? အဘယ္ကံ၏ ဝိပါက္နည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအားအၾကံျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔ ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္းဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈ၊ ဣေႁႏၵကို ဆံုးမမႈ၊ ကိုယ္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းမႈဟူေသာ ဤကံသံုးပါးတို႔၏ အက်ဳိးတည္း။ ဤကံသံုးပါး၏ ဝိပါက္တည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။
............................................................
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -
- ''ထိုသူသည္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကိုသာလွ်င္ က်င့္ရာ၏။
- ေနာင္အခါ၌ ျမတ္ေသာ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ ဒါနကိုလည္းေကာင္း ၊ ေကာင္းေသာအက်င့္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေမတၱာစိတ္ကိုလည္းေကာင္း ပြါးမ်ားရာ၏။
- ပညာရွိသည္ သုခလွ်င္ အာနိသင္ရွိကုန္ေသာ ဤတရားသံုးပါးတို႔ကို ပြါးမ်ား၍ ေၾကာင့္ၾကမႈ 'ဗ်ာပါဒ'ကင္းေသာ၊ ခ်မ္းသာေသာ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏''ဟု ဤဂါထာျဖင့္ဆိုအပ္၏။
ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ဣတိဝုတၱကပါဠိေတာ္၊ ဧကကနိပါတ္၊ တတိယဝဂ္၊ ေမတၱသုတ္}
ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
- ရဟန္းတို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေၾကာက္ၾကကုန္လင့္။
- ရဟန္းတို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ထိုအလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ခ်မ္းသာသုခ၏အမည္ေပတည္း။
- ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး မိမိျပဳအပ္ေသာ ကုသိုလ္တို႔၏ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ အက်ဳိးကို ခံစားဖူးသည္ကို မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ သိျမင္ေတာ္မူ၏။
- ခုနစ္ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး ေမတၱာစိတ္ကို ပြါး၍ ခုနစ္ကမၻာတို႔ပတ္လံုး ဤကာမဘံုသို႔ မလာေရာက္ရေတာ့ေပ။ ရဟန္းတို႔ ကမၻာပ်က္ေသာအခါ၌ အာဘႆရဘံုသို႔ ေရာက္ေနရ၏။ ကမၻာတည္မိေသာအခါ၌ သတၱဝါကင္းေသာ ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္လာ၏။
- ရဟန္းတို႔ ထိုျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဗဟၼာ ျဖစ္၏။ မဟာျဗဟၼာ ျဖစ္၏။ လႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။ မည္သူကမွ်မလႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။ စင္စစ္ (အလံုးစံုကို) ျမင္သူ ျဖစ္၏။ အလိုအတိုင္း ျဖစ္ေစႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
- အႀကိမ္ရာေပါင္း မ်ားစြာ သမုဒၵရာေလးစင္း အပိုင္းအျခား ရွိသည့္ ေလးကြၽန္းလံုးကို အစိုးရေသာ ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေအာင္ေသာ တိုင္းႏိုင္ငံ တည္ၿငိမ္ေစေသာ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားေစာင့္ေသာတရားႏွင့္ အညီ မင္းျပဳေသာ စၾကဝေတးမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
- ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္မွာကား အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိရာအံ့နည္း။
..............................................................
ရဟန္းတို႔
- ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္းဟူေသာ ဤအက်ဳိး့တရားသည္ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးနည္း? အဘယ္ကံ၏ ဝိပါက္နည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအားအၾကံျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔ ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္းဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈ၊ ဣေႁႏၵကို ဆံုးမမႈ၊ ကိုယ္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းမႈဟူေသာ ဤကံသံုးပါးတို႔၏ အက်ဳိးတည္း။ ဤကံသံုးပါး၏ ဝိပါက္တည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။
............................................................
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -
- ''ထိုသူသည္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကိုသာလွ်င္ က်င့္ရာ၏။
- ေနာင္အခါ၌ ျမတ္ေသာ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ ဒါနကိုလည္းေကာင္း ၊ ေကာင္းေသာအက်င့္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေမတၱာစိတ္ကိုလည္းေကာင္း ပြါးမ်ားရာ၏။
- ပညာရွိသည္ သုခလွ်င္ အာနိသင္ရွိကုန္ေသာ ဤတရားသံုးပါးတို႔ကို ပြါးမ်ား၍ ေၾကာင့္ၾကမႈ 'ဗ်ာပါဒ'ကင္းေသာ၊ ခ်မ္းသာေသာ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏''ဟု ဤဂါထာျဖင့္ဆိုအပ္၏။
ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ဣတိဝုတၱကပါဠိေတာ္၊ ဧကကနိပါတ္၊ တတိယဝဂ္၊ ေမတၱသုတ္}
" ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားေတာ္မ်ား"
" ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားေတာ္မ်ား"
၁။ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ နတ္သားတစ္ေယာက္သည္ (ညဥ့္ဦးယံ) ကုန္လြန္ၿပီးေသာ သန္းေခါင္ယံအခါ၌ အလြန္ႏွစ္လိုဖြယ္ေသာ အဆင္းရွိသည္ျဖစ္၍ ေဇတဝန္တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးကာ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဂါထာျဖင့္ေလွ်ာက္၏-
၂။ (ျမတ္စြာဘုရား) မ်ားစြာကုန္ေသာ နတ္ လူတို႔သည္ (မိမိ) ခ်မ္းသာကို ေတာင့္တကုန္သည္ျဖစ္၍ မဂၤလာ (တရား)တို႔ကို ၾကံၾကပါကုန္၏။ (အသွ်င္ဘုရားသည္ ) ျမင့္ျမတ္ေသာ (မဂၤလာ) တရားကို ေဟာေတာ္မူပါေလာ့။
.............................................................
၃။ (နတ္သား) သူမိုက္တို႔ကို မမွီဝဲ မဆည္းကပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ပညာရွိတို႔ကိုမွီဝဲဆည္းကပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ပူေဇာ္ထိုက္သူတို႔ကို ပူေဇာ္ရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၄။ (နတ္သား) သင့္ေလ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာအရပ္၌ ေနရျခင္းလည္းေကာင္း, ေရွးဘဝက ျပဳခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ရွိသူျဖစ္ျခင္းလည္းေကာင္း, မိမိ (ကိုယ္ စိတ္) ကို ေကာင္းစြာ ထားျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၅။ (နတ္သား) အၾကားအျမင္မ်ားျခင္းလည္းေကာင္း, (အျပစ္မရွိေသာ) အတတ္ကို တတ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, (မိမိတို႔ဆိုင္ရာ) ဝိနည္းဥပေဒကို ေကာင္းစြာ က်င့္သံုးရျခင္းလည္းေကာင္း, စကားကို ေကာင္းစြာ ဆိုျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရား ေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၆။ (နတ္သား) အမိအဖတို႔ကို လုပ္ေကြၽးျခင္းလည္းေကာင္း, သားမယားကို ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ျခင္းလည္းေကာင္း, ပ်င္းရိဖင့္ႏႊဲျခင္းစေသာ အေႏွာက္အယွက္ မရွိမူ၍ အလုပ္အကိုင္တို႔ကို ျပဳလုပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၇။ (နတ္သား) အလွဴေပးရျခင္းလည္းေကာင္း, ကုသိုလ္ကမၼပထတရားကို က်င့္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ေဆြမ်ဳိးတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ရျခင္း လည္းေကာင္း, အျပစ္ကင္းေသာ အမႈတို႔ကို ျပဳရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၈။ (နတ္သား) မေကာင္းမႈမွ (စိတ္ျဖင့္) ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလည္းေကာင္း, မေကာင္းမႈမွ (ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္) ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလည္းေကာင္း , ေသအရက္ေသာက္ျခင္းမွ ေစာင့္စည္းျခင္းလည္းေကာင္း, ကုသိုလ္တရားတို႔၌ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၉။ (နတ္သား) (႐ိုေသထိုက္သူတို႔အား) ႐ိုေသျခင္းလည္းေကာင္း, (မိမိကိုယ္ကို) ႏွိမ့္ခ်ျခင္းလည္းေကာင္း, ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္းလည္းေကာင္း, သူျပဳဖူးေသာ ေက်း ဇူးကို သိျခင္းလည္းေကာင္း, သင့္တင့္ေသာအခါ၌ တရားနာျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားငါးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁ဝ။ (နတ္သား)သည္းခံျခင္းလည္းေကာင္း, သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ဆံုးမစကားကို နာလြယ္ျခင္းလည္းေကာင္း, ရဟန္းတို႔အား ဖူးျမင္ျခင္းလည္းေကာင္း, သင့္တင့္ေသာအခါ၌ တရားကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၁။ (နတ္သား) (အကုသိုလ္တရားတို႔ကို) ပူပန္ေစတတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း, ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း, အရိယသစၥာတို႔ကို (မဂ္ျဖင့္) ျမင္ျခင္းလည္းေကာင္း, နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၂။ (နတ္သား) ေလာကဓံတို႔ႏွင့္ေတြ႕ေသာ အၾကင္ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္သည္ မတုန္လႈပ္, စိုးရိမ္ျခင္းမရွိ, ကိေလသာျမဴ ကင္း၏, ေဘးရန္မရွိ၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၃။ (နတ္သား) ထိုမဂၤလာတရား သံုးဆယ့္ရွစ္ပါးတို႔ကို ျပဳက်င့္ေသာေၾကာင့္ ရန္သူဟူသမွ်တို႔တြင္ (တစ္ေယာက္မွ်) ရန္သူတို႔ မေအာင္ႏိုင္ကုန္သည္ျဖစ္၍ အလံုးစံုေသာအရပ္တို႔၌ ႀကီးပြါးခ်မ္းသာျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုတရား သံုးဆယ့္ရွစ္ပါးသည္ ထိုနတ္လူတို႔၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားမည္၏ဟု (မွတ္ေလေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ခုဒၵကပါဌပါဠိေတာ္၊ မဂၤလသုတ္}
၁။ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ နတ္သားတစ္ေယာက္သည္ (ညဥ့္ဦးယံ) ကုန္လြန္ၿပီးေသာ သန္းေခါင္ယံအခါ၌ အလြန္ႏွစ္လိုဖြယ္ေသာ အဆင္းရွိသည္ျဖစ္၍ ေဇတဝန္တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးကာ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဂါထာျဖင့္ေလွ်ာက္၏-
၂။ (ျမတ္စြာဘုရား) မ်ားစြာကုန္ေသာ နတ္ လူတို႔သည္ (မိမိ) ခ်မ္းသာကို ေတာင့္တကုန္သည္ျဖစ္၍ မဂၤလာ (တရား)တို႔ကို ၾကံၾကပါကုန္၏။ (အသွ်င္ဘုရားသည္ ) ျမင့္ျမတ္ေသာ (မဂၤလာ) တရားကို ေဟာေတာ္မူပါေလာ့။
.............................................................
၃။ (နတ္သား) သူမိုက္တို႔ကို မမွီဝဲ မဆည္းကပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ပညာရွိတို႔ကိုမွီဝဲဆည္းကပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ပူေဇာ္ထိုက္သူတို႔ကို ပူေဇာ္ရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၄။ (နတ္သား) သင့္ေလ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာအရပ္၌ ေနရျခင္းလည္းေကာင္း, ေရွးဘဝက ျပဳခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ရွိသူျဖစ္ျခင္းလည္းေကာင္း, မိမိ (ကိုယ္ စိတ္) ကို ေကာင္းစြာ ထားျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၅။ (နတ္သား) အၾကားအျမင္မ်ားျခင္းလည္းေကာင္း, (အျပစ္မရွိေသာ) အတတ္ကို တတ္ရျခင္းလည္းေကာင္း, (မိမိတို႔ဆိုင္ရာ) ဝိနည္းဥပေဒကို ေကာင္းစြာ က်င့္သံုးရျခင္းလည္းေကာင္း, စကားကို ေကာင္းစြာ ဆိုျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရား ေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၆။ (နတ္သား) အမိအဖတို႔ကို လုပ္ေကြၽးျခင္းလည္းေကာင္း, သားမယားကို ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ျခင္းလည္းေကာင္း, ပ်င္းရိဖင့္ႏႊဲျခင္းစေသာ အေႏွာက္အယွက္ မရွိမူ၍ အလုပ္အကိုင္တို႔ကို ျပဳလုပ္ရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားသံုးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၇။ (နတ္သား) အလွဴေပးရျခင္းလည္းေကာင္း, ကုသိုလ္ကမၼပထတရားကို က်င့္ရျခင္းလည္းေကာင္း, ေဆြမ်ဳိးတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ရျခင္း လည္းေကာင္း, အျပစ္ကင္းေသာ အမႈတို႔ကို ျပဳရျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၈။ (နတ္သား) မေကာင္းမႈမွ (စိတ္ျဖင့္) ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလည္းေကာင္း, မေကာင္းမႈမွ (ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္) ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလည္းေကာင္း , ေသအရက္ေသာက္ျခင္းမွ ေစာင့္စည္းျခင္းလည္းေကာင္း, ကုသိုလ္တရားတို႔၌ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၉။ (နတ္သား) (႐ိုေသထိုက္သူတို႔အား) ႐ိုေသျခင္းလည္းေကာင္း, (မိမိကိုယ္ကို) ႏွိမ့္ခ်ျခင္းလည္းေကာင္း, ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္းလည္းေကာင္း, သူျပဳဖူးေသာ ေက်း ဇူးကို သိျခင္းလည္းေကာင္း, သင့္တင့္ေသာအခါ၌ တရားနာျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားငါးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁ဝ။ (နတ္သား)သည္းခံျခင္းလည္းေကာင္း, သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ဆံုးမစကားကို နာလြယ္ျခင္းလည္းေကာင္း, ရဟန္းတို႔အား ဖူးျမင္ျခင္းလည္းေကာင္း, သင့္တင့္ေသာအခါ၌ တရားကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၁။ (နတ္သား) (အကုသိုလ္တရားတို႔ကို) ပူပန္ေစတတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း, ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း, အရိယသစၥာတို႔ကို (မဂ္ျဖင့္) ျမင္ျခင္းလည္းေကာင္း, နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းလည္းေကာင္း၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၂။ (နတ္သား) ေလာကဓံတို႔ႏွင့္ေတြ႕ေသာ အၾကင္ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္သည္ မတုန္လႈပ္, စိုးရိမ္ျခင္းမရွိ, ကိေလသာျမဴ ကင္း၏, ေဘးရန္မရွိ၊ ဤတရားေလးပါးသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားတည္း။
၁၃။ (နတ္သား) ထိုမဂၤလာတရား သံုးဆယ့္ရွစ္ပါးတို႔ကို ျပဳက်င့္ေသာေၾကာင့္ ရန္သူဟူသမွ်တို႔တြင္ (တစ္ေယာက္မွ်) ရန္သူတို႔ မေအာင္ႏိုင္ကုန္သည္ျဖစ္၍ အလံုးစံုေသာအရပ္တို႔၌ ႀကီးပြါးခ်မ္းသာျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုတရား သံုးဆယ့္ရွစ္ပါးသည္ ထိုနတ္လူတို႔၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ မဂၤလာတရားမည္၏ဟု (မွတ္ေလေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{ခုဒၵကနိကာယ္၊ ခုဒၵကပါဌပါဠိေတာ္၊ မဂၤလသုတ္}
"ပုဂၢိဳလ္စြဲ၍ ၾကည္ညိဳမႈေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္ေသာ အျပစ္ငါးမ်ိဳး"
"ပုဂၢိဳလ္စြဲ၍ ၾကည္ညိဳမႈေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္ေသာ အျပစ္ငါးမ်ိဳး"
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာက ႏွင္ထုတ္သင့္ေသာသေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္မႈေၾကာင့္ ႏွင္ထုတ္ခဲ့အံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
- ''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သံဃာသည္ ႏွင္ထုတ္၏''ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္၊
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ၊
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ပဌမ အျပစ္တည္း။
......................................................
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာကအစြန္အဖ်ား၌ ေနေစသင့္ေသာ သေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္မႈေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစအံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏-
- ''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သံဃာသည္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစ၏''ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ဒုတိယ အျပစ္တည္း။
..........................................................
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ဖဲသြားခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ ဖဲသြား၏" ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ တတိယ အျပစ္တည္း။
................................................................
အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ လူထြက္ခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ လူထြက္သြား၏" ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ စတုတၳ အျပစ္တည္း။
............................................................
အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္ခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏-
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္၏''ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ပၪၥမအျပစ္တည္း။
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ပဥၥမပဏၰာသက၊ ဒုစၥရိတဝဂ္၊ ပုဂၢလပၸသာဒသုတ္}
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာက ႏွင္ထုတ္သင့္ေသာသေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္မႈေၾကာင့္ ႏွင္ထုတ္ခဲ့အံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
- ''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သံဃာသည္ ႏွင္ထုတ္၏''ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္၊
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ၊
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ပဌမ အျပစ္တည္း။
......................................................
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ သံဃာကအစြန္အဖ်ား၌ ေနေစသင့္ေသာ သေဘာရွိသည့္ အာပတ္သို႔ ေရာက္မႈေၾကာင့္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစအံ့၊ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏-
- ''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သံဃာသည္ အစြန္အဖ်ား၌ ေနေစ၏''ဟု ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၌ မၾကည္ညိဳမႈ မ်ားစြာျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ဒုတိယ အျပစ္တည္း။
..........................................................
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ဖဲသြားခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ ဖဲသြား၏" ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ တတိယ အျပစ္တည္း။
................................................................
အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ လူထြက္ခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏။
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ လူထြက္သြား၏" ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ စတုတၳ အျပစ္တည္း။
............................................................
အၾကည္ညိဳခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္ခဲ့မူ ထိုၾကည္ညိဳေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤသို႔ ျဖစ္တတ္၏-
''ငါခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ကြယ္လြန္၏''ဟု အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္။
- အျခားရဟန္းတို႔ကို မဆည္းကပ္သည္ရွွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရ။
- သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မနာယူရသည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ယုတ္ေလ်ာ့၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳရာ၌ ပၪၥမအျပစ္တည္း။
ရဟန္းတို႔ ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည္ညိဳျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ပဥၥမပဏၰာသက၊ ဒုစၥရိတဝဂ္၊ ပုဂၢလပၸသာဒသုတ္}
"မိုးလပတ္လံုး ျမတ္ေခါင္ဘုန္း သီတင္းဘယ္သို႔သံုးသလဲ"
"မိုးလပတ္လံုး ျမတ္ေခါင္ဘုန္း သီတင္းဘယ္သို႔သံုးသလဲ"
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဣစၧာနဂၤလရြာ ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို- ''ရဟန္းတို႔ ငါသည္ သံုးလပတ္လံုး (တစ္ပါးတည္း) ကိန္းေအာင္း ေနလို၏၊ ဆြမ္းပို႔မည့္ ရဟန္းမွ တစ္ပါး ငါ၏ ထံသို႔ မည္သူမွ် မခ်ဥ္းကပ္ရ''ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ''ေကာင္းပါၿပီ အသွ်င္ဘုရား''ဟု ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံ၍ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ဆြမ္းပို႔ေသာ ရဟန္းမွ တစ္ပါး မည္သူမွ် မခ်ဥ္းကပ္ကုန္။
ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုသံုးလလြန္သျဖင့္ (တစ္ပါးတည္း) ကိန္းေအာင္းရာမွ ထေတာ္မူ၍ရဟန္းတို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏-
- ရဟန္းတို႔၊ သာသနာ့ျပင္ပအယူရွိကုန္ေသာ ပရိဗိုဇ္တို႔က ''ငါ့သွ်င္တို႔ ရဟန္းေဂါတမသည္ မိုးလပတ္လံုး အဘယ္ေနျခင္းမ်ဳိးျဖင့္ အေနမ်ားသနည္း''ဟု အကယ္၍ ေမးကုန္ျငားအံ့။
- ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ အေမးခံရကုန္ေသာ သင္တို႔သည္ သာသနာ့ျပင္ပအယူ ရွိကုန္ေသာ ပရိဗိုဇ္တို႔အား''ငါ့သွ်င္တို႔ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိုးလပတ္လံုး အာနာပါနႆတိသမာဓိျဖင့္ အေနမ်ား၏''ဟု ေျဖကုန္ရာ၏။
.........................................................
- ရဟန္းတို႔၊ ဤသာသနာေတာ္၌ ငါသည္ သတိရွိလ်က္ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏၊ သတိရွိလ်က္ဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏။
- ရွည္ရွည္ထြက္သက္ေလကို ထုတ္လွ်င္လည္း ''ရွည္ရွည္ထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏''ဟု သိ၏၊ ရွည္ရွည္ဝင္သက္ေလကို ရွဴလွ်င္လည္း ''ရွည္ရွည္ဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏''ဟု သိ၏။
- တိုတိုထြက္သက္ေလကို ထုတ္လွ်င္လည္း ''တိုတိုထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏''ဟု သိ၏၊ တိုတိုဝင္သက္ေလကို ရွဴလွ်င္လည္း ''တိုတိုဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏''ဟု သိ၏။
- ''အစအလယ္အဆံုး အလံုးစံုေသာ ထြက္သက္ေလအေပါင္းကို ထင္ရွားသိသည္ ျဖစ္၍ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္အံ့''ဟု သိ၏။
။ပ။ ''စြန္႔လႊတ္မႈကို အဖန္တစ္လဲလဲ႐ႈလ်က္ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္အံ့''ဟု သိ၏၊ ''စြန္႔လႊတ္မႈကို အဖန္တစ္လဲလဲ႐ႈလ်က္ ဝင္သက္ေလကို ရွဴအံ့''ဟု သိ၏။
..........................................................
- ရဟန္းတို႔၊ အၾကင္ေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
- ထိုေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အာနာပါနႆတိသမာဓိကို အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
.......................................................
- ရဟန္းတို႔၊ က်င့္ဆဲ 'ေသကၡ'ျဖစ္ကုန္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္ေသးကုန္ေသာ အတုမရွိေသာေယာဂ၏ ကုန္ရာ (နိဗၺာန္) ကို ေတာင့္တ၍ ေနကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အား အာနာပါနႆတိသမာဓိကို ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ အာသဝကုန္ျခင္းငွါ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္ကုန္ေသာ၊ အာသဝကုန္ၿပီးကုန္ေသာ (မဂ္အက်င့္ကို) က်င့္သံုးၿပီးကုန္ေသာ၊ မဂ္ကိစၥကို ၿပဳၿပီးကုန္ေသာ၊ ခႏၶာဝန္ကို ခ်ၿပီးကုန္ေသာ၊ မိမိအက်ဳိး (အရဟတၱဖိုလ္) သို႔ ေရာက္ၿပီးကုန္ေသာ၊ ဘဝသံေယာဇဥ္ ကုန္ၿပီးကုန္ေသာ၊ ေကာင္းစြာသိ၍ လြတ္ေျမာက္ၿပီးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အား အာနာပါနႆတိသမာဓိကို ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌့ ခ်မ္းသာစြာ ေနျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ေအာက္ေမ့မႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္'ႏွင့္ျပည့္စံုျခင္းငွါလည္းေကာင္း ျဖစ္၏။
........................................................
- ရဟန္းတို႔ အၾကင္ေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
- ထိုေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အာနာပါနႆတိသမာဓိကို အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{သံယုတၱနိကာယ္၊ မဟာဝဂၢသံယုတ္၊ အာနာပါနသံယုတ္၊ ဒုတိယဝဂ္၊ ဣစၦာနဂၤလသုတ္}
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဣစၧာနဂၤလရြာ ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို- ''ရဟန္းတို႔ ငါသည္ သံုးလပတ္လံုး (တစ္ပါးတည္း) ကိန္းေအာင္း ေနလို၏၊ ဆြမ္းပို႔မည့္ ရဟန္းမွ တစ္ပါး ငါ၏ ထံသို႔ မည္သူမွ် မခ်ဥ္းကပ္ရ''ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ''ေကာင္းပါၿပီ အသွ်င္ဘုရား''ဟု ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံ၍ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ဆြမ္းပို႔ေသာ ရဟန္းမွ တစ္ပါး မည္သူမွ် မခ်ဥ္းကပ္ကုန္။
ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုသံုးလလြန္သျဖင့္ (တစ္ပါးတည္း) ကိန္းေအာင္းရာမွ ထေတာ္မူ၍ရဟန္းတို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏-
- ရဟန္းတို႔၊ သာသနာ့ျပင္ပအယူရွိကုန္ေသာ ပရိဗိုဇ္တို႔က ''ငါ့သွ်င္တို႔ ရဟန္းေဂါတမသည္ မိုးလပတ္လံုး အဘယ္ေနျခင္းမ်ဳိးျဖင့္ အေနမ်ားသနည္း''ဟု အကယ္၍ ေမးကုန္ျငားအံ့။
- ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ အေမးခံရကုန္ေသာ သင္တို႔သည္ သာသနာ့ျပင္ပအယူ ရွိကုန္ေသာ ပရိဗိုဇ္တို႔အား''ငါ့သွ်င္တို႔ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိုးလပတ္လံုး အာနာပါနႆတိသမာဓိျဖင့္ အေနမ်ား၏''ဟု ေျဖကုန္ရာ၏။
.........................................................
- ရဟန္းတို႔၊ ဤသာသနာေတာ္၌ ငါသည္ သတိရွိလ်က္ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏၊ သတိရွိလ်က္ဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏။
- ရွည္ရွည္ထြက္သက္ေလကို ထုတ္လွ်င္လည္း ''ရွည္ရွည္ထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏''ဟု သိ၏၊ ရွည္ရွည္ဝင္သက္ေလကို ရွဴလွ်င္လည္း ''ရွည္ရွည္ဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏''ဟု သိ၏။
- တိုတိုထြက္သက္ေလကို ထုတ္လွ်င္လည္း ''တိုတိုထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏''ဟု သိ၏၊ တိုတိုဝင္သက္ေလကို ရွဴလွ်င္လည္း ''တိုတိုဝင္သက္ေလကို ရွဴ၏''ဟု သိ၏။
- ''အစအလယ္အဆံုး အလံုးစံုေသာ ထြက္သက္ေလအေပါင္းကို ထင္ရွားသိသည္ ျဖစ္၍ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္အံ့''ဟု သိ၏။
။ပ။ ''စြန္႔လႊတ္မႈကို အဖန္တစ္လဲလဲ႐ႈလ်က္ ထြက္သက္ေလကို ထုတ္အံ့''ဟု သိ၏၊ ''စြန္႔လႊတ္မႈကို အဖန္တစ္လဲလဲ႐ႈလ်က္ ဝင္သက္ေလကို ရွဴအံ့''ဟု သိ၏။
..........................................................
- ရဟန္းတို႔၊ အၾကင္ေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
- ထိုေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အာနာပါနႆတိသမာဓိကို အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
.......................................................
- ရဟန္းတို႔၊ က်င့္ဆဲ 'ေသကၡ'ျဖစ္ကုန္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္ေသးကုန္ေသာ အတုမရွိေသာေယာဂ၏ ကုန္ရာ (နိဗၺာန္) ကို ေတာင့္တ၍ ေနကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အား အာနာပါနႆတိသမာဓိကို ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ အာသဝကုန္ျခင္းငွါ ျဖစ္၏။
- ရဟန္းတို႔၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္ကုန္ေသာ၊ အာသဝကုန္ၿပီးကုန္ေသာ (မဂ္အက်င့္ကို) က်င့္သံုးၿပီးကုန္ေသာ၊ မဂ္ကိစၥကို ၿပဳၿပီးကုန္ေသာ၊ ခႏၶာဝန္ကို ခ်ၿပီးကုန္ေသာ၊ မိမိအက်ဳိး (အရဟတၱဖိုလ္) သို႔ ေရာက္ၿပီးကုန္ေသာ၊ ဘဝသံေယာဇဥ္ ကုန္ၿပီးကုန္ေသာ၊ ေကာင္းစြာသိ၍ လြတ္ေျမာက္ၿပီးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အား အာနာပါနႆတိသမာဓိကို ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌့ ခ်မ္းသာစြာ ေနျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ေအာက္ေမ့မႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္'ႏွင့္ျပည့္စံုျခင္းငွါလည္းေကာင္း ျဖစ္၏။
........................................................
- ရဟန္းတို႔ အၾကင္ေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏။
- ထိုေနျခင္းမ်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ဆိုလိုသူသည္ အာနာပါနႆတိသမာဓိကို အရိယာတို႔၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုရာ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{သံယုတၱနိကာယ္၊ မဟာဝဂၢသံယုတ္၊ အာနာပါနသံယုတ္၊ ဒုတိယဝဂ္၊ ဣစၦာနဂၤလသုတ္}
"ရန္သူဖ်က္ဆီး၍မရေသာ ဥစၥာ ခုနစ္မ်ိဳး"
"ရန္သူဖ်က္ဆီး၍မရေသာ ဥစၥာ ခုနစ္မ်ိဳး"
ထိုအခါ ဥဂၢမည္ေသာ (ပေသနဒိေကာသလ) မင္း၏ အမတ္ႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား -
အသွ်င္ဘုရား အံ့ဖြယ္ ေကာင္းလွပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရားေရာဟဏသူေဌး၏ ေျမးျဖစ္သူ ဤမိဂါရသူေဌးသည္ အလြန္ႂကြယ္ဝ၏၊ အလြန္မ်ားေသာ ဥစၥာ ရွိ၏၊ အလြန္မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဥဂၢအမတ္၊ ေရာဟဏသူေဌး၏ ေျမးျဖစ္သူ မိဂါရသူေဌးသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ႂကြယ္ဝသနည္း၊ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားေသာ ဥစၥာရွိသနည္း၊ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိသနည္းဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။
အသွ်င္ဘုရား၊ ထိုသူေဌးအား ေရႊတို႔သည္ပင္ သိန္းေပါင္းတစ္ရာ ရွိပါ၏၊ ေငြအေရအတြက္အားျဖင့္ ကားအဘယ္ဆိုဖြယ္ရာ ရွိေတာ့အံ့နည္းဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ဥဂၢအမတ္၊ ထိုေရႊေငြစေသာဥစၥာသည္ ေလာက၌ ရွိသည္သာတည္း၊ ထိုေရႊေငြစေသာ ဥစၥာသည္ မရွိဟုငါမဆို၊ ဥဂၢအမတ္ ထိုဥစၥာသည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံတို႔ႏွင့္ဆက္ဆံ၏။
......................................................................
ဥဂၢအမတ္ ဤဥစၥာခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံ တို႔ႏွင့္မဆက္ဆံကုန္။
အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
ယုံၾကည္မႈ........ 'သဒၶါ' ဥစၥာ၊
ေစာင့္ထိန္းမႈ .....'သီလ' ဥစၥာ၊
ရွက္မႈ ............. 'ဟိရီ' ဥစၥာ၊
ေၾကာက္လန္႔မႈ.. 'ၾသတၱပၸ' ဥစၥာ၊
အၾကားအျမင္... 'သုတ' ဥစၥာ၊
စြန္႔ၾကဲမႈ ...........'စာဂ' ဥစၥာ၊
သိမႈ ..............'ပညာ' ဥစၥာတို႔တည္း။
ဥဂၢအမတ္ ဤဥစၥာခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံတို႔ ႏွင့္မဆက္ဆံကုန္ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
.................................................................
- ယုံၾကည္မႈ 'သဒၶါ' ဥစၥာ၊ေစာင့္ထိန္းမႈ 'သီလ' ဥစၥာ၊ ရွက္မႈ, ေၾကာက္လန္႔မႈ 'ဟိရီ ၾသတၱပၸ' ဥစၥာ၊ အၾကားအျမင္ 'သုတ' ဥစၥာ၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ဥစၥာ၊ ခုနစ္ခု ေျမာက္ သိမႈ 'ပညာ' ဥစၥာတို႔တည္း။
- အၾကင္မိန္းမအား ျဖစ္ေစ အၾကင္ေယာက္်ားအား ျဖစ္ေစ ထိုသူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ တို႔သည္ ရွိကုန္၏၊
- ထိုသူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာရွိေသာ မိန္းမေယာက္်ားကို မဆင္းရဲ ေသာ သူဟူ၍ ပညာရွိတို႔ ဆိုကုန္၏၊
- ထိုသူ၏ အသက္ရွင္ျခင္းကို အခ်ည္းႏွီး မဟုတ္ဟု ဆိုကုန္၏။
- ထို႔ေၾကာင့္ ပညာရွိသည္ ဘုရားသွ်င္အဆံုးအမေတာ္ကို ေအာက္ေမ့လ်က္ ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာသဒၶါတရားကိုလည္းေကာင္း၊ သစၥာေလးပါး တရားကို ျမင္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ သီလကိုလည္းေကာင္းအဖန္ဖန္ အားထုတ္ရာ၏။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ ပဏၰာသက၊ ဓနဝဂ္၊ ဥဂၢသုတ္}
ထိုအခါ ဥဂၢမည္ေသာ (ပေသနဒိေကာသလ) မင္း၏ အမတ္ႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား -
အသွ်င္ဘုရား အံ့ဖြယ္ ေကာင္းလွပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရားေရာဟဏသူေဌး၏ ေျမးျဖစ္သူ ဤမိဂါရသူေဌးသည္ အလြန္ႂကြယ္ဝ၏၊ အလြန္မ်ားေသာ ဥစၥာ ရွိ၏၊ အလြန္မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဥဂၢအမတ္၊ ေရာဟဏသူေဌး၏ ေျမးျဖစ္သူ မိဂါရသူေဌးသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ႂကြယ္ဝသနည္း၊ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားေသာ ဥစၥာရွိသနည္း၊ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ရွိသနည္းဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။
အသွ်င္ဘုရား၊ ထိုသူေဌးအား ေရႊတို႔သည္ပင္ သိန္းေပါင္းတစ္ရာ ရွိပါ၏၊ ေငြအေရအတြက္အားျဖင့္ ကားအဘယ္ဆိုဖြယ္ရာ ရွိေတာ့အံ့နည္းဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ဥဂၢအမတ္၊ ထိုေရႊေငြစေသာဥစၥာသည္ ေလာက၌ ရွိသည္သာတည္း၊ ထိုေရႊေငြစေသာ ဥစၥာသည္ မရွိဟုငါမဆို၊ ဥဂၢအမတ္ ထိုဥစၥာသည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံတို႔ႏွင့္ဆက္ဆံ၏။
......................................................................
ဥဂၢအမတ္ ဤဥစၥာခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံ တို႔ႏွင့္မဆက္ဆံကုန္။
အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
ယုံၾကည္မႈ........ 'သဒၶါ' ဥစၥာ၊
ေစာင့္ထိန္းမႈ .....'သီလ' ဥစၥာ၊
ရွက္မႈ ............. 'ဟိရီ' ဥစၥာ၊
ေၾကာက္လန္႔မႈ.. 'ၾသတၱပၸ' ဥစၥာ၊
အၾကားအျမင္... 'သုတ' ဥစၥာ၊
စြန္႔ၾကဲမႈ ...........'စာဂ' ဥစၥာ၊
သိမႈ ..............'ပညာ' ဥစၥာတို႔တည္း။
ဥဂၢအမတ္ ဤဥစၥာခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္ကား မီး၊ ေရ၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အေမြခံတို႔ ႏွင့္မဆက္ဆံကုန္ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
.................................................................
- ယုံၾကည္မႈ 'သဒၶါ' ဥစၥာ၊ေစာင့္ထိန္းမႈ 'သီလ' ဥစၥာ၊ ရွက္မႈ, ေၾကာက္လန္႔မႈ 'ဟိရီ ၾသတၱပၸ' ဥစၥာ၊ အၾကားအျမင္ 'သုတ' ဥစၥာ၊ စြန္႔ၾကဲမႈ 'စာဂ' ဥစၥာ၊ ခုနစ္ခု ေျမာက္ သိမႈ 'ပညာ' ဥစၥာတို႔တည္း။
- အၾကင္မိန္းမအား ျဖစ္ေစ အၾကင္ေယာက္်ားအား ျဖစ္ေစ ထိုသူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ တို႔သည္ ရွိကုန္၏၊
- ထိုသူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာရွိေသာ မိန္းမေယာက္်ားကို မဆင္းရဲ ေသာ သူဟူ၍ ပညာရွိတို႔ ဆိုကုန္၏၊
- ထိုသူ၏ အသက္ရွင္ျခင္းကို အခ်ည္းႏွီး မဟုတ္ဟု ဆိုကုန္၏။
- ထို႔ေၾကာင့္ ပညာရွိသည္ ဘုရားသွ်င္အဆံုးအမေတာ္ကို ေအာက္ေမ့လ်က္ ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာသဒၶါတရားကိုလည္းေကာင္း၊ သစၥာေလးပါး တရားကို ျမင္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ သီလကိုလည္းေကာင္းအဖန္ဖန္ အားထုတ္ရာ၏။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ ပဏၰာသက၊ ဓနဝဂ္၊ ဥဂၢသုတ္}
"စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ရွိေသာ အျပစ္ ႏွင့္ အက်ိဳးကို ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ပါေစ"
"စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ရွိေသာ အျပစ္ ႏွင့္ အက်ိဳးကို ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ပါေစ"
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မီးႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ေရႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မင္းႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ခိုးသူႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ အေမြခံဆိုးတို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
.................................................
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အက်ဳိးတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ကို အမွီျပဳ၍ မိမိကိုယ္ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- အမိအဖတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- သား သမီး မယား ကြၽန္ အလုပ္သမားတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- မိတ္ေဆြ ခင္ပြန္းတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာ ေဆာင္၏။
- အထက္ဘံု၌ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ၊ ေကာင္းျမတ္ေသာ အာ႐ံုကို ေပးတတ္ေသာ၊ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ၊ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အလွဴကို သမဏျဗာဟၼဏတို႔၌ ျဖစ္ေစ၏။
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အက်ဳိးတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ပဥၥမပဏၰာသက၊ ဒီဃစာရိကဝဂ္၊ ေဘာဂသုတ္}
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မီးႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ေရႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မင္းႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ခိုးသူႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ အေမြခံဆိုးတို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
.................................................
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အက်ဳိးတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
- စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ကို အမွီျပဳ၍ မိမိကိုယ္ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- အမိအဖတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- သား သမီး မယား ကြၽန္ အလုပ္သမားတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာေဆာင္၏။
- မိတ္ေဆြ ခင္ပြန္းတို႔ကို ခ်မ္းသာေစ၏၊ ႏွစ္သက္ေစ၏၊ ခ်မ္းသာကို ေကာင္းစြာ ေဆာင္၏။
- အထက္ဘံု၌ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ၊ ေကာင္းျမတ္ေသာ အာ႐ံုကို ေပးတတ္ေသာ၊ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ၊ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အလွဴကို သမဏျဗာဟၼဏတို႔၌ ျဖစ္ေစ၏။
ရဟန္းတို႔ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔၌ အက်ဳိးတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
{အဂၤုတၱရနိကာယ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ ပဥၥမပဏၰာသက၊ ဒီဃစာရိကဝဂ္၊ ေဘာဂသုတ္}
Subscribe to:
Posts (Atom)
