လူငယ္ .. အခ်စ္ နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး
လူငယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးထဲမွာ အခ်စ္မပါတဲ႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ ခိုင္ၿမဲႏိုင္သလား ..
ႏွလံုးသားခံစားၾကည့္မွ အသိတစ္ခုကို ရပါသလား..ခံစားမႈ မရိွဘဲ သိတဲ႔ အသိနဲ႔ ခံစားမႈရိွတဲ႔ အသိ...
ဘ၀မွာ ဘယ္ဟာက ပိုခိုင္ၿမဲပါသလဲ.. ရင္ထဲက ႏွလံုးသားကို လံုး၀မ်က္ကြယ္ျပဳသင့္ပါသလား ...
လူတိုင္းမွာ အခ်စ္စိတ္ရိွတယ္...
လူ ရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ ခ်စ္စိတ္ဆိုတာရိွေနမွာပဲ... ငယ္စဥ္ ကေလးဘ၀ကေတာ႔ အေဖနဲ႔ အေမေပါ႔ ...
နည္းနည္း အရြယ္ ရလာေတာ႔ သူငယ္ခ်င္း ... ၅၂၈ အခ်စ္... လူပ်ဳိေပါက္ အပ်ဳိေပါက္ျဖစ္လာေတာ႔ ခ်စ္သူ..
၁၅၀၀ အခ်စ္ ... အဲဒီ ခ်စ္တဲ႔စိတ္ဆိုတာကလည္း သင္တန္း တက္စရာ မလိုဘူး.. သင္ယူစရာ မလိုျပန္ဘူးေလ..
ေစာေစာခ်စ္တာ နဲ႔ ေနာက္က်မွ ခ်စ္တာ ဒါဘဲ ကြာပါလိမ္႔မယ္.. ခ်စ္စိတ္ကေတာ႔ ေပၚမိ မွာ အေသအခ်ာပဲ ..
ဒီေနရာမွာ အခ်စ္ မွာ မ်က္စိ မရိွဘူး ဆိုၾကတယ္.. မွန္ပါတယ္....ဒါေပမယ္႔ ဦးေႏွာက္ကေတာ႔ မ်က္စိရိွရပါမယ္...
ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နဲ႔ ပညာသင္ရမယ္႔အခ်ိန္မွာ အခ်စ္စိတ္ကို အလိုမလိုက္မိဘို႔.. မသာယာမိဘို႔ လိုပါလိမ္႔မယ္...
စန္းပြင့္လာၿပီဆိုရင္ သတိထား..
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ အခ်စ္စိတ္ဆိုတာ.. သြားလည္း ဒီစိတ္.. စားလည္း ဒီစိတ္.. အိပ္လည္း ဒီစိတ္.. စားမ၀င္ ..
အိပ္မေပ်ာ္ .. ဘာညာ ဘာညာ နဲ႔ .. ခံစားခ်က္ ျပင္းျပတတ္လို႔ပါ.. ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြ သတိထားေစခ်င္လို႔ပါ..
ရုပ္ေခ်ာပါတယ္ဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလးေတြ .. အေျပာအဆိုမွာ တီတီတာတာ နဲ႔ ခၽြဲခၽြဲႏြဲ႔ႏြဲ႔ ေျပာတတ္တဲ႔ ေကာင္မေလး
ေတြ.. ေပၚျပဴလာ ျဖစ္လာၿပီ.. ေရပန္းစားလာၿပီ ... စန္းပြင့္လာၿပီ ဆိုရင္ သတိသာ ထားၾကေပေတာ႔ ..
ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်သြားႏိုင္လို႔ပါ...
အေလးထားၿပီး စဥ္းစား..
တကယ္ပါ..ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာက .. ဘယ္ကမွန္းမသိ.. ဘယ္သူမွန္း မသိ.. ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ ...
ခ်စ္မိ..ႀကိဳက္မိ.. ၿပီးေတာ႔ ညားပါေလေရာ.. ဘယ္သူမွန္း မသိဘူး .. ဘယ္ကမွန္း မသိဘူး .. သူ႔ဗီဇက ဘာလဲ
မသိဘူး.. သူ႔မ်ဳိးရိုးလည္း မသိဘူး .. ၿပီးေတာ႔မွ သူ႔ အေဖ နဲ႔ မတည့္ .. သူ႔ အေမနဲ႔ မတည့္ .. ညီအစ္ကို ေမာင္
ႏွစ္မေတြ တစ္ေထြးႀကီးနဲ႔ .. အဲဒီက်ေတာ႔မွ မ်က္ရည္ေလး စမ္းစမ္းနဲ႔ ေပါင္းရ ခက္ .. မေပါင္းရမွာ ခက္ ..
ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႔ .. အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ ..မိသားစုဘ၀ကို ျဖတ္သန္းရပါေလေရာ ...
ဆိုလိုခ်င္တာက အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆိုရင္ ေပါ႔ေပါ႔တန္တန္ မစဥ္းစား မဆင္ခ်င္ပဲနဲ႔ အခ်စ္စိတ္တစ္ခုတည္း နဲ႔
အိမ္ထာင္ျပဳမိမွာကို စိုးရြံ႔မိတာပါ ..အေလးထားၿပီး အေသအခ်ာ စဥ္းစားေစခ်င္လို႔ပါ....
ထမီ၀ယ္သလိုေရြး...
ဒီေနရာမွာ တစ္ခ်ဳိ႔ ေကာင္မေလးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ထမီ၀ယ္သလို မေရြးဘူးလို႔ ဆိုလိုက္ခ်င္ေတာ႔တာပါပဲ..
တကယ္တန္းဆို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပညာက နည္းတဲ႔ ပညာမဟုတ္ဘူး .. မိန္းကေလးေတြ ထမီ၀ယ္မယ္
ဆိုရင္ တစ္ေစ်းကုန္းလံုးကို ပတ္ၾကည့္ၿပီး စိတ္တိုင္းက်ၿပီ..စိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ၿပီ ဆိုမွ ၀ယ္တတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါ ....
ဒါေတာင္ .. ဆိုေစ်းအသားကုန္ ဆစ္ၿပီး တန္တယ္ ထင္မွ ၀ယ္တတ္ၾကတာ .. ကိုယ္၀ယ္မယ္႔ ထမီစကို ေသခ်ာ
ကိုင္ၾကည့္လိုက္ .. ပြတ္ၾကည့္လိုက္.. အသားေကာင္း မေကာင္း စမ္းၾကည့္လိုက္ နဲ႔ ဒါတင္မဟုတ္ေသးဘူးေနာ္ ...
အိမ္မွာ က်န္ခဲ႔တဲ႔ အက်ီ ဘယ္ႏွစ္ထည္နဲ႔ ၀တ္လို႔ ရမလဲ.. ဒီအဆင္မ်ဳိး အိမ္မွာ ရိွၿပီးသားလား.. ဆင္တူရိုးမွား
အဆင္မ်ဳိးဆိုရင္ မလိုခ်င္ဘူး. အိမ္မွာ မရိွတဲ႔ အဆင္မ်ဳိးမွ .. ဒါမွ ကြဲကြဲ ျပားျပား ၀တ္လို႔ ရမွာေလ...
အေသးစိတ္ ဒီလို တြက္ၿပီးမွ ၀ယ္တတ္ၾကတာပါ .. ဒါေၾကာင့္ .. အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္လို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားရင္
ထမီ၀ယ္သလို အေသအခ်ာ ေရြးေစခ်င္တာပါပဲ..
အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆိုရင္...
အထူးသျဖင့္ကေတာ႔ မိန္းကေလးေတြပါ .. သူဘယ္လို လူလဲ .. သူစိတ္ဓာတ္ .. သူ႔စရိုက္.. သူ႕သေဘာထား..
သူ႕ဗီဇ .. အားလံုးကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာေနာ္.. သူနဲ႔က တစ္လမ္းလံုး ..တစ္ဘ၀လံုးကို သြားရမွာေလ....
မိန္းကေလးေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး.. ေယာက္်ားေလးေတြကေကာ .. အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုတာ ဘ၀မွာ အေရး
ႀကီးဆံုး ကိစၥေတြထဲက တစ္ခုကို လုပ္ရတာပါပဲ..ဘ၀ရဲ႕ အေရးႀကီးဆံုးကိစၥကို လုပ္လိုက္ရတာ...
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ကိုယ္က ကုန္းရုန္း ထမ္းပိုးၿပီး ေကၽြးရဦးမွာ..
ကိုယ္႔မ်ဳိးဆက္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ရဦးမွာေလ..
မ်ဳိးဆက္ဆိုလို႔ ဆရာႀကီး ဦးေအးေမာင္ ေရးတဲ႔ ဖိုမသဘာ၀ႏွင့္ ဗီဇပတ္၀န္းက်င္ကို ဖတ္ေစခ်င္တာပါပဲ...
အဲဒီထဲမွာ ဘာေျပာထားသလဲဆိုရင္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးရင္ ဒီအတိုင္းေနမွာ မဟုတ္ဘူး သား သမီးေတြ ရဦးမွာပဲ.
သူ ဥပမာေပးထားတာက .. စိတ္ေရာဂါ ျဖစ္တဲ႔ မ်ဳိးဆက္ရိွတဲ႔လူ .. သူတို႔မွာရိွတဲ႔ ငုပ္ဗီဇ..
သူ႕မွာ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ္႔.... ေနာက္မ်ဳိးဆက္ ႏွစ္ဆက္ေလာက္ၾကာမွ ျပန္ေပၚတတ္တာမ်ဳိးပါ ..
တကယ္ေတာ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုတာ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ္မိန္းမနဲ႔တင္ ၿပီးျပတ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး..
ေနာက္ထပ္မ်ဳိးဆက္သစ္က လာဦးမွာေလ.. အဲဒီ မ်ဳိးဆက္သစ္ကို တိုးတက္ရစ္ဖို႔ မဟုတ္ပဲ မ်ဳိးဆက္သစ္က
ဒုကၡေရာက္မွာ စိုးလို႔... ဆရာ၀န္မ်ားနဲ႔ေတာင္ ညွိႏိႈင္းတိုင္ပင္သင့္တယ္လို႔ အႀကံျပဳထားတယ္ဗ်ာ...
ဆိုလိုခ်င္တာက မ်ဳိးဆက္ထိေအာင္ လွမ္းၾကည့္ေစခ်င္တာပါ ...
ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ပညာမစံုခင္ခင္မွာ ၾကင္ရာ မရွာေစခ်င္ပါဘူး ..
ေရွ႕ေရးကို ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ အေလးအနက္ စဥ္းစားၿပီး မွ အိမ္ေထာင္ျပဳေစခ်င္တာပါပဲ..
အိမ္ေထာင္ဘက္ေရြးေတာ႔လဲ အခ်စ္ကေန တဆင့္တက္ရမွာ ..
အိမ္ေထာင္ဘက္ ေရြးေတာ႔မယ္ ..ေရြးလိုက္ၿပီ.ဆိုျပန္ေတာ႔လဲ ..
အခ်စ္က တျခား .. အိမ္ေထာင္ဘက္က တျခား ...ျဖစ္တတ္တဲ႔ သဘာ၀ ....
ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆရာႀကီး ဦးေအာင္သင္းနဲ႔ အေမး အေျဖလုပ္ထားတာေလး သိမွတ္ေစခ်င္ပါတယ္...
ေမးခြန္း- လူငယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးထဲမွာ အခ်စ္မပါတဲ႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ ခိုင္ၿမဲႏိုင္သလား ..
ႏွလံုးသားခံစားၾကည့္မွ အသိတစ္ခုကို ရပါသလား..ခံစားမႈ မရိွဘဲ သိတဲ႔ အသိနဲ႔ ခံစားမႈရိွတဲ႔ အသိ
ဘ၀မွာ ဘယ္ဟာက ပိုခိုင္ၿမဲပါသလဲ.. ရင္ထဲက ႏွလံုးသားကို လံုး၀မ်က္ကြယ္ျပဳသင့္ပါသလား ...
အေျဖ...
လူငယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ အခ်စ္မပါတဲ႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ ခိုင္ၿမဲႏိုင္ပါ႔မလားတဲ႔ ...
အဲဒီဥစၥာ သိပ္ရွဳပ္တဲ႔ ျပႆနာ.. အခ်စ္မပါတဲ႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ မခိုင္ႏိုင္ဘူး၊ သိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မခ်စ္ဘဲနဲ႔
ျပဳၿပီးေတာ႔ ေနာက္ေတာ႔ ခ်စ္သြားတာေတြလည္း မရိွဘူးလား၊ ဒါေတြလည္း ရိွေသးသကိုး။ ပထမတုန္းကေတာ႔
မခ်စ္ဘူးေပါ႔၊ ေနာက္က်ေတာ႔မွ ခ်စ္လို႔ ပါးစပ္ထဲေတာင္ ငံုထားခ်င္ေသးတာ၊ ရွဴရွဴေပါက္ခ်မွာစိုးလို႔ ဆိုတာမ်ဳိး။
ဒါေၾကာင့္မို႔ အခ်စ္မပါတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးသည္ မခိုင္ၿမဲႏိုင္။ သို႔ေသာ္ တကယ္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးၿပီဆိုမွ အခ်စ္ပါတဲ႔
အိမ္ေထာင္ေရးေတြလည္း ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္..
ေနာက္ၿပီးေတာ႔ တစ္ဘက္ကလည္း ခ်စ္ေအာင္ လုပ္လို႔ရိွရင္လည္း ခ်စ္လာတတ္ပါတယ္။
မခ်စ္ရင္ေတာင္ သံေယာဇဥ္ရိွလာတတ္ပါတယ္။ ဟုတ္လား..။
ကၽြန္ေတာ္ မဂၤလာစကားေျပာလို႔ရိွရင္ ထည့္ေျပာေလ႔ရိွတယ္။ လင္ေယာက္်ားျဖစ္သူက အၿမဲတမ္း လူပ်ဳိလွည့္
ေနရတယ္။ ကိုယ္႔ မယားျဖစ္သူက သူဒါမ်ဳိးႀကိဳက္တယ္။ ဘယ္သူေရ ဘယ္၀ါေရ မင္းအတြက္ေတာ႔ ၀ယ္လာတယ္။
မင္း ဆီခ်က္ေလး ႀကိဳက္တတ္တယ္။ ဘယ္နားကဆိုင္က မင္းႀကိဳက္တဲ႔ဆိုင္ မဟုတ္လား။
ဒီေတာ႔ တစ္ဘက္က ေက်းဇူးတင္တယ္။ ဒါ လူပ်ဳိလွည့္တုန္းကလို ပိုးပန္းၿပီး လူပ်ဳိလွည့္ေနတာ။
မိန္းမလုပ္တဲ႔လူကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အႀကံဥာဏ္ေပးတယ္။
" လင္ေယာက္်ားတို႔၏ အသည္းႏွလံုးသို႔ သြားရာ လမ္းေၾကာင္းသည္ကား အစာအိမ္မွ တစ္ဆင့္တည္း" လို႔ ။
တစ္ေန႔ တစ္ေန႔မွာ မလုပ္လို႔ရိွရင္ မျဖစ္တာက ထမင္းစားတာ။ ထမင္းစားဖို႔ အတြက္က စားေကာင္းလို႔ရိွရင္
သူ႕မိန္းမက ဟင္းခ်က္ လက္ရာေကာင္းလို႔ရိွရင္ အျပင္မွာ ထမင္းမစားေတာ႔ဘူး။ အိမ္က ထမင္းဟင္းစားလိုက္
ရမွ ေက်နပ္တယ္. အဲဒီေကာင္ဟာ အျပင္ထြက္စားဖို႔ မလြယ္ေတာ႔ဘူး။ ဒီေတာ႔ ခိုင္သြားေရာ။
လင္ျဖစ္တဲ႔သူဟာ အိမ္မွာ စားမေကာင္းလို႔ အျပင္ထြက္စားရတာမ်ားလာၿပီဆိုရင္ လင္ေယာက္်ားရဲ႕
ေျခတစ္ဘက္ဆံုးၿပီ ေအာက္ေမ႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ မိန္းမျဖစ္တဲ႔သူကလည္း အစာအိမ္မွတဆင့္ အသည္းႏွလံုးကို
သြားတတ္ရင္ ဟုတ္လား ထမင္းကေနတစ္ဆင့္ ခ်စ္ခ်င္ခ်စ္လာတာ ...
ဟင္းခ်က္တာသည္ အတတ္ပညာ..ဟင္းစပ္သည္က အႏုပညာ .. ေကာင္မေလးေတြ မွတ္ထား ..
ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရယ္..သံပရာသီးသုပ္ရယ္ စသည္ျဖင့္ ေလွ်ာက္လုပ္မေနနဲ႔အံုး..
ဟင္းခ်က္တာေရာ ..ဟင္းစပ္တာေရာ ႏွစ္ခုေကာင္းလုပ္ရမွာ..
ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ မလုပ္ႏိုင္ရင္ ထည္ထည္၀ါ၀ါလုပ္ထား။ ဟင္းျပင္တာေလးကအစ ...
တကယ္လို႔ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ မလုပ္ႏိုင္လို႔ အေျခအေနဆိုးေနရင္ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာ လုပ္ ...
" ေမာင္ စားေနာ္..ဒီေန႔ ေမာင့္ကို အားနာလိုက္တာ .." . ဟိုကလည္း " ရပါတယ္ကြာ တစ္ခါတေလပဲ ..."
" ကဲ ကိုယ္အ၀ွာ ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ ေတာ္႔ဘာသာေတာ္ယူစားေပေတာ႔၊
က်ဳပ္ကေတာ႔ ခဏ အိမ္လယ္သြားလိုက္ဦးမယ္ " ဆိုလို႔ရိွရင္ေတာ႔ မဟုတ္ေသးဘူး ...
ေနာက္တစ္ခုက ...
ႏွလံုးသားခံစားၾကည့္မွ အသိတစ္ခုကို ရပါသလား..
ခံစားမႈ မရိွဘဲ သိတဲ႔ အသိနဲ႔ ခံစားမႈရိွတဲ႔ အသိ.... ဘ၀မွာ ဘယ္ဟာက ပိုခိုင္ၿမဲပါသလဲ..တဲ႔...
ဦးေႏွာက္ကလည္းသိတယ္..ဒါကို လက္ခံတယ္..ႏွလံုးသားကလည္း လက္ခံတယ္.. အဲဒါ သိပ္ခက္တယ္..
တစ္ေန႔ ေသမယ္ဆိုတာ သိတယ္.. ဒါကို အားလံုးသိၾကတယ္။
ခံစားၿပီးသိတဲ႔အခါက်ေတာ႔ သိဒၶတၳမင္းသား သူေသကို ေတြ႔တဲ႔အခါမွာက်ေတာ႔ သိတဲ႔ အသိမ်ဳိး၊
မိဘတို႔မည္သည္မွာ သား သမီးတို႔ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သိတယ္။ ကိုယ္လည္း မသိဘူးလား၊ သိတယ္။
ဒါကို ကိုယ္မရဘူးလား.. ဒါကို ကိုယ္လည္းရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဇာတသတ္ သူကိုယ္တိုင္ သားေယာက္်ားေလး
ရတဲ႔အခါက်ေတာ႔ သိတဲ႔ အသိနဲ႔ တူသလား။ အဲေတာ႔ ဦးေႏွာက္ကလည္းသိတယ္။ မွန္တယ္၊ ယံုတယ္၊ ႏွလံုးသား
ကလည္း လက္ခံတယ္ဆိုလို႔ရိွရင္ အဲဒီအသိ သိပ္ခိုင္တယ္။ အသက္စြန္႔တယ္ဆိုတာ အဲဒီ အသိမ်ဳိးပဲ။
သတၱိလည္း ရိွမယ္ဆိုရင္ေပါ႔ ။ အသက္စြန္႔တယ္၊ သတၱိလည္းပါေသးသကိုး။
ရင္ထဲက ႏွလံုးသားကို မ်က္ကြယ္ျပဳသင့္ပါသလား....
အမယ္ေလး မ်က္ကြယ္မျပဳနဲ႔.. မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔ကို မရတာ ။ ဟိုေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လွလိုက္တာဟာ
ရင္ထဲက ႏွလံုးသားထဲကလာတာ မဟုတ္လို႔ ဘာတံုး၊ ဟုတ္လား ။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆိုင္တာ
မဟုတ္ဘူး ။ ဒါျဖင့္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မရိွဘူးလား၊ ဟုတ္တယ္ ၊ အဏုျမဴဆိုတာ အဟုတ္ရိွတယ္၊ တကယ္
ရိွတယ္ဆိုတာ မွန္သလို သိပၸံနည္းအရလည္း မွန္သလို ခ်စ္တယ္ဆိုတာလည္း တကယ္ရိွတယ္ ။ မုန္းတယ္
ဆိုတာလည္း တကယ္ရိွတယ္။ ဒါ ဘယ္ႏွယ္႔လုပ္ၿပီး မ်က္ကြယ္ျပဳရမွာလဲ။ ပုထုဇဥ္မွာ မ်က္ကြယ္ျပဳဖို႔ မေျပာနဲ႔
သူ႔ခ်ည္း လာလာေပးလို႔ ဒုကၡေရာက္ေနရတယ္....။
ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ့ သာယာ ေပ်ာ္ေမြ႔ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ...
မ်ဳိးဆက္တစ္ခု တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလွ်က္ .....
ေလးစားစြာျဖင့္...
စာကိုး-ဆရာဦးေအာင္သင္း(အေမြ)
